พลิกสู่หายนะ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ร่าง พ.ร.บ.เงินกู้ 2.2 ล้านล้านบาท ที่จะสร้างหนี้สินมหาศาล 5 ล้านล้านบาท ได้มีการสร้างมายาภาพ จนทำให้เกิดการเคลิ้มหลงว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง

ไม่ว่าจะเป็นการโหมโฆษณาคำว่า พลิกประเทศ จำเป็นต้องลงทุนเพื่อยกระดับขีดความสามารถของประเทศ โดยเฉพาะในระบบรางรถไฟฟ้า

นี่แหละ โกหกทั้งเพ

เพราะการลงทุนระบบราง จะยิ่งทำให้บ้านเมืองล่มจม เป็นหนี้สินไม่รู้จบ

ที่สำคัญสิ่งต้องพิจารณาก็คือระบบรางจำเป็นหรือไม่?!?

เพราะรถไฟฟ้าที่ขนคนในระบบราง ต้นกำเนิดมาจากประเทศที่มีเมืองใหญ่ประชากรหนาแน่นมาก และระบบถนน การคมนาคม ไม่สามารถรองรับปริมาณคนมหาศาลได้ จึงเกิดระบบรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ขึ้นมา

ประเทศที่มีลักษณะนี้ คือ ยุโรปที่มีเมืองใหญ่ ประชากรหนาแน่นกระจายไปทั่ว ต้องเดินทางถึงกันและกัน แต่พื้นที่คมนาคมมีน้อย จะขยายถนนก็ลำบาก จำเป็นต้องอาศัยระบบรางขนคนจากเมืองหนึ่งสู่อีกเมือง

หรือญี่ปุ่น หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 มีปัญหาปริมาณคนมหาศาลถึง 45 ล้านคน อาศัยอยู่ภายในและรอบๆ กรุงโตเกียว ถึงนครโอซากา ระบบคมนาคมที่มีอยู่ไม่พอเพียง จึงต้องพัฒนาระบบรถไฟฟ้า

พื้นฐานโครงการรถไฟฟ้า จึงต้องมีชุมชนหนาแน่นกระจุกตัวในเมืองในลักษณะชุมชนรถไฟฟ้า

อีกตัวอย่างที่แตกต่าง คือ สหรัฐอเมริกา ที่มีถนนหนทางมากมาย คนกระจายตามเมืองต่างๆ ไม่มากนัก ระบบรถไฟฟ้าจึงไม่เหมาะสม

สหรัฐจึงมีลักษณะชุมชนรถยนต์

ชาวอเมริกันที่ต้องการเดินทางเร็วขึ้น ก็จะเปลี่ยนไปขึ้นเครื่องบินแทน เป็นจุดกำเนิดของสายการบินราคาถูก หรือโลว์คอสต์แอร์ไลน์

ประเทศไทยพื้นฐานคล้ายสหรัฐ มีการตัดถนนมากมาย กระจายไปทั่ว แต่ละเมืองชุมชนก็ไม่ได้หนาแน่น แตกต่างจากยุโรปหรือญี่ปุ่น

ที่สำคัญ เราไม่มีปัญหาการขนคนจากเมืองสู่เมือง การใช้ระบบถนนดั้งเดิมจึงประหยัดมากกว่าเมื่อเทียบกับระบบรถไฟฟ้าที่จะสร้างขึ้นมา

รถไฟฟ้าจึงเหมาะสมสำหรับเส้นทางภายในเมือง ลดการคับคั่งของการจราจร แต่สำหรับการเดินทางจากเมืองสู่อีกเมือง การใช้โครงข่ายเดิมประหยัดมากกว่า

การก่อสร้างรถไฟฟ้าเพื่อขนคนจากเมืองสู่เมือง สุดท้ายมันจะนำไปสู่การกู้หนี้ สร้างหนี้ไม่รู้จบ เป็นความเสียหายทางเศรษฐกิจ ก่อกำเนิดอภิมหาคอร์รัปชัน

และสุดท้ายมันจะพลิกประเทศจริงๆ

นั่นคือการพลิกไปสู่หายนะ