ความกลัวของพธม.

โดย...นิติพันธุ์ สุขอรุณ

กลายเป็นที่คลางแคลงใจว่า ทำไมแกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) จึงได้ประกาศตัวชัดเจนไม่ออกมาร่วมขบวนกองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ หรือกลุ่มองค์การพิทักษ์สยาม (อพส.) ในวันที่ 4 ส.ค. และที่สำคัญถึงขั้นปรามาสว่าชุมนุมไปก็ไม่ได้อะไร

ทั้งนี้ จุดยืนตลอดมาของแกนนำ พธม. คือการต่อต้านระบอบทักษิณ ซึ่งไม่ได้ต่างไปจากจุดยืนของ อพส.เลยแม้แต่น้อย และในขณะเดียวกันเวลานี้รัฐบาลโดยพรรคเพื่อไทย กำลังผลักดันร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ซึ่งหลายฝ่ายพากันคัดค้าน เนื่องจากเกรงว่าจะปล่อยคนทำผิดกฎหมายบ้านเมืองให้ลอยนวล

ย้อนกลับไปเมื่อครั้งการตัดสินใจของแกนนำ พธม. เคลื่อนขบวนบุกทำเนียบรัฐบาล บุกสนามบิน ทำลายสถิติการชุมนุมยาวนานที่สุดในโลกถึง 193 วัน ทว่าในช่วงเวลานั้นวิกฤตการเมืองไม่ได้ต่างไปจากห้วงเวลานี้สักเท่าใด

ทั้งนี้ แกนนำ พธม.อ้างว่าเป็นเพราะถูกกลั่นแกล้งโดยถูกยัดข้อหาก่อการร้ายจากพรรคประชาธิปัตย์ในสมัยเป็นรัฐบาล ทำให้ขยับตัวไม่ได้ แต่ถ้าหากสภายังดันร่างนิรโทษกรรมไปจนถึงวาระ 3 ก็พร้อมออกมาชุมนุมทันที ยิ่งทำให้มึนเข้าไปใหญ่ว่า เพราะถ้า พธม.ตัดสินใจเคลื่อนขบวนหลังจากนี้แล้ว เท่ากับไม่สนใจข้อหาก่อการร้ายที่มัดตัวอยู่แล้วหรือ

ทุบโต๊ะ ได้เลยว่า ความกลัวแท้จริงของแกนนำ พธม. ไม่ได้ห่วงข้อหามัดตัว แต่กลัวมากที่สุด คือ หากวันดีคืนดีพรรคประชาธิปัตย์ได้กลับมาเป็นรัฐบาล เขาจะไม่ยื่นมือเข้ามาช่วย เพราะแกนนำพันธมิตรฯ เคยยกโขยงผู้ชุมนุมออกมาโจมตีเสียยกใหญ่ นี่แหละสู้คนเดียวไม่ผนึกกำลัง ก็ต้องเจ็บตัวเพียงลำพังอย่างที่เห็น