ปิ่นโต เครื่องประดับประจำกาย

กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์

ในประเทศเมียนมา มีคนถามว่าเงินเดือนพนักงานที่นี่ไม่มาก แต่ค่าครองชีพสูง เขาอยู่กันได้อย่างไร ผมอธิบายว่า เขาอยู่กันอย่างเศรษฐกิจพอเพียงครับไม่ต้องฟุ่มเฟือย เขาก็อยู่กันได้สบายๆ จะเห็นว่าราคาอาหารในร้านอาหารจะไม่ถูกเลย เช่น ค่าก๋วยเตี๋ยวในย่างกุ้งที่พอจะทานได้หน่อย ราคาชามละ 2,500 จ๊าด หรือประมาณ 65 บาท ถ้าเทียบกับกรุงเทพฯ บ้านเรา ชามละ 35-40 บาท ยังแพงกว่าพอควร หรือถ้าจะไปทานอาหารในร้านธรรมดาๆ ต่อคนต่อหัวก็ไม่ต่ำกว่า 300-400 บาท หรือถ้าไปทานอาหารร้านอาหารเมียนมา ค่าข้าวสวยต่อหัวก็เริ่มที่ 1,000 จ๊าด หรือประมาณ 25 บาท (ที่ร้านเขาจะคิดค่าข้าวที่ทาน จะทานเท่าไหร่ก็ได้ รวมน้ำพริก ผักสดผักลวก และน้ำซุป) กับข้าวแล้วแต่อาหารที่เป็นเนื้อสัตว์หรือกุ้ง หอย ปู ปลาก็จะแพงหน่อย เขาจะตั้งราคาไว้อย่างละ 500-2,500 จ๊าด หรือประมาณ 12-100 บาท/จาน ต้องบอกว่าค่าครองชีพที่ย่างกุ้งไม่ถูกเลยครับ นอกจากจะไปนั่งทานร้านเล็กๆ ที่เป็นพื้นบ้านจริงๆ ก็จะตกมื้อละ 1,000-2,500 จ๊าด หรือประมาณ 25-65 บาท ในขณะที่รายได้ของคนทำงานไม่สมดุลกันเลย

เรามาดูว่าเขาจะอยู่กันอย่างไร คำตอบง่ายๆ แบบกำปั้นทุบดิน คือก็ไม่ต้องไปกินที่ร้านอาหาร อ้าว...แล้วเขาทำอย่างไร ก็ติด "ปิ่นโต" หรือกล่องข้าวมาทานที่ทำงานซิ จะได้ประหยัดเงิน ดังนั้นบนท้องถนนเช้า-เย็น จะเห็นคนทำงานแต่งตัวดีๆ เดินตามท้องถนนในมือถือเครื่องประดับอย่างหนึ่ง ที่ไม่ใช่กระเป๋าแบรนด์เนม แต่เป็นปิ่นโต ซึ่งมีหลากหลาย ในอดีตจะมีแต่ปิ่นโตสเตนเลส ที่นิยมมากๆ ก็ต้องเป็นปิ่นโตจากประเทศไทย โดยเฉพาะตราหัวม้าลายหรือตรานกนางนวล จะถือว่ามีระดับ เท่ สวย มีคลาสมาก ขณะที่ปิ่นโตอินเดียมีทั้งทรงกลมแบบคล้ายของไทย และรูปทรงเจดีย์ สวยแต่ราคาถูก เพราะเนื้อ สเตนเลสจะบางมาก คนรวยหรือคนมีระดับจะไม่ถือกัน ปัจจุบันมีของจีนเข้ามาตีตลาดเยอะขึ้น ปิ่นโตจีนจะเป็นเมลามีน หรือไม่ก็เป็นพลาสติก รูปทรงหลากหลาย สามารถเก็บความร้อนได้ดี จึงค่อยๆ มีบทบาทมากขึ้น

ผมแอบดูของน้องๆ ที่บริษัท อาหารที่นำมาทานกันหลักๆ เลยคือข้าว จะใส่มาเยอะมาก ส่วนกับข้าวจะมีน้ำพริก ผักสดผักลวกและเนื้อสัตว์ประเภทแกงหรือไม่ก็ทอด แต่ใส่มาน้อยมาก น้องๆ เคยเรียกผมทานด้วยความมีน้ำใจ แต่ผมไม่กล้าทานครับ เกรงว่าจะไปแย่งอาหารเขาหมด โดยมากเวลาทานข้าว เขาจะจับกลุ่มกันแบ่งกันทาน บางบ้านทำแกงอร่อย บางบ้านทำน้ำพริกอร่อย มาแชร์ๆ กันทานน่ารักดี เสริมสร้างความรักความสามัคคีกันดีครับ

ผมเคยซื้อปิ่นโตอินเดียทรงเจดีย์มาใช้ช่วงเรียนอยู่ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง แรกๆ เพ่ื่อนๆ ก็หัวเราะ เพราะแปลกใจ แต่หลังๆ ก็มีพี่ๆ น้องๆ สามสี่คนมาร่วมวงทานด้วยกัน น่ารักดีจะตาย ทำไมต้องหิวทรมานตัวเองละครับ ...จริงมั้ย!!!!!