มนุษย์ เข่าไทเทเนียม (1)

สัก กอแสงเรือง

ผมเป็นคนหนึ่งนับว่าโชคดี ที่ใช้ขาและเข่าที่พ่อแม่ให้มา 60 กว่าปี อวัยวะที่ถูกใช้งานมานาน ก็อยากเกษียณจากการถูกใช้งาน

อาการระยะแรกเริ่ม คือ น้ำในข้อเข่ามีน้อยลง ต้องฉีดน้ำ ข้อเข่าเทียมข้างละ 5 เข็ม 2 ข้าง 10 เข็ม ซึ่งเพียงประทังไป 3-4 เดือน ขณะนั้นค่าใช้จ่ายครั้งละ 2 หมื่นกว่าบาท ฉีดอยู่ประมาณ 3 ปี กระดูกเข่าและสะบ้าเกิดสึกมากขึ้น ทำให้อักเสบ เจ็บเสียว ต้องใช้ทั้งยาฉีดและยากินเป็นประจำ เมื่อสึกไปมากๆ ขาก็จะคดโก่งทั้งสองข้าง ไม่ตรงตามปกติ

ผมพยายามหลีกเลี่ยงการผ่าตัด จึงให้หมอที่มีความเห็นไม่ผ่าเหมือนกัน คือ คุณหมอเสก อักษรานุเคราะห์ รักษาด้วยกายภาพบำบัด อาการก็ทุเลาบ้าง ทรง ทรุด ตามอาการ แต่สุดท้าย ขาโก่งมาก จนเดินเหมือนปู เพราะเดินไม่ค่อยตรงทาง เวลาจะขึ้นเวทีงานวิชาการ หรือประธานอวยพรต่างๆ เสียบุคลิกภาพ

เจ็บ เสียว พอทนได้ แต่เสียบุคลิกภาพไม่ไหวแล้วครับ ผมจึงตัดสินใจผ่าตัดเปลี่ยนสะบ้าข้อเข่า ทั้งสองข้างเป็นโลหะไทเทเนียม

เดือน ก.ย. 2553 ผมจึงผ่าตัด โดยหมอกีรติ เจริญชลวานิช ที่ตึกสยามินทร์ โรงพยาบาลศิริราช อาจารย์เป็นผู้เชี่ยวชาญ อันดับต้นๆ ของไทย

หมอสั่งให้ผมแอดมิตก่อน 1 วัน เพื่อเตรียมตัว ตอนเย็นทีมคุณหมอศัลยแพทย์ หมอดมยา หมอกายภาพ ครบทีมมาตรวจสภาพร่างกายครั้งสุดท้าย โดยขณะนั้นหมอจะผ่าเข่าข้างซ้ายก่อน

ผมถามอาจารย์กีรติว่า คุณหมอผ่าให้ผมข้างเดียว ผมก็ดีข้างหนึ่ง แย่ข้างหนึ่ง เดินเป๋ไปอีก 3 เดือน 6 เดือน เป็นไปได้ไหม ผ่าพร้อมกัน จะได้หายพร้อมกัน เดินปร๋อออกจากโรงพยาบาล

คุณหมอบอกว่า ไม่มีใครเขาทำพร้อมกัน เพราะมันเสี่ยง เพราะถ้าเกิดเป๋พร้อมกัน 2 ข้าง จะแย่

ผมจึงบอกคุณหมอว่า ความคิดส่วนตัวผม ผมผ่าครั้ง 1 ก็เสี่ยงครั้ง 1 ถ้าผ่า 2 ครั้ง ก็เสี่ยง 2 ครั้ง ถูกหรือไม่ผมไม่รู้ คุณหมอช่วยตัดสินใจด้วย

คุณหมอเปิดดูแฟ้มประวัติผม แล้วคุณหมอบอกว่า เอางี้แล้วกัน พรุ่งนี้เช้าผ่าให้เป็นคิวแรกให้โดยจะเตรียม 2 ข้าง ถ้าข้างแรกราบรื่น ก็จะผ่าต่อให้เลย

วันรุ่งขึ้น คุณหมอดำเนินการผ่าตัดทั้งสองข้างเสร็จเรียบร้อย ในเวลา 2 ชั่วโมงเศษ

วันต่อมา ท่านคณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ศ.คลินิค นพ.ธีรวัฒน์ กุลทนันทน์ และหัวหน้าแผนกภาควิชา ออร์โธปิดิกส์และกายภาพบำบัด ศ.นพ.ภานุพันธ์ ทรงเจริญ มาเยี่ยม ปกติแล้วคนไข้วีไอพี ถ้าผ่าเข่าข้างเดียวจะอยู่โรงพยาบาล 5 วัน 2 ข้าง 10 วัน เกินกว่านี้ไม่ได้ เพราะมีคิวรอยาวมาก แต่ท่านคณบดีบอกว่า อาจารย์มาพักผ่อนที่นี่ดีกว่า และได้บอกคุณหมอและพยาบาลหัวหน้าตึก n