ความรับผิดชอบ บนความยั่งยืน

โดย...วิฑูรย์  สิมะโชคดี

ความยั่งยืน (Sustainability) จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ เราทุกคนมีจิตสำนึกแห่งความรับผิดชอบ

การประกอบกิจการด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม จึงหมายถึง การประกอบกิจการธุรกิจอุตสาหกรรมด้วยความโปร่งใสและมีธรรมาภิบาล คือ การดำเนินการต่างๆ เพื่อสนับสนุนสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม ด้วยการพัฒนาการกินดีอยู่ดีและคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนให้ดีขึ้น การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมให้ยั่งยืนและการดำเนินการเพื่อลูกหลานในอนาคตด้วย

การประกอบกิจการด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม จะต้องเป็นการตัดสินใจบนความมุ่งมั่นของผู้บริหารที่ตั้งใจจะทำสิ่งที่องค์กรเห็นว่าสมควรทำเพื่อประโยชน์ทั้งขององค์กรและส่วนรวม คือ ไม่ใช่ทำเพราะถูกกฎหมายบังคับ หรือทำเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานทางศีลธรรมหรือจรรยาบรรณใดๆ

ส่วนคำว่า “ชุมชน” จะมีความหมายกว้างขวางมากขึ้น คือ ไม่ใช่เพียงแต่ผู้คนที่อยู่ร่วมกันรอบองค์กรหรือโรงงานเท่านั้น แต่หมายรวมถึง พนักงานขององค์กร ซัพพลายเออร์ ผู้จัดจำหน่าย พันธมิตร หน่วยงานภาครัฐและองค์กรที่ไม่แสวงหากำไร ตลอดจนลูกค้าและประชาชนทั่วไปในสังคมด้วย

ตลอดระยะเวลากว่า 10 ปีที่ผ่านมา จะเห็นได้ชัดว่ามีองค์กรจำนวนมากหันมาประกอบกิจการด้วยวิธีที่มีความรับผิดชอบต่อสังคมมากขึ้น โดยไม่ใช่เพราะกฎหมายบังคับ หรือการร้องเรียนของผู้บริโภค หรือแรงกดดันจากกลุ่มพิทักษ์ประโยชน์ใดๆ แต่เป็นเพราะองค์กรเหล่านั้นต้องการทำงานในเชิงรุกมากขึ้น (รับผิดชอบในผลการกระทำหรือตัดสินใจขององค์กรมากขึ้น) เพื่อหาทางแก้ไขปรับปรุง และบูรณาการให้การประกอบกิจการเป็นส่วนหนึ่งในการร่วมแก้ปัญหาสังคม และอยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างราบรื่น

ทุกวันนี้ ลูกค้าหรือผู้บริโภคมีทางเลือกมากขึ้น และตัดสินใจซื้อสินค้าของเราด้วยเหตุผลต่างๆ ที่ไม่ใช่เกี่ยวกับตัวสินค้า ราคา หรือ ช่องทางจัดจำหน่ายเท่านั้น เพราะผลวิจัยทัศนคติของผู้บริโภคชี้ให้เห็นว่า ผู้บริโภคยุคใหม่นี้ตัดสินใจซื้อสินค้าและใช้บริการจากชื่อเสียงขององค์กรที่ประกอบกิจการอย่างมีธรรมาภิบาลและยั่งยืน โดยไม่เอาเปรียบสังคมและทำลายสิ่งแวดล้อม

ผู้บริโภคในวันนี้จึงเปลี่ยนทัศนคติจากเดิมที่ “ผู้ซื้อต้องระวังเอง” ไปเป็นการคาดหวังให้องค์กรหรือผู้ผลิตให้มีความรับผิดชอบ โดยการเปิดเผยข้อมูลให้ทราบอย่างเต็มที่

 ณ วันนี้ การประกอบกิจการธุรกิจอุตสาหกรรมด้วยวิธีที่รับผิดชอบต่อสังคม ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการปรับเปลี่ยนกระบวนการทำงานภายในองค์กร และนโยบายที่เกี่ยวกับคุณสมบัติของสินค้าหรือบริการเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ความรับผิดชอบต่อสังคมจะต้องรวมถึงการตัดสินใจต่างๆ ขององค์กรที่มีผลกระทบต่อสังคม และสิ่งแวดล้อมด้วย อาทิ การออกแบบและก่อสร้างโรงงาน การผลิต การประกอบ และความช่วยเหลือที่องค์กรมอบให้แก่พนักงานและชุมชน นอกจากนี้องค์กรจะต้องสะท้อนให้เห็นในรายงานประจำเดือน ประจำไตรมาส หรือรายงานประจำปี โดยเปิดเผยข้อมูลที่สำคัญแก่ผู้บริโภคผู้ลงทุน และผู้มีส่วนได้เสีย

ปัญหาของธุรกิจอุตสาหกรรมในวันนี้ จึงอยู่ที่ความสามารถในการทำรายได้และกำไรอย่างเหมาะสม พร้อมๆ กับการมีความรับผิดชอบต่อลูกค้า (สินค้ามีคุณภาพ และราคาเหมาะรวม) ต่อพนักงาน (ประกอบกิจการอย่างปลอดภัยและถูกสุขอนามัย) ต่อผู้ลงทุน (ข้อมูลโปร่งใส) ต่อชุมชนและสังคมโดยรวม พร้อมๆ กับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ครับผม!