ความยากของมนุษย์

เนื่องในโอกาสวันมาฆบูชาที่ผ่านมา ผู้เขียนมีโอกาสได้ไปรับฟังธรรมคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์ที่นับถือ ท่านก็ได้ให้ข้อคิดเรื่องความคาดหวัง คนเราในปัจจุบันมักจะรู้สึกว่าตนเองขาด รู้สึกว่าหามาได้ก็ไม่ได้ ได้รับอะไรมาก็ไม่เคยพอ นั่นก็เพราะเป็นการตั้งความคาดหวังของตนเอง และเอาความคิดความคาดหวังของตนเองไปตั้งไว้กับคนอื่น ซึ่งเอาความพอใจ ความผิดหวัง ความสมหวังไปผูกติดกับคนอื่นโดยไม่ได้มองตัวเองอยู่กับจิตของตนเอง

การที่อยู่กับตนเอง มองจิตตนเอง ไม่คาดหวัง มีสติอยู่กับความบริบูรณ์ของตนเอง ก็จะเป็นพลังในจิตตนเองที่จะทำให้ตนเองรู้สึกเต็มสมบูรณ์ เกิดความปีติแห่งตน และผลักดันให้ตนเองเป็นพลังนำส่งให้
ก้าวสู่ความสำเร็จ ความสมบูรณ์ยิ่งๆ ขึ้นไป ด้วยพลังจิตพลังใจของตนเองจะบันดาลสิ่งให้เกิดให้มีให้ปรากฏขึ้น

บางคนที่อาจมีช่วงเวลาของความเหนื่อยใจ ท้อแท้ใจ ทำไมทุกอย่างถึงยากไปหมดสำหรับเราทำให้ก้าวสู่เส้นทางที่ผิด แต่หากเรามีสติ เฉลียวใจพิจารณาให้ดีแล้ว ความยากจะไม่เกิดขึ้นกับเรา เพราะของยากๆ ก็ได้มาหมดแล้ว การเกิดเป็นคนก็เกิดยาก ถ้าได้เกิดแล้วก็ยาก เกิดมาเจอยุคศาสนาก็ยาก การได้เจอพระพุทธศาสนาก็ยาก ของยากๆ เราได้หมดแล้ว เพราะฉะนั้นก็ไม่มีอะไรจะยากอีกแล้ว แต่เราได้มาหมดแล้ว ก็ไม่มีอะไรยากอีกแล้ว ตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวไว้ดังนี้

ภิกษุทั้งหลาย! สมมติว่ามหาปฐพีอันใหญ่หลวงนี้ มีน้ำทั่วถึงเป็นอันเดียวกันทั้งหมด; บุรุษคนหนึ่งทิ้งแอก (ไม้ไผ่!) ซึ่งมีรูเจาะได้เพียงรูเดียว ลงไปในน้ำนั้น; ลมตะวันออกพัดให้ลอยไปทางทิศตะวันตก, ลมตะวันตกพัดให้ลอยไปทางทิศตะวันออก, ลมทิศเหนือพัดให้ลอยไปทางทิศใต้, ลมทิศใต้พัดให้ลอยไปทางทิศเหนืออยู่ดังนี้. ในน้ำนั้นมีเต่าตัวหนึ่งตาบอด ล่วงไปร้อยๆ ปีมันจะผุดขึ้นมาครั้งหนึ่งๆ. ภิกษุทั้งหลาย! เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนี้ว่าอย่างไร : จะเป็นไปได้ไหมที่เต่าตาบอด ร้อยปีจึงจะผุดขึ้นมาสักครั้งหนึ่ง จะพึงยื่นคอเข้าไปในรู ซึ่งมีอยู่เพียงรูเดียวในแอกนั้น?

“ข้อนี้ยากที่จะเป็นไปได้ พระเจ้าข้า! ที่เต่าตาบอดนั้นร้อยปีผุดขึ้นเพียงครั้งเดียว จะพึงยื่นคอเข้าไปในรู ซึ่งมีอยู่เพียงรูเดียวในแอกนั้น”.

ภิกษุทั้งหลาย! ยากที่จะเป็นไปได้ฉันเดียวกัน ที่ใครๆ จะพึงได้ความเป็นมนุษย์; ยากที่จะเป็นไปได้ฉันเดียวกัน ที่ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธะ จะเกิดขึ้นในโลก; ยากที่จะเป็นไปได้ฉันเดียวกัน ที่ธรรมวินัยอันตถาคตประกาศแล้วจะรุ่งเรืองไปทั่วโลก.

ภิกษุทั้งหลาย! แต่ว่าบัดนี้ ความเป็นมนุษย์ ก็ได้แล้ว; ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธะ ก็บังเกิดขึ้นในโลกแล้ว; และธรรมวินัยอันตถาคตประกาศแล้ว ก็รุ่งเรืองไปทั่วโลกแล้ว. ภิกษุทั้งหลาย! เพราะเหตุนั้นในกรณีนี้ พวกเธอพึงกระทำโยคกรรมเพื่อให้รู้ว่า “นี้ ทุกข์; นี้ เหตุให้เกิดทุกข์; นี้ ความดับแห่งทุกข์; นี้ หนทางให้ถึงความดับแห่งทุกข์” ดังนี้เถิด.

(บาลี มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๖๘/๑๗๔๔, ตรัสแก่ภิกษุทั้งหลาย.) พุทธวัจน์

ดังนั้น หากเรามุ่งมั่น ก็ไม่มีอะไรที่ยากเกินความพยายามของเรา และในโอกาสวันสำคัญทางพุทธศาสนานี้ หากเรายังไม่ได้ศึกษาและปฏิบัติตามคำสอน ทำความเข้าใจเกี่ยวกับโลกจริง มัวแต่ยึดติดกับโลกสมมติ ก็เท่ากับเราขาดทุนของการเกิดมาในโลกมนุษย์และได้เจอพระศาสนา