ลุยตลาดเวียดนาม

โดย...กริช อึ๊งวิฑูรสถิตย์

หลังจากที่ทำตลาดรอบๆ บ้าน หรือตลาดอินโดจีน แน่นอนว่าถ้าไม่ไปเวียดนามก็คงเหมือนไปไม่ครบ ตอนนั้นอาเจ็กโอตี๋แห่งร้านทวีสโตร์ท่านยังมีชีวิตอยู่ มีอยู่วันหนึ่ง ท่านก็ชวนผมให้ไปเที่ยวเวียดนามด้วยกัน เพราะท่านมีหลานชายอยู่ที่นั่นคนหนึ่ง ผมก็ไปกับท่านและได้ไปพักที่โรงแรมในเขตห้าหรือก๊วนนำ ชื่อโรงแรมเป็นภาษาจีนชื่อโรงแรมเทียนหง หลานชายอาเจ็กมาพบพวกเราที่โรงแรม พาเราออกสำรวจตลาดเจอะเหลิน หรือตลาดไชน่าทาวน์ ไปดูตลาดกัมเปียน ล้วนแต่เป็นตลาดขายส่งสินค้าที่รับมาจากกัมพูชาทั้งสิ้น

ได้เห็นสินค้าที่ผมขายอยู่ในตลาดเยอะมาก เราเห็นโอกาสแล้วแหละว่าน่าจะเป็นไปได้ จึงได้ปรึกษากับอาเจ็กโอตี๋ดูว่าจะทำการเปิดตลาดอย่างไร อาเจ็กโอตี๋ก็ไว้ใจผมมาก บอกว่าท่านจะออกทุนให้ โดยให้หลานชายท่านที่เป็นคนเวียดนามเข้ามาช่วยจัดการเรื่องก่อตั้งบริษัทให้ และจะเข้ามาทำงานร่วมกันกับเรา ในขั้นแรกผมก็เห็นว่าน่าจะโอเคแล้ว แต่พอมาปรึกษากับทางหลานชายของอาเจ็กโอตี๋ ผมก็มีความรู้สึกว่าไม่น่าจะใช่ เพราะเขาไม่ใช่คนทำงานที่ติดดิน แต่ผมยังแบ่งรับแบ่งสู้อยู่ โดยขอกลับไปคิดดูก่อน

หลังจากนั้นกลับมาอีกครั้ง อีกเดือนต่อมา คราวนี้ผมมาคนเดียว โดยนัดหมายเขามาล่วงหน้า แต่พอผมมาถึงโฮจิมินห์เช็กอินเข้าโรงแรมเทียนหง แล้วโทรหาเขา เขาบอกว่าเขาไปต่างจังหวัด ให้ผมรอเขาที่โรงแรมอีกห้าวัน พอเขากลับจากต่างจังหวัดก็มาคุยเรื่องจัดตั้งบริษัทกัน ผมเห็นท่าไม่ค่อยจะดี เลยบอกเลิกเขาไปเลย กลับมาถึงไทยได้เข้าไปคุยกับอาเจ็กโอตี๋ที่อรัญประเทศ อธิบายให้ท่านเข้าใจว่าเหตุผลที่ไม่อยากทำ เพราะเกรงว่าเงินจะสูญเปล่า ความคิดเปิดบริษัทที่เวียดนามรอบแรกจึงยุติลงครับ

รอบที่สองที่จะทำการดำเนินงานที่เวียดนาม เกิดจากนึกขึ้นได้ว่าอาเจ็กคิมฮับเคยมาชวนไปทานข้าว แล้วแนะนำลูกชายท่านคือคุณวรรณะให้รู้จัก และฝากฝังไว้ว่าถ้าจะทำธุรกิจที่เวียดนามให้ชวนท่านด้วยนะ หลังจากผิดหวังรอบแรกไประยะเวลาหนึ่ง ผมจึงติดต่อไปที่คุณวรรณะ และได้เข้ามาคุยกันเบื้องต้น ซึ่งก็ได้ข้อสรุปไปคร่าวๆ ผมจึงได้เข้าไปปรึกษากับป๋าเฉลียว ท่านก็บอกมาว่าท่านเห็นด้วยอย่างยิ่งที่จะให้เข้าไปทำตลาดเวียดนาม ท่านบอกว่า “กริช ถ้าคุณอยากได้ลูกเสือ แล้วไม่เข้าถ้ำเสือ คุณจะไม่มีวันสำเร็จ”

ผมจึงเดินหน้าต่อด้วยการก่อตั้งบริษัท หวั่งแสง โดยการร่วมกันระหว่างผมกับคุณวรรณะสองคน โดยใช้ชื่อของลุงสงค์ ลูกน้องของอาเจ็กคิมฮับที่เป็นคนเวียดนาม ในระหว่างนั้น เราก็เริ่มขอจดทะเบียน อย.ของเครื่องดื่มกระทิงแดง และจดจัดตั้งบริษัทควบคู่กันไป ก็มีคุณมงคล บัณฑรรุ่งโรจน์ เดินเข้ามาหาผมที่บริษัท บอกว่าเขาได้เข้าไปขอเป็นตัวแทนกระทิงแดงที่เวียดนาม ทางบริษัทให้ไม่ได้เพราะมีตัวแทนคือผมอยู่แล้ว คุณมงคลเลยเดินมาหาผม บอกว่าอยากเข้าไปทำที่เวียดนามอย่างจริงจัง หลังจากที่คุยกันอยู่สามรอบ ผมจึงตกลงทำร่วมกันสามคน คือ ผม วรรณะ และมงคล โดยที่เราสัญญากันว่าเราจะไม่ทิ้งกัน ซึ่งก็เป็นไปตามคำมั่นสัญญากันมาตลอดยี่สิบกว่าปีครับ

โดยที่คุณมงคลยอมเสียสละเวลาและชีวิตครอบครัวเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ในโฮจิมินห์ตลอดเวลาครับ ซึ่งการทำธุรกิจในเวียดนามไม่ง่ายเลยครับ เราสามคนล้มลุกคลุกคลานกันมาตลอด บริษัทก็โดนโกงมั่ง หลอกมั่งตลอดเวลา แต่เราดีที่มีคุณมงคลดูแลอย่างใกล้ชิด ทำให้เราผ่านพ้นมรสุมชีวิตมาได้ด้วยความทุลักทุเลตลอดเวลาครับ ต่อมาเราได้ทำปลากระป๋องตราสามแม่ครัวของบริษัท รอแยลฟู้ดส์ อีกชนิดสินค้า ทำให้เรามีความมั่นคงมากขึ้นครับ การอยู่ในเวียดนามช่วงแรกๆ ผมต้องบินเข้าออกเวียดนามเป็นว่าเล่น มีเวลาก็ต้องเข้าไปช่วยกันตลอด แต่พอเข้าปีที่สิบกว่าผมก็เริ่มที่จะเข้าไปน้อยลง เพราะเริ่มอยู่ตัว คุณมงคลมีความสามารถสูงมาก ทำให้บริษัทเริ่มเติบโตขึ้นมาก จนพวกเราสามคนไม่ต้องกังวลในด้านความมั่นคงแล้ว ผมกับคุณวรรณะจึงไม่ต้องช่วยอะไรอีกเลยครับ

ต้องบอกว่าพวกเราใกล้ชิดกันมาก เยี่ยงพี่น้องคลานตามกันมาเลยครับ