10 นาทีกับ แจ็ค หม่า

โดย...ศ.ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ ประธานที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย

และแล้ว แจ็ค หม่า เจ้าของอาลีบาบา ก็ตกลงปลงใจไปกับมาเลเซีย ที่จะลงทุนตั้งศูนย์กระจายสินค้าขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาค ทั้งยังจะลงทุนด้านโลจิสติกส์ครบวงจร และสร้างธุรกิจไฮเทคต่อยอด
จำนวนมหาศาล เกิดเป็นศูนย์กลางธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ หรืออี-คอมเมิร์ซใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ซึ่งจะสร้างงานให้กับคนรุ่นใหม่ของมาเลเซีย สร้างแรงผลักดันมหาศาลต่อเศรษฐกิจดิจิทัล ประเทศไทยได้แค่มองตาปริบๆ เพราะเคยเชื่อว่า แจ็ค หม่า น่าจะให้ความสนใจลงทุนที่ไทย เพราะที่ตั้งประเทศก็ได้เปรียบ คนไทยเชื้อสายจีนก็เข้มแข็ง คนจีนแผ่นดินใหญ่ก็ชอบมาเที่ยว ดูดีไปหมด แต่แล้วก็ไม่เลือกไทย กลับไปเลือกมาเลเซีย

ว่ากันว่า แจ็ค หม่า พูดคุยเรื่องนี้กับนายกรัฐมนตรี นาจิบ ราซัคของมาเลเซียเพียงไม่ถึง 10 นาที ด้วยข้อเสนอตั้งเขตการค้าเสรีดิจิทัล หรือ Digital Free Trade Zone : DFTZ ที่ใกล้กรุงกัวลาลัมเปอร์ เปรียบเป็นศูนย์บริการ One-stop Service ครบวงจร เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับธุรกิจการขาย-ส่งสินค้าทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ทั้งด้านอัตราภาษี ด้านศุลกากร โลจิสติกส์ และสาธารณูปโภค ซึ่งจะเป็นเมืองใหม่ที่พร้อมด้วยระบบคมนาคม และระบบโครงข่ายอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง

ทำไม 10 นาทีนั้นถึงทำให้ทีมงานของ แจ็ค หม่า กล้าตัดสินใจมาลงทุนที่มาเลเซีย ที่จริงแล้วไม่ใช่ 10 นาที แต่มาเลเซียได้ซุ่มเตรียมการเรื่องนี้มาเกือบ 10 ปีต่างหาก โดยรัฐบาลมาเลเซียได้ลงทุนกับการศึกษาและวิจัย เพื่อวางแผนเรื่องการยกระดับโลจิสติกส์ของชาติ ด้วยการร่วมมือกับมหาวิทยาลัยเอ็มไอที (MIT) สหรัฐอเมริกา สร้างสถาบันนวัตกรรมห่วงโซ่อุปทานแห่งมาเลเซียหรือ The Malaysia Institute for Supply Chain Innovation (MISI) ตั้งแต่ปี 2011 เพื่อสร้างหลักสูตรล้ำสมัย สร้างบุคลากรชั้นยอด และถ่ายทอดองค์ความรู้ อีกทั้งทำงานวิจัยเรื่องนี้โดยเฉพาะเพื่อเสนอแผนดำเนินการต่อรัฐบาล

จึงเห็นได้ว่าเป็นการเตรียมการอย่างมุ่งมั่นและอดทน สถาบันแห่งนี้ตั้งขึ้นบริเวณพื้นที่ตอนเหนือของกรุงกัวลาลัมเปอร์ ซึ่งเป็นเมืองท่าหลักห่างไปเพียง 20 กว่ากิโลเมตรเท่านั้น เกิดจากความร่วมมือระหว่างกระทรวงอุดมศึกษามาเลเซีย มหาวิทยาลัยชั้นนำ และศูนย์เทคโนโลยีทางคมนาคมและโลจิสติกส์ของเอ็มไอที เพราะรัฐบาลมาเลเซียกล้าลงทุนดึงมหาวิทยาลัยระดับโลกมาสร้างฐานวิจัย และการเรียนการสอนบนพื้นที่จริง ด้วยมุ่งหวังจะก้าวสู่ความเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์ของโลกภายใน 5 ปี และก็เป็นจริงเสียด้วย

มาเลเซียคล้ายกับเกาหลีใต้คือ มีแรงขับดันมุ่งมั่น เกาหลีใต้ไม่ยอมแพ้ญี่ปุ่น จึงต้องวิจัย คิดเอง ทำเอง ใช้เอง ขายเอง ขณะที่มาเลเซียก็ต้องสู้สิงคโปร์ให้ได้ เพราะรู้สึกว่าครั้งหนึ่งเคยขับสิงคโปร์ออกจากประเทศ ด้วยเชื่อว่าจะไปไม่รอด เพราะไม่มีทรัพยากรใดๆ แต่แล้วด้วยทรัพยากรมนุษย์ สิงคโปร์จึงกลับเป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จจนได้ วันนี้มาเลเซียจึงขอสู้ โดยตั้งเป้าว่าต้องไม่แพ้สิงคโปร์กรณีเกาหลีใต้กับมาเลเซียจึงคล้ายกันมาก

วันนี้การเชิญชวนนักลงทุนระดับโลกมาไทย หรือการทุ่มงบประชา สัมพันธ์มหาศาล ก็อาจเป็นเพียงตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ เพราะกลุ่มทุนเหล่านี้ล้วนมีทีมงานที่มีประสบการณ์สูง สามารถวิเคราะห์โครงการได้แม่นยำ ดังนั้นการจะสู้กับคู่แข่งได้ ไทยจึงจำเป็นที่ต้องเตรียมทัพใหม่ ซึ่งต้องพึ่งพามันสมองชั้นยอดของคนรุ่นใหม่ และต้องได้กำลังเสริมจากผู้รู้ระดับโลก ซึ่งก็คือมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก มาร่วมกับคนเก่งที่มีมากมายในมหาวิทยาลัยไทย ถึงจะมีกำลังความคิดริเริ่มเตรียมการใหญ่ไปสู้กับประเทศอื่นได้

สุภาษิตจีนกล่าวไว้ว่า 10 ปีก็ยังไม่สายไป หากเราจะเริ่มต้นวันนี้กันอย่างจริงจัง