
แก็บบี้ แมวเทวดา ของปรีดา ลิ้มศริ
เติ้ล-ปรีดา ลิ้มศริ ใช้เวลาส่วนใหญ่ทำงานอยู่ที่บ้านคนเดียว แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่เหงา เพราะมีเจ้า “แก็บบี้” แมวเหมียวหน้ากลมป๊อกอยู่เป็นเพื่อน....
เติ้ล-ปรีดา ลิ้มศริ ใช้เวลาส่วนใหญ่ทำงานอยู่ที่บ้านคนเดียว แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่เหงา เพราะมีเจ้า “แก็บบี้” แมวเหมียวหน้ากลมป๊อกอยู่เป็นเพื่อน....
เรื่อง กาญจนา เตชาวัฒนากูล / ภาพ ปรีดา ลิ้มศริ
ด้วยว่าทำอาชีพอิสระเป็นจิวเวลรี ดีไซเนอร์ และนักเขียน ทำให้ เติ้ล-ปรีดา ลิ้มศริ ใช้เวลาส่วนใหญ่ทำงานอยู่ที่บ้านคนเดียว แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่เหงา เพราะมีเจ้า “แก็บบี้” แมวเหมียวหน้ากลมป๊อกอยู่เป็นเพื่อน
“ชื่อแก็บบี้ ซึ่งจริงๆ ย่อมาจากกาเบรียล เป็นชื่อของเทวดาฝรั่ง ตอนเห็นเขาแล้วนึกถึงชื่อนี้เลย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่เคยอ่านหนังสือมาเขาบอกว่าแมวจะตอบสนองกับชื่อที่ออกเสียง อีๆ ยาวๆ ก็เลยตัดสั้นเป็นแก็บบี้” เติ้ลเล่าให้ฟัง “ได้เขามาหลังจากแมวตัวเก่าที่อยู่กันมานานจากไปเมื่อปีก่อน ตอนนั้นไปแวะไปที่ร้านสัตว์เลี้ยงของคนที่รู้จักกัน เห็นแมวบริติช ชอร์ตแฮร์ น่ารักมาก เห็นแล้วก็อยากได้ ตอนนั้นมีอยู่หลายตัว แต่ตัวนี้เป็นตัวที่ดูร่าเริงมีชีวิตชีวาที่สุด แล้วก็พยายามเข้ามาทำความรู้จักเรา ก็เลยถูกชะตาพากลับบ้าน สิ้นปีนี้ก็มาอยู่ด้วยกันครบปีพอดี”
บริติช ชอร์ตแฮร์ เป็นแมวที่ฉลาดเฉลียวอยู่แล้ว ดังนั้นเลยไม่ต้องฝึกกันจนเหนื่อย เติ้ลบอกว่า “เวลาเขาทำอะไรผิดเราก็จะดุเขา หรือบางทีก็จะตีเบาๆ ให้เขารู้ตัวว่าทำผิด อย่างช่วงมาใหม่ๆ แล้วเขาถ่ายไม่เป็นที่ทางที่เราจัดไว้ เราก็จะอุ้มไปที่นั่นแล้วก็พูดเสียงดุๆ หน่อยว่าทำแบบนี้ไม่ได้แล้วก็ตีก้นเบาๆ ทำซ้ำสัก 2-3 ครั้ง เขาก็จะรู้แล้วว่าทำแบบนี้ไม่ดี แล้วแก็บบี้จะจำชื่อตัวเองได้ เวลาเรียกเขาจะหันมามองหรือร้องรับ ซึ่งแมวที่เคยเลี้ยงมาจะไม่ค่อยเป็นแบบนี้”
“แก็บบี้จะเป็นแมวที่นิสัยเหมือนคน เหมือนเด็กๆ ที่อยากรู้อยากเห็น แล้วก็อยากจะให้เราสนใจเขาอยู่ตลอด อย่างพอเราเปิดคอมพิวเตอร์จะทำงาน สักพักถ้าเขาเห็นเราจดจ่ออยู่กับคอมพ์ ก็จะเริ่มขึ้นมานั่งบนตักบ้าง บนโต๊ะบ้าง ถ้าเรายังไม่สนใจอีก ทีนี้เขาก็จะวางตัวทาบคีย์บอร์ดหรือบังจอเลย บางทีนั่งทำเครื่องประดับอยู่ เขาก็เดินมานั่งข้างๆ แล้วก็ดูด้วยความสนอกสนใจเหมือนอยากรู้ว่าเราทำอะไร”
“แก็บบี้จะมีนิสัยตลกอยู่อย่างหนึ่งคือชอบมุดลงไปในที่แคบๆ เห็นพวกถุงกระดาษ กล่อง หรือตะกร้านี่ไม่ได้เลย จะต้องขอกระโดดเข้าไปสำรวจก่อน ดูแล้วก็ตลกดี มีหนหนึ่งด้วยความที่เขาชอบมุดไปตามซอกนั้นซอกนี้ ก็ดันมุดไปติดเข้ากับกาวดักหนูที่เราเองก็ลืมไปแล้วว่าเคยว่าเอาไว้อยู่ในห้องพระ กำลังล้างจานอยู่ ได้ยินเสียงแมวร้องดังเลย พอเข้าไปดูเห็นขาเขาไปติดอยู่กับกาวดักหนู ต้องมานั่งค่อยๆ ดึงออก บางส่วนก็ต้องใช้กรรไกรเล็มขนออก ขนก็แหว่ง หมดหล่อไปหลายเดือน”
ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเกือบตลอด ระดับความรักความผูกพันก็ย่อมมากเป็นธรรมดา
“แก็บบี้จะติดเรามาก เวลาไปไหนนานๆ เราก็ฝากคนที่บ้านช่วยมาดูแลให้ แต่มันก็คงไม่เหมือนกัน พอกลับมาที เขาจะคอยมาเดินคลอเคลียแทบไม่ห่างเลย เหมือนกลัวเราจะหนีหายไปไหนอีก เห็นแล้วก็สงสาร เลี้ยงเขาแล้วรู้สึกดีนะ แค่ดูเขาทำนั่นทำนี่ บางทีก็น่ารัก บางทีก็ตลก มันก็มีความสุข ทำให้เรารู้สึกว่ามันเป็นความรักที่ไร้เงื่อนไข เหมือนเราก็ไม่ได้คาดหวังอะไรจากเขา อยากดูแล อยากให้เขามีความสุข เขาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรจากเรา ทรัพย์สินเงินทองอะไรก็ไม่อยากได้ แค่อยากได้ความรักความสนใจจากเราเท่านั้นบ้างก็พอแล้ว”
ถ้าเจ้าแก็บบี้ แมวน้อย (ชื่อ) เทวดา เข้าใจภาษามนุษย์ รับรองว่ามันคงปลื้มใจกับความรักที่เจ้านายมีให้อย่างแน่นอน...







