ของประจำถิ่น

เกรียงไกร กาญจนะโภคินผู้ก่อตั้ง และประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มบริษัท อินเด็กซ์ ครีเอทีฟ วิลเลจ

ประเทศไทยน่าจะเรียกว่า "โชคดี" ที่มีคนเดินทางมาท่องเที่ยวปีละ 30 กว่าล้านคน และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถ้าจะให้ดีเราควรทำให้นักท่องเที่ยวมีอัตราการเพิ่มจำนวนวันที่มาและเพิ่มรายจ่ายต่อหัวให้มากที่สุด ทีนี้เราจะเพิ่มการใช้จ่ายของเขาได้อย่างไร นี่คือเรื่องสำคัญครับ

เวลาเราเดินทางไปท่องเที่ยว สิ่งที่เราจะต้องซื้อกลับมาคืออะไรครับ นั่นคือสิ่งที่จะบอกว่าเราได้มาที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นของที่ระลึกต่างๆ หรืออะไรก็ตามที่บอกว่าเราได้มาที่นี่แล้ว หรือสิ่งที่เรียกว่าเป็นพื้นฐานของสถานที่ท่องเที่ยวมีให้คนจับจ่ายใช้สอย ยิ่งประเทศที่มีไอคอนนิค (Iconic) หรือสถานที่ที่คนไปแล้วอยากถ่ายรูปมากและเป็นที่รู้จัก ชื่อเสียงโด่งดังมากเพียงไรก็ยิ่งขายดีเท่านั้น

เวลาเราไปหอไอเฟล อนุสาวรีย์ เทพีเสรีภาพ เราก็ต้องซื้อของกลับมาเป็นที่ระลึกกัน บ้านเราหลายๆ เมืองมีไอคอนนิคประจำเมือง ก็ทำให้เกิดการค้าขายได้ แต่จังหวัดต่างๆ ในบ้านเราไม่มีครับ ทั้งที่ทุกเมืองมีของประจำถิ่น นี่แหละครับทีเด็ดแรกที่เราสามารถทำมาหากินได้ เพียงแต่เราต้องเอาชื่อจังหวัด เพื่อบอกแหล่งผลิต สร้างความแตกต่าง เช่น ส้มบางมด เราต้องหาทางให้ส้มทุกผลบอกแหล่งผลิตว่ามาจากบางมด ติด Sticker เพื่อบอกว่ามาจาก "บางมด" ยิ่งมีโลโก้สวยๆ ยิ่งจะเพิ่มมูลค่าขึ้นอีก

ผมเดินทางไปแอฟริกาใต้ เขาขายน้ำทะเลจาก 2 มหาสมุทร มาใส่ในขวดสวยงาม และยังขายได้ราคา เพราะผมก็ไม่ได้คิดว่าผมจะได้กลับมาเที่ยวอีก ของง่ายๆ ครับ แต่ต้องเติมความคิดสร้างสรรค์

อีกสักตัวอย่าง ไปเบอร์ลินเมืองหลวงของเยอรมนี เขาเอาเศษกำแพงเก่าที่ทุบในช่วงที่แบ่งแยกเยอรมนีออกเป็นตะวันออกและตะวันตก ทำเป็นของที่ระลึกอันมีค่า หรือเมื่อมีการแข่งขันฟุตบอลโลก หญ้าที่เขาใช้แข่งยังถูกตัดออกมาเป็นของที่ระลึกเลยครับ

ดังนั้น เราต้องกลับมาย้อนคิดว่าเมืองเรา จังหวัดเรามีของประจำถิ่นอะไรที่น่าสนใจ แล้วเอามาสร้างมูลค่าด้วยการเติมความคิดสร้างสรรค์ อย่างล่าสุด ผมเดินทางไปเบลเยียม เขามีช็อกโกแลตอร่อย และมีรูปปั้นเด็กฉี่เป็นสัญลักษณ์ของเมือง และยังมี สิ่งที่เกิดจากการที่เขาเป็นเจ้าภาพ World Expo เมื่อปี 1958 ถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของงาน และกลายเป็นสัญลักษณ์ ของประเทศ คือ Atomium ใครมา ก็ต้องมาถ่ายรูปและซื้อของที่ระลึก กลับไป

งานจบ แต่รายได้ยังไม่จบครับ