ใบไม้ร่วง (1)

โดย ถาวร หลีกภัย

อาจารย์วันทนา กลีบเมฆ เป็นอาจารย์ประจำชั้นของผม เมื่อครั้งผมเรียนมัธยม 7 ห้อง 42 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ในปี 2500 ความเป็นครูที่มีจิตใจโอบอ้อมอารี คอยดูแลเป็นห่วงศิษย์ เมื่ออาจารย์ได้เห็นว่าบางวันผมจะนั่งอยู่ห้องเรียนไม่ออกไปรับประทานอาหารเที่ยงเหมือนเพื่อนๆ อาจารย์ก็ได้เข้ามาสอบถาม เมื่อทราบว่าบางครั้งผมมีเงินไม่พอใช้ ท่านก็ได้ช่วยฝากให้ผมมีที่พักพิงโดยอาศัยอยู่วัดกระจับพินิจ แถวสำเหร่ ธนบุรี ซึ่งเป็นการช่วยให้ผมไม่ต้องเสียค่าหอพักและเส้นทางรถเมล์สายจุฬาฯ-สำเหร่ ถึงจะไกล แต่ก็เสียค่ารถเมล์ทอดเดียว โดยมีวัดกระจับพินิจอยู่สุดทางรถเมล์

ก็เช่นเดียวกันพี่ชวนได้อาศัยวัดอมรินทราราม บางกอกน้อย พี่ชวนจึงได้ประหยัดค่าที่พักและค่าเดินทางก็แค่ไปกลับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ท่ารถไฟไปท่าพระจันทร์วันละ 50 สตางค์

อาจารย์วันทนามีคุณสมบัติเป็นครูที่แท้จริง นอกจากจะให้ความรู้แล้วก็ยังห่วงใยศิษย์ทุกคน หลังจากศิษย์จบจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแล้ว อาจารย์ก็ยังติดตามข่าวของศิษย์อยู่ และได้จัดเลี้ยงศิษย์อยู่อีกปีสองปี ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไปตามเส้นทางของแต่ละคน

เมื่อผมเกษียณจากงานประจำแล้ว ในช่วงเวลาปีใหม่ ผมจะพาลูกๆ ไปเยี่ยมและขอพรจากอาจารย์วันทนา บั้นปลายชีวิตอาจารย์ได้ป่วยเป็นอัมพาตต้องนอนติดเตียง ในปีแรกผมได้แวะไปเยี่ยมและช่วยอาจารย์อยู่บ้าง อาจารย์เป็นคนเกรงใจคน อาจารย์ได้บอกผมว่า “ถาวรเธอได้ช่วยครูมากพอแล้ว” ความจริงผมก็ไม่ได้ช่วยอาจารย์มาก แต่ดูเหมือนอาจารย์เกรงใจว่าได้รบกวนผมมากเกินไป

ผมจึงได้โทรศัพท์ถึงเพื่อนๆ เตรียมอุดมที่เคยเรียนห้อง 42 ด้วยกันและได้ ดร.สำเภา ใจผ่องใส เป็นที่ปรึกษา คุณสำเภากับผมได้หาทางช่วยอาจารย์บ้าง โดยไม่ให้อาจารย์รู้สึกว่าได้รบกวนศิษย์คนใดมากไป และได้ขออนุญาตอาจารย์ที่จะเรี่ยไรเพื่อน ต.อ.รุ่น 30 เวลามี Meeting รุ่นในแต่ละปี อาจารย์ได้อนุญาตให้ทำได้ ดังนั้น คุณสำเภากับผมจึงได้ขอบริจาคเพื่อน ต.อ.รุ่น 20 ในงาน Meeting ได้ 3 ปี และทุกปีผมจะมีสมุดเล่มเล็กโดยขอให้เพื่อน ต.อ.ลงชื่อและเขียนข้อความถึงอาจารย์ ความห่วงใยของศิษย์เป็นกำลังใจให้อาจารย์เป็นอย่างมากอาจารย์จะอ่านชื่อศิษย์และจำศิษย์บางคนได้ และยังบอกคุณสำเภากับผมว่า ศิษย์อยู่สีอะไรด้วย อาจารย์ฝากขอบใจและให้พรศิษย์ทุกคน

เมื่ออาจารย์ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 18 ม.ค. 2561 ผมรีบส่งข่าวให้เพื่อน ต.อ.รุ่น 20 ได้รับทราบ และหากผลบุญจะมีก็ขอให้ถึงเพื่อน ต.อ.ทุกคนด้วย

ต้นไม้เมื่อถึงคราวผลัดใบ ใบก็ร่วงหล่นจากต้นลงสู่ดิน เหมือนกับชีวิตของคนเมื่อถึงเวลาก็ต้องจากไป ไม่เที่ยงแท้ ไม่แน่นอน เป็นอนิจจัง

ผมได้รับทราบข้อมูลจากคุณไมตรี แซ่อึ้ง ศิษย์คนหนึ่งของอาจารย์วันทนา ต.อ.รุ่น 34 ปัจจุบันได้มีการจัดตั้งกองทุนสวัสดิการอาจารย์เก่า โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาขึ้นมาแล้ว ซึ่งกองทุนนี้คงได้ช่วยอาจารย์เก่านี้ให้มีกำลังใจสู้ชีวิตกันต่อไป

อาจารย์วันทนา ได้สอนนักเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษามาถึง 35 ปี ก่อนท่านจะเกษียณจากราชการ ท่านจึงมีลูกศิษย์มากมายหลายรุ่นประวัติของอาจารย์ ซึ่งเขียนโดยหลานของท่านเองมีดังต่อไปนี้

คุณยายวันทนา กลีบเมฆ เกิดวันที่ 14 มี.ค. 2474 ที่ฝั่งธนบุรีกรุงเทพฯ เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายอุทัยและนางกลับ กลีบเมฆ มีพี่น้องรวม 4 คน คือ

1.นางทองเจือ สุวรรณเกสร์ (ถึงแก่กรรม)

2.นางปองสุข เปรมโรจน์

3.น.ส.วันทนา กลีบเมฆ (ผู้วายชนม์)

4.นางประพิศ กุลโกศล

คุณยายจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนศึกษานารี และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี 2 ปริญญา จากคณะวิทยาศาสตร์ และจากคณะคุรุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2499

เมื่อจบการศึกษาได้เข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำหมวดวิชาวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในปีเดียวกันจนเกษียณอายุ เมื่อปี 2534 รวมระยะเวลารับราชการทั้งสิ้น 35 ปี โดยมีตำแหน่งสุดท้ายเป็นหัวหน้าหมวดวิทยาศาสตร์ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา

คุณยายชอบทำบุญ มีความมานะอุตสาหะ มีจิตใจโอบอ้อมอารี อ่อนโยนต่อพี่น้องและหลานๆ ทุกคน รวมทั้งมีความปรารถนาดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และเอื้ออาทรต่อเพื่อนๆ และศิษย์ คอยดูแลเป็นห่วงเป็นใยทุกๆ คน เสมอต้นเสมอปลายตลอดมา

เมื่อเข้าสู่วัยชรา คุณยายป่วยด้วยโรคเบาหวาน และต่อมาเป็นโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ไม่สามารถเดินได้ จึงต้องเข้าพักรักษาตัวในสถานพยาบาลเป็นระยะเวลาเกือบ 5 ปี การป่วยครั้งสุดท้าย คุณยายเส้นเลือดในสมองแตกเฉียบพลัน เข้ารับรักษาตัวที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ในวันที่ 31 ธ.ค. 2560 จนกระทั่งถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 18 ม.ค. 2561 รวมอายุ 87 ปี การจากไปครั้งนี้สร้างความโศกเศร้า เสียใจ แก่ญาติ พี่น้อง หลานๆ เพื่อนๆ และลูกศิษย์ เป็นอย่างยิ่ง