สมเสร็จ สัตว์เขาดินหมายเลข 2

โดย ปริญญา ผดุงถิ่น 

สัตว์เขาดินที่ผมชื่นชอบเป็นอันดับ 2 คือ สมเสร็จ(Asian Tapir)

จริงๆ แล้ว ในบรรดาสัตว์กินพืช ผมก็ชอบสมเสร็จมากกว่าใครเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เชื่อว่าหลายๆ คนก็คงเหมือนผม เพราะสมเสร็จมันจัดเต็ม ครบทั้งความสวย ความประหลาด ความเก่ง ความหายากทั้งระดับชาติและระดับโลก

แต่ในวันที่ผมไปถ่ายรูปสัตว์เขาดินเก็บไว้ หากสมเสร็จไม่แสดงพฤติกรรมประทับใจให้ผมเห็นคาตา ก็ไม่แน่ว่าสมเสร็จจะเข้าที่ 2 ได้ ก็เขาดินไม่ได้มีแต่สัตว์ป่าเมืองไทย แต่มีของนอก ของแปลก ส่งเข้าประกวดมากมาย

พฤติกรรมที่ผมไม่เคยเห็นจากในป่า แต่ได้เห็นที่เขาดิน คือการแช่ตัวในน้ำอย่างสบายใจของสมเสร็จ ตอนมันค่อยๆ จมร่างลงไปปริ่มๆ ผิวน้ำ บางเวลาก็นึกถึงฮิปโปฯ บางเวลาก็นึกถึงพวกพะยูน (เห็นจากสารคดีสัตว์ทางทีวีทั้งนั้นแหละ)

แต่ที่ทำเอาผมแทบหวีดร้องออกมา เป็นตอนที่มองผ่านเลนส์ แล้วเห็นสมเสร็จปล่อยฟองอากาศ บุ๋งๆๆๆๆ (จากปากหรือจมูกก็ไม่แน่ใจ) โอ๊ย ตอนเด็กๆ เล่นน้ำบ่อดินผมชอบทำอะไรแบบนี้มาก จุ่มหัวดำน้ำแล้วค่อยๆ ปล่อยฟองขึ้นผิวน้ำ!

แต่ที่ผมกรี๊ดออกมาลั่นเขาดิน (กรี๊ดในใจนะครับ แหะๆ) เป็นจังหวะที่สมเสร็จชูหัวพ้นน้ำ แล้วอ้าปากโชว์แผงฟันในปาก

โห สมเสร็จก็มีเขี้ยวด้วย ทั้งกรามบนกรามล่าง เวลางับลงมา เขี้ยวจะ “สบ” กันสนิท ดูแล้วงับที่ไหน เหวอะที่นั่นแน่นอน

มันตรงกับข้อมูลที่ผมเคยผ่านตาจากเว็บไซต์สัตว์ป่าเมืองนอก ที่ระบุว่า สมเสร็จมีฟันยาว ใช้สำหรับการต่อสู้กันเองเป็นหลัก จนมันถือเป็น “จอมกัดแห่งพงไพร” ก็ว่าได้

ย้อนนึกถึงสมเสร็จตัวแรกที่ผมถ่ายได้ด้วย Camera Trap เห็นภาพแล้วถึงกับอึ้งไปเหมือนกัน เพราะเนื้อตัวมันเต็มไปด้วยบาดแผลท่วมร่าง ทั้งแผลเก่าแผลใหม่

สัญชาตญาณบอกว่าคงไม่ใช่แผลที่เกิดจากฝีมือสัตว์ผู้ล่า แต่น่าจะเป็นการต่อสู้กันเอง เพื่อชิงหญิงชิงใหญ่

มาเห็นเขี้ยวใหญ่ๆ ในปากสมเสร็จแบบนี้ ผมไม่มีอะไรต้องสงสัยอีกแล้ว ทำไมพวกมันถึงสร้างบาดแผลให้กันได้มากมายขนาดนั้น

การเปรียบเปรยอวัยวะต่างๆ ของสมเสร็จ ว่าคล้ายกับสัตว์นู่นนี่นั่น เชื่อว่าหลายคนคงเคยได้ยินมาบ้าง เช่น ตัวเหมือนหมู หางเหมือนหมี งวงเหมือนช้าง ตีนเหมือนแรด หูเหมือนมิกกี้เมาส์ (อันนี้ผมเติมเอง แหะๆ)

คงจะไม่เกินเลยที่จะเติมคำว่า เขี้ยวเหมือนเสือ เข้าไปอีกอย่าง

สำหรับสมเสร็จเขาดินตัวนี้ ชื่อว่า อู๊ด เป็นตัวผู้ อายุประมาณ 30 ปี จากนี้น่าจะย้ายไปอยู่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว สักวันผมจะตามไปเยี่ยม “ตาอู๊ด” ที่นั่น