เพราะความต่าง เราจึงพิเศษกว่า

โดย...ชัชวาล สังคีตตระการ

เขียนถึงปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intellience:AI) ไปหลายตอน แต่ก็อดใจไม่พูดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ เนื่องจากพัฒนาการแบบก้าวกระโดดของเทคโนโลยีด้านนี้ ทำให้แทบทุกอุตสาหกรรมพุ่งความสนใจไปที่ AI

หลายท่านอาจจะได้เห็นผ่านตากันไปบ้างเมื่อเร็วๆ นี้ มีโปรแกรมหนึ่งที่ไม่ว่าเราจะขีดๆ เขียนๆ อะไรลงไป โปรแกรมนี้จะพยายามวิเคราะห์ลายเส้นที่เราวาดว่าจะเป็นภาพอะไร จากนั้นก็จะเลือกภาพที่คล้ายกันมาให้เรา ผมสามารถวาดภาพงูได้ เพียงแค่วาดเส้นโค้งไปโค้งมา ด้วยทักษะการวาดเขียนระดับง่อยๆ ก็จะได้ภาพสวย โดยมีเจ้าโปรแกรมที่ว่านี้เป็นผู้ช่วยสุดอัจฉริยะ ถ้าสนใจก็เข้าไปลองเล่นดูได้ตามเว็บไซต์นี้ครับ https://www.autodraw.com/

ความรู้สึกแรกยอมรับว่าทึ่งในความสามารถของมันครับ ดังนั้นหากมีการนำโปรแกรมนี้มาใช้งานจริง การจะเขียนหนังสือเล่ม หรือทำสื่อการเรียนการสอนที่ต้องใช้ภาพวาดประกอบสามารถทำได้อย่างง่ายดาย แต่ถึงจุดนี้หลายท่านอาจคิดว่าเมื่อภาพพิซซ่าคนทั้งโลกเหมือนกันหมด ความคิดสร้างสรรค์มนุษย์กำลังถูกครอบงำด้วย AI มนุษย์จะหลงเหลือความแตกต่างอีกหรือไม่

ความฉลาดล้ำของคอมพิวเตอร์ยิ่งเป็นการตอกย้ำอนาคตครับว่า งานใดก็ตามที่เราต้องการความแม่นยำสม่ำเสมอ ความถูกต้องที่ค่อนข้างคาดการณ์ได้ งานที่มีความเหนื่อยล้าของมนุษย์เป็นตัวแปรหนึ่งของผลลัพธ์ มนุษย์จะเสียงานนั้นให้กับคอมพิวเตอร์หรือหุ่นยนต์ไปในที่สุด

สิ่งที่ถือเป็นความท้าทาย คือเราสร้างสิ่งหนึ่งขึ้นมาเพื่อให้มันเรียนรู้บางอย่างที่ซับซ้อนได้เอง เป็นงานที่ยากลำบากสำหรับมนุษย์ที่จะทำได้ภายใต้ข้อจำกัดต่างๆ แต่เมื่อได้คำตอบมาแล้ว เราก็จำเป็นต้องรู้ว่าทำไมถึงคิดแบบนั้นออกมาสมเหตุสมผลหรือไม่ เพราะเรายังไม่อาจไว้วางใจนำใช้ในทันทีได้ โดยไม่ผ่านการพิจารณาที่รอบคอบของมนุษย์

มนุษย์ชื่นชอบความแน่นอน กระหายใคร่รู้สิ่งต่างๆ ในอนาคต จึงสร้างเครื่องมือไว้คาดการณ์อนาคต แต่ต้องไม่ลืมว่ายังมีความผันผวนแปรปรวนที่ยากจะคาดเดาในความเป็นมนุษย์และธรรมชาติอีกมากมาย ที่เทคโนโลยีไม่อาจเอื้อมถึงได้ แม้กระทั่งปัญญาประดิษฐ์ที่สุดอัจฉริยะก็ไม่อาจทดแทนเราได้