There’s Something About Nina (End)

โดย ปริญญา ผดุงถิ่น

มาถึงตอนสุดท้ายของการสัมภาษณ์ข้ามประเทศ "นีน่า" นักวิจัยสัตว์ป่าแห่งจีนแผ่นดินใหญ่ เธอมีประสบการณ์ตื่นเต้นกับสิงสาราสัตว์ไทย จะเล่าให้ฟัง

"วันหนึ่งในเดือนมิย. ฉันกับลุงแก่นกำลังจะออกเดินป่า ทันใดนั้น เราก็เห็นช้างตัวหนึ่งยืนติดอยู่กับด้านนอกของโรงครัว ตอนนั้นเพิ่งจะ 7 โมงเช้า ฉันคาดว่าช้างพยายามจะฉกอาหารเช้า ก่อนที่ครัวจะเต็มไปด้วยผู้คน โดยที่มันก็ไม่คาดคิดว่าจะเจอเรา

ท่าทางมันช็อกไป จ้องมองมา พร้อม กับถูตีนโตๆ กับผืนหญ้า ฉันไม่เคยเจอสัตว์ยักษ์เข้ามาใกล้ขนาดนี้ ทำเอาไม่กล้า ควักกล้องมาถ่ายรูปฉากอันน่าฉงนนี้แม้แต่รูปเดียว

ลุงแก่นตัดสินใจจะให้เราวิ่งหนี แต่แล้วก็คิดว่านี่คือถิ่นของคน แกปรี่เข้าไปหาช้าง โบกมือพร้อมกับตะโกนไล่ 'ไป ไป' ฉันเห็นช้างหายวับไปในป่าหลังครัว

อีกเรื่องที่น่าตื่นเต้น กลับเป็นสัตว์ที่ตัวเล็กที่สุด ที่ก่อปัญหาเลวร้ายที่สุด 'ไกด์' (ผู้ช่วยนักวิจัย) Ize (นิสิตจุฬาฯ) และฉัน พบกล้องดักถ่ายตัวหนึ่ง ถูกฝูงมดเข้าไปยึดเป็นบ้าน ระหว่างเราพยายามย้ายกล้องและกล่องใส่กล้องจากต้นไม้ ฝูงมดก็โกรธแค้นแล้วเข้าโจมตีพวกเรา

พวกมันไต่ขึ้นไปบนต้นไม้เหนือหัวแล้วทิ้งตัวลงมา แล้วกัดเราที่หัวไหล่ คอ และแขน ความรู้สึกเหมือนถูกไฟลวกผิวหนัง ฉันพนันได้เลยว่ามันเป็นฉากที่น่าตลก แต่ตอนนั้นไม่มีใครมองใคร ต่างคนต่างกระโดดและร้องไห้ระงม

ไม่อาจกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นอะไร แต่การถูกฝูงมดโจมตี เป็นความประทับใจเสมอ

เรื่องอาหารการกินนับว่าสบาย ฉันชอบกลิ่นซึ่งละม้ายคล้ายกับอาหารที่บ้านเกิด ยกเว้นก็แต่มีมะพร้าวและเครื่องแกงเยอะ ฉันชอบดูการทำอาหารไทย ซึ่งไม่เหมือนที่ไหนๆ ที่เคยเห็น วัตถุดิบถูกจัดเตรียมอย่างสวยงาม บางคราวก็มีการประดับประดา ทั้งที่มันก็ต้องถูกกินในที่สุด

"ออม" สอนวิธีปาผักบุ้งสดลงในน้ำมันเดือด ซึ่งจะทำให้เกิดเปลวไฟโชติช่วง มันสนุกมาก แต่ก็น่ากลัวเหมือนกันสำหรับคนที่มาเจอหนแรก

อากาศที่เขานางรำ ไม่เหมือนกับที่จีน มักจะเย็นกว่าและเปียกกว่า คงเพราะป่ารอบๆ สถานีวิจัย อย่างไรก็ตาม ครั้งหนึ่งในฤดูหนาวที่กรุงปักกิ่ง อากาศหนาวถึงลบ 11 องศา หนาวที่สุดที่ฉันเคยเจอมา

ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คือภาษา แม้หลายคนจะพูดภาษาอังกฤษกับฉัน แต่ฉันก็ไม่สามารถตอบเป็นภาษาไทยได้เลย

ฉันมีแผนจะไปวิจัยเรื่องความหลากหลายทางธรรมชาติที่เขานางรำอีก แต่คง ต้องเรียนเกี่ยวกับพืชก่อน เพื่อจะได้เข้าใจ ระบบนิเวศที่ถูกต้องมากขึ้น อันเป็นสิ่งที่ฉันขาดไป

ณ เวลานี้เลย ฉันเตรียมตัวจะเรียนภาษาไทย เผื่อว่าจะมีโอกาสได้ทุน กลับมายังสถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำอีกครั้ง"