อีกด้านของ 3จี

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

การประมูลคลื่น 3จี เกิดผลกระทบและเหตุการณ์ตามมามากมาย

อย่างไรก็ตาม ได้มีการส่งข้อมูลอีกแง่มุมมาจาก ศาสตราจารย์ ดร.อภิรัฐ ศิริธราธิวัตร ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า ม.ขอนแก่น ประธานอนุกรรมการจัดทำ Roadmap การจัดสรรคลื่นความถี่ 4จี และอดีตอนุกรรมการจัดทำแผนแม่บทด้านกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ฯ

ดร.อภิรัฐ ชี้แจงว่า ระบบ 3จี เริ่มให้บริการตั้งแต่ปี 2544 และพัฒนาต่อเนื่องเรื่อยมา บางประเทศเริ่มใช้ระบบ 4จี

สำหรับในประเทศไทย แม้ว่าสัญญา ใบอนุญาต 3จี จะให้ไว้ถึง 15 ปี แต่การใช้เทคโนโลยีดังกล่าวจะมีเวลาไม่นานนัก

คาดว่าในอีก 3-5 ปีข้างหน้าจะมีการคืนใบอนุญาตเพื่อจัดสรรให้บริการในระบบ 4จี ซึ่งลงทุนไม่มากนัก แต่บริหารจัดการได้ง่ายกว่า

ดังนั้น ผู้ให้บริการจะต้องลงทุนเพิ่มเติมในระบบ 4จี ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า

ขณะเดียวกัน ด้านนโยบายสาธารณะของรัฐบาล ได้แก่ โครงการ ฟรี WiFi ทั่วประเทศของกระทรวงไอซีที และการส่งคืนคลื่น 800, 900, 1800, 2500 ฯลฯ จากหน่วยงานของรัฐ จะเป็นการเพิ่มบริการให้ประชาชน

หากผู้บริโภคใช้บริการ WiFi ฟรี ก็ไม่มีความจำเป็นต้องใช้บริการด้าน DATA ในระบบ 3จี เพราะ WiFi ให้ความเร็วสูงกว่า

สำหรับการประมูลถ้าเปรียบเทียบกับบางประเทศ อาทิ เยอรมนี มีการประมูลคลื่นทุกช่วงความถี่เมื่อปี 2553 จำนวน 41 ช่องความถี่ (Block) มีผู้เข้าร่วมประมูลเพียง 4 บริษัท ทำรายได้เข้ารัฐเฉลี่ย 600 ล้านบาทต่อเมกะเฮิรตซ์ (Mhz)

ขณะที่ประเทศไทย ประมูลเฉพาะช่วงคลื่น 2.1 MHz จำนวน 9 ช่อง มีผู้เข้าร่วมประมูล 3 ราย รายได้เฉลี่ย 925 ล้านบาทต่อ MHz

ดร.อภิรัฐ สรุปว่า หากต้องการให้การประมูลเป็นไปตามระเบียบ กสทช. ควรนำคลื่นทั้งหมดมาประมูลยกเข่ง โดยจะได้เงินมาก แต่จะเกิดการผูกขาดเพียงรายเดียว ประชาชนจะได้อะไร และจากตัวอย่างของเยอรมนี ถือเป็นการฮั้วหรือไม่

นอกจากนั้น เทคโนโลยีเปลี่ยนแปลงเร็วมาก การลงทุนค่อนข้างสูง ทำให้จำนวนผู้ให้บริการในแต่ละประเทศน้อยลง ในอนาคตจะไม่ได้เห็นการแข่งขันด้านราคาประมูล

บางประเทศเลิกประมูลแล้ว เพราะไม่มีผู้เข้าร่วมประมูลนั่นเอง