
หายนะการบินไทย? จากผู้ประสบภัย TG619 เฉิงตู-สุวรรณภูมิ 28 กันยายน 2569
ผู้โดยสารเที่ยวบิน TG619 เฉิงตู-สุวรรณภูมิ เล่าประสบการณ์ดีเลย์ข้ามคืน ขาดการสื่อสาร และรอกระเป๋านานโดยไม่มีการดูแล ตั้งคำถามถึงความรับผิดชอบของผู้บริหารและการบริหารจัดการของการบินไทย
ผู้โดยสารเที่ยวบิน TG619 เฉิงตู-สุวรรณภูมิ เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2569 ได้โพสต์ข้อความในโซเชียลมีเดีย ระบุว่า
ในฐานะผู้ประสบภัยกับการโดยสารเครื่องบินของการบินไทย เที่ยวบินที่ TG 619 ขอเล่า ประสบการณ์อันเลวร้าย อันเนื่องมาจากผลพวงการบริหารของบริษัทการบินไทย จำกัดมหาชน ที่มี นายชาย เอี่ยมศิริ เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ หรือ DD
ผมเข้าไปเช็กอินที่สนามบินเฉิงตู ตั้งแต่เวลา 13.30 ของ วันจันทร์ที่ 28 กันยายน พนักงานเคาน์เตอร์เช็กอินบอกเครื่องดีเลย์ การออกใหม่ห้าทุ่ม
การบินไทยได้จัดรถและโรงแรมที่พักไว้ให้ พาไปโรงแรมปรากฏว่าเหมือนจำกัดบริเวณ เพราะโรงแรมที่ไปอยู่ห่างไกลสนามบินและไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นใด แทนที่จะหาโรงแรมในบริเวณสนามบินให้ผู้โดยสารพัก ทั้งที่เป็นความผิดของบริษัทเอง
และไม่มีการแจ้งข่าวสารใดๆอีกเลยไม่ว่าทางอีเมล หรือแอปการบินไทย
ห้าทุ่มผ่านไปไม่มีใครมาเรียกหรือตาม
เจ้าหน้าที่โรงแรมบอกว่ายังไม่ได้รับการติดต่อจากการบินไทย ให้พักรอก่อน และไม่ได้แจ้งกำหนดการออกมาใหม่ให้ผู้โดยสาร
ไม่มีใครนอนหลับ
ต่อมาเวลา 01.30 ของเช้าวันที่ 29
เจ้าหน้าที่โรงแรม ให้ขึ้นรถไปสนามบินเฉิงตู
เข้าไปรอในสนามบินอีกเกือบ 2 ชั่วโมง กว่าเครื่องบินของการบินไทยจะมาจอดเทียบ แล้วได้ออกจากสนามบินจริงเวลา 04.50 น. ของวันที่ 29 กันยายน
เครื่องถึงสนามบินสุวรรณภูมิเวลาประมาณ 06:25 น. แต่ต้องจอดรอเทียบท่าเนื่องจากไม่มีพนักงานภาคพื้นดินขับรถเทียบมาเปิดประตูเครื่องบินให้
ได้รับแจ้งจากพนักงานต้อนรับบนเครื่อง ว่าพนักงานภาคพื้นดินมีไม่เพียงพอ และไม่สามารถเปิดประตูเครื่องบินได้
รออยู่ราว 25 นาทีจึงมีการเปิดเครื่องบินได้
ท้ายที่สุดต้องออกมารอรับกระเป๋าที่สะพานรับกระเป๋า รอจนถึง เวลา 2 ชม. ยังไม่มีกระเป๋ามา ก็ได้รับแจ้ง จากผู้คนที่มีประสบการณ์ว่าให้กลับไปก่อนแล้วค่อยวันรุ่งขึ้น
แถมไม่มีเจ้าหน้าที่ทั้งการบินไทยและการท่าอากาศยาน ที่จะคอยบอกว่าต้องทำอย่างไร
รวมทั้งเจ้าหน้าที่ ที่เคาน์เตอร์ติดตามกระเป๋าก็หายกันไปหมด
ผู้โดยสารต้องช่วยเหลือตัวเองในการสอบถามหรือค้นหาว่าจะลงทะเบียนกระเป๋าได้อย่างไร
ไม่มีผู้บริหาร ไม่มีพนักงานคนใด ให้ความสำคัญกับความเดือดร้อนของผู้โดยสารเลย
ถ้าไม่เรียกว่านี่คือหายนะของการบินไทย จะเรียกว่าอะไรดี
ควรมีการจัดการเปลี่ยนผู้บริหาร และรับผิดชอบต่อผู้โดยสารและประชาชนที่ให้ความไว้วางใจการบินไทยมาโดยตลอด
มาทำพังเพราะเหตุการณ์เดียวอย่างนี้หรือ







