ผลไม้เมียนมา (1)

ผมเป็นคนที่ขาดผลไม้ไม่ได้ อยู่ที่บ้านเราก็เหมือนได้อยู่สวรรค์ มีผลไม้ทานทุกฤดู ทั้งราคาก็ไม่แพง (ถ้าไม่นับรวมทุเรียนปีนี้นะครับ) เมื่อเทียบกับเพื่อนบ้าน แต่พอไปอยู่ที่ย่างกุ้งใหม่ๆ อึดอัดมากกับผลไม้ที่มีไม่มากพอ และราคาผลไม้ที่นี่ พอถามซื้อกระเดือกไม่ลงจริงๆ ครับ มะม่วงลูกละ 15-20 บาท ส้มลูกละ 12-15 บาท แก้วมังกรลูกละ 30-36 บาท เป็นต้น ส่วนใหญ่มาจากต่างรัฐ ทำให้ต้องเลือกทานเป็นฤดูกาลครับ เพราะการคมนาคมไม่สะดวก ค่าขนส่งแพง ดังนั้นราคาจึงแพงหูฉี่

ผลไม้ที่นี่ ชื่อเรียกผลไม้จะมีคำว่า “ตี” ต่อท้ายทุกชนิด เช่น “พะเยตี” ก็แปลว่า แตงโม “หงะเปียวตี” กล้วย “แหลงมอตี” ส้ม “ต่านปะย่าตี” มะนาว “ตะยัดตี” มะม่วง “ดุเยี่ยนตี” ทุเรียน “ป่านตี” แอปเปิ้ล “นะนัดตี” สับปะรด “ทอปาตี” อโวคาโด เป็นต้น

ผลไม้ที่ขึ้นชื่อของเมียนมา ไล่จากราคาถูกไปหาแพง ตัวแรกคือกล้วย นิยมกันมาก กล้วยน้ำว้าพอมีแต่ไม่มาก หาได้ที่ตลาดตี่หลี่แมงกะลาเท่านั้น อีกชนิดหนึ่งคือกล้วยนาก นิยมปลูกเพราะเอาไปใส่ตะกร้าสังฆทานกันครับ

นอกจากนี้ มีแตงโมที่มาจากแถบพะโคและรัฐอิยะวดีครับ แตงที่นี่จะเป็นลูกยาว เรียกว่า พันธุ์หมอน ปัจจุบันที่บ้านเราไม่ค่อยเห็น แต่ที่เมียนมาจะนิยมปลูกพันธุ์นี้ เพราะได้น้ำหนักดี ขายเป็นลูก ลูกละ 4,000-8,000 จ๊าด ประมาณ 100-200 บาทไทย แต่ถ้าไปซื้อที่แถบพะโคและรัฐอิยะวดี ราคาจะอยู่ที่ 1,800-2,000 จ๊าด หรือประมาณ 50-60 บาทเท่านั้น และที่ตลาดขายส่งในย่างกุ้งหรือตลาดตี่หลี่แมงกะลาประมาณลูกละ 2,500-3,000 จ๊าด ตกประมาณ 70-80 บาท เวลาผมไปตรวจตลาดแถวๆ นั้น ก็จะติดไม้ติดมือกลับมาฝากลูกน้องทุกครั้ง คุยเรื่องผลไม้ยังไม่หมดเลยเนื้อที่กระดาษหมดเสียแล้วครับ ขออนุญาตต่ออาทิตย์หน้าอีกตอนนะครับ