เมืองรอง…ความหวังของการกระจายรายได้

ปิยะณัฐ อรัญญาเกษมสุข

ผู้อ่านหลายท่านคงได้ไปเที่ยวช่วงหยุดยาวช่วงปีใหม่กันมา ส่วนใหญ่จังหวัดที่ไปเที่ยวกันคงหนีไม่พ้นเมืองท่องเที่ยวหลักๆ เช่น เชียงใหม่ ประจวบคีรีขันธ์ (หัวหิน) สระบุรี (เขาใหญ่) ภูเก็ต และเมืองหลักอื่นๆ จากประสบการณ์ที่ผู้เขียนประสบกับตนเองช่วงเทศกาลท่องเที่ยวคือจำนวนนักท่องเที่ยวที่ล้นหลาม ทำให้การเดินทางและการอุปโภคบริโภคภายในบริเวณนั้นแออัดไปหมด แต่คนในพื้นที่ย่อมได้ผลประโยชน์ด้านรายได้ไปเต็มๆ

เมื่อมีอุปสงค์ (Demand) ของนักท่องเที่ยวในพื้นที่นั้นๆ อุปทาน (Supply) ย่อมตามมาในที่สุดและส่วนใหญ่หนีไม่พ้นนักลงทุนจากเมืองหลวงเพราะทุนทรัพย์เป็นหัวใจหลัก ทำให้มีการลงทุนต่างๆ มากมายในเมืองท่องเที่ยวหลัก ไม่ว่าจะเป็น ที่พัก สถานที่ท่องเที่ยวประเภทแลนด์มาร์คเกิดขึ้นกันเป็นดอกเห็ดและเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ความเจริญและรายได้มหาศาลได้นัดกันไปกระจุกตัวกันตามหัวเมืองท่องเที่ยวหลักๆ จนเกิดสิ่งที่เรียกว่า "Disparity" หรือความต่างศักดิ์ของจังหวัดเมืองหลักและจังหวัดเมืองรอง

ถ้าเราปล่อยให้เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ เมืองรองจะค่อยๆ หมดความหมายไปในที่สุดเพราะธรรมชาติของมนุษย์ย่อมวิ่งเข้าสู่โอกาสในการสร้างรายได้เพื่อความอยู่รอด แม้แต่คนในจังหวัดเมืองรองเองก็อาจจะคิดที่จะย้ายถิ่นฐานมาเมืองหลักเพื่อหารายได้ และนั่นยิ่งเป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่าคนกำลังหมด ศรัทรากับเมืองรอง

ภาครัฐเองหลังจากได้หารือกับภาคเอกชนอยู่พอสมควร ได้ออกมาตรการเพื่อช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของเมืองรอง โดยมีเรื่องของการลดหย่อนภาษีเป็นพระเอกอีกครั้ง โดยล่าสุด ครม.ได้มีมติให้นักท่องเที่ยวที่ไปเที่ยว 55 จังหวัดเมืองรอง สามารถนำค่าใช้จ่ายมาหักลดหย่อนภาษีได้ไม่เกิน 1.5 หมื่นบาท โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค.-31 ธ.ค. 2561

นี่ถือเป็นสัญญาณแรกจากภาครัฐเพื่อช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจในจังหวัดเมืองรองแบบเป็นรูปธรรม ผู้เขียนคิดว่านี่คงเป็นการกระตุ้นจากภาครัฐในเฟสแรกเพื่อทดลองตลาดว่าหลังจากที่ออกนโยบายแบบหว่านแห (55 จังหวัด) แล้วสุดท้ายดูว่าจังหวัดไหนสามารถโหนกระแสและสร้างตัวแบบจริงจังขึ้นมาได้บ้าง และด้วยข้อมูลจากเฟสแรกภาครัฐจะได้สามารถออกแบบนโยบายหรืองบประมาณเฉพาะจังหวัดเพื่อการพัฒนาจังหวัดเมืองรองในเฟสต่อไป

เมื่อผู้อ่านได้ทราบเช่นนี้แล้ว ถ้าท่านใดอยู่ในจังหวัดเมืองรองคงต้องพยายามเกาะกระแสกระตุ้นเศรษฐกิจเมืองรองกันหน่อย โดยอาศัยช่องทางต่างๆ ในการทำการตลาดเพื่อโปรโมทจังหวัดของตน จะทำตามนโยบาย 4.0 ก็ไม่มีใครว่ากัน ผู้เขียนขอยกตัวอย่างและชมเชย จ.พิจิตร ที่จัดทำป้ายโฆษณาแถวถนนวิภาวดีรังสิตเพื่อโปรโมท จ.พิจิตร และแอพพลิเคชั่น "Go Phichit" เพื่อแนะนำการท่องเที่ยว จ.พิจิตร สามารถค้นหาสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญใน จ.พิจิตร รวมถึงข้อมูลโรงแรมที่พัก ร้านอาหาร ของฝาก กิจกรรมประจำปี และหมายเลขโทรศัพท์ที่สำคัญด้วย นี่เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของจังหวัดเมืองรองที่มีความคิดสร้างสรรค์และสู้เพื่อโอกาสในการสร้างรายได้ให้จังหวัดตัวเอง

อีกหนึ่งโอกาสในการกระตุ้นเศรษฐกิจจังหวัดเมืองรองคือนักท่องเที่ยวต่างชาติที่ทุกวันนี้ไปแต่จังหวัดท่องเที่ยวหลักกัน เมื่อทัวร์ต่างชาติมาเมืองไทยกันซักพักหนึ่งแล้วเป็นธรรมดาที่ต้องหาแหล่งท่องเที่ยวแปลกๆ ใหม่ๆ และที่สำคัญไม่แพงไปกว่าเมืองหลักเดิมๆ และนั่นเป็นตลาดและโอกาสของเมืองรองที่จะถูกกระตุ้นโดยนักท่องเที่ยวชาวไทยก่อนในเฟสแรก จากนโยบายภาครัฐเพื่อการพัฒนาโครงสร้างของเมืองให้พร้อมต่อการรองรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในเฟสต่อไป

ประเทศที่เรามองข้ามไม่ได้เลยคือ จีน และประเทศในกลุ่มอาเซียน จากตัวเลขของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาแสดงให้เห็นว่าช่วงระหว่างเดือน ม.ค.ถึงเดือน พ.ย. 2560 ที่นักท่องเที่ยวต่างชาติมาเที่ยวเมืองไทยทั้งหมด 31.8 ล้านคน โดยมาจากประเทศจีนถึง 8.9 ล้านคน คิดเป็น 28% และมาจากประเทศกลุ่มอาเซียนถึง 8.2 ล้านคน คิดเป็น 26% รวมกันทั้งสองกลุ่มมีสัดส่วนถึงครึ่งหนึ่งของนักท่องเที่ยวทั้งหมดที่มาเยี่ยมชมประเทศไทย

ผู้เขียนอยากให้มองโอกาสตรงนี้แบบจริงจังกันหน่อย เพราะประเทศจีนเองจากประชากรทั้งหมด 1,379 ล้านคน มีเพียงไม่ถึง 10% ที่มีหนังสือเดินทาง (Passport) นั่นแสดงให้เห็นว่าโอกาสที่นักท่องเที่ยวจีนจะมีจำนวนเพิ่มขึ้นนั้นเป็นไปได้สูงมาก เนื่องจากเศรษฐกิจจีนเองที่ขยายตัวตลอดในทุกๆ ปี ทำให้คนจีนที่มีกำลังในการไปเที่ยวต่างประเทศมีจำนวนเพิ่มขึ้นมากมายมหาศาล อีกฝั่งคือนักท่องเที่ยวในกลุ่มประเทศอาเซียนที่เศรษฐกิจกำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว และด้วยระยะทางพร้อมทั้งตำแหน่งที่ตั้งของประเทศไทยที่อยู่ตรงจุดศูนย์กลางของอาเซียน ทำให้มีโอกาสที่นักท่องเที่ยวจากกลุ่มอาเซียนจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า

ตอนนี้ผู้เขียนคงต้องขอให้พร้อมทั้งฝั่งภาครัฐและภาคเอกชนเพื่อให้นโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจจังหวัดเมืองรองสัมฤทธิผล นี่จะเป็นเหมือนจรวดท่อนแรกเพื่อผลักดันและนำส่งยานอวกาศเมืองรองออกไปนอกชั้นบรรยากาศได้สำเร็จ เพื่อความมั่งคั่งแบบกระจายตัวทั่วทั้งผืนแผ่นดินไทย และเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานรากเพื่อความยั่งยืนของประเทศเราต่อไป n