จุดตายสินค้าเอสเอ็มอี

ช่วงนี้เอสเอ็มอีรายเล็กอยู่กันลำบาก เป็นช่วงโลว์ซีซั่นและยังเจอฝนกวนใจแทบทุกวัน ฝนตกทีไรเอสเอ็มอีไทยเจ็บป่วยทุกที นอกจากจะต้องสู้กับธรรมชาติแล้ว เอสเอ็มอีตัวเล็กๆ ยังต้องต่อสู้กับความเชื่อมั่นของผู้ซื้ออีกด้วย ด้วยความเป็นผู้ประกอบการเล็กชื่อชั้นสินค้าก็ไม่ดัง ทำให้ผู้ซื้อส่วนใหญ่ยังไม่ค่อยมั่นใจในเรื่องคุณภาพมาตรฐานของสินค้าเอสเอ็มอี

ผู้ซื้อสมัยนี้มีความรู้มาก ประสบการณ์สูง สืบเสาะหาข้อมูลเก่งโดยเฉพาะในโลกออนไลน์มีเรื่องราวมากมายให้สอบถามค้นคว้าก่อนตัดสินใจซื้อ ตรงนี้ยิ่งเป็นอุปสรรคสำคัญในการทำมาค้าขายของคนตัวเล็กยากขึ้นกว่าเดิมมาก แม้ว่าตัวสินค้านั้นๆ จะมีเครื่องหมายการันตีจากหน่วยงานรัฐ หรือได้เลข อย.ตามกฎหมายแล้วก็ตาม

ยกตัวอย่างกรณีการขอเลข อย.อาหาร เดี๋ยวนี้ผ่อนปรนมากจนไม่ต้องตรวจตัวสินค้าโดยเฉพาะกลุ่มสินค้าทั่วไปที่ไม่มีส่วนผสมส่วนประกอบพิเศษ หรือมีสรรพคุณพิสดาร หรือกรณีสินค้ากลุ่มเครื่องสำอาง อันนี้ยิ่งผ่อนปรนสุดๆ มากยิ่งกว่ากลุ่มอาหารอีก ไม่ต้องมีการตรวจสถานประกอบการและแค่ทำการจดแจ้งสินค้าเข้าระบบออนไลน์ก็ได้เลข

อันตรายจากการบริโภคสินค้าที่ไม่มีการตรวจคุณภาพมาตรฐานอย่างแท้จริง และในที่สุดตลาดสินค้าเอสเอ็มอี โอท็อป และวิสาหกิจชุมชน ก็จะค่อยๆ ตายไป เมื่อผู้ซื้อเขาไม่เชื่อถือสินค้า บรรดาผู้ประกอบการ ตัวเล็กก็จะล้มตายเป็นใบไม้ร่วง

ฝากให้หน่วยงานรัฐที่ดูแลเอสเอ็มอี โอท็อป และวิสาหกิจชุมชน เหล่าผู้ประกอบการคนตัวเล็ก ถึงเวลาที่ควรจะต้องผลักดันทำเรื่องคุณภาพมาตรฐานสินค้าอย่างจริงจัง เพื่อสร้างความยั่งยืนให้กับกิจการและช่วยปลุกกระแสผู้บริโภคให้เกิดการยอมรับและเชื่อถือสินค้าคนไทยก่อนที่ตลาดจะเกิดความเสียหายมากไปกว่านี้