คลัสเตอร์พลาสติกสะดุด

เอกชนมึนคลัสเตอร์พลาสติกไม่คืบหลังติดกฎเหล็ก พ.ร.บ.อ้อยและน้ำตาลฯ หวั่นการลงทุนไม่เดินหน้า

แหล่งข่าวจากกระทรวงอุตสาหกรรม เปิดเผยถึง นโยบายส่งเสริมการลงทุนคลัสเตอร์ปิโตรเคมีและเคมีภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมว่า ขณะนี้ยังมีอุปสรรคในการลงทุนตั้งโรงงานผลิตพลาสติกชีวภาพในพื้นที่เป้าหมาย หากจะซื้ออ้อยจากชาวไร่เพื่อหีบเป็นน้ำอ้อยมาเป็นวัตถุดิบ เนื่องจากตาม พ.ร.บ.อ้อยและน้ำตาลทราย พ.ศ. 2527 ระบุว่า อ้อยหมายถึงสิ่งที่ปกติ ใช้ผลิตเป็นน้ำตาลทราย ต้องมีระยะห่างระหว่างโรงงานไม่น้อยกว่า 50 กิโลเมตร และโรงงานที่มีกำลังการผลิตเกิน 300 ตัน/วัน ให้ถือเป็นโรงงานที่เข้าข่ายต้องถูกควบคุมด้วย พ.ร.บ.อ้อยและน้ำตาลทราย ทำให้นักลงทุนยังไม่ตัดสินใจลงทุนทันที

“ที่ผ่านมา ปตท.สนใจที่จะร่วมทุนกับบริษัท เกษตรไทยอินเตอร์เนชั่นแนล ชูการ์ คอร์ปอเรชั่น เพื่อใช้กากอ้อยและเอทานอลจากโรงงานน้ำตาลเป็นวัตถุดิบในการผลิตพลาสติกชีวภาพ แต่ถ้าจะมีการขอรับซื้ออ้อยโดยตรงจากชาวไร่ ควรกำหนดให้ชัดเจนว่าการจะตั้งลูกหีบเพื่อหีบอ้อยเองนั้นควรเข้าข่ายที่ต้องอยู่ภายใต้ พ.ร.บ.อ้อยฯ หรือไม่ ซึ่งปัญหาดังกล่าวเคยมีการพูดถึงมานานแต่ยังไม่มีข้อสรุปชัดเจน” แหล่งข่าวระบุ

แหล่งข่าวระบุว่า ก่อนหน้านี้ นางอรรชกา สีบุญเรือง รมว.อุตสาหกรรม เคยมอบหมายให้สำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย (สอน.) หาแนวทางผ่อนปรนกฎเกณฑ์การรับซื้ออ้อยแก่โรงงานที่ไม่ใช่โรงงานน้ำตาลทรายร่วมกับชาวไร่ และโรงงานน้ำตาลทรายทั่วประเทศ ซึ่งโรงงานน้ำตาลทรายส่วนใหญ่ยังไม่เห็นด้วยกับวิธีการของโรงงานผลิตพลาสติกชีวภาพ และอยากให้ภาครัฐมีมาตรการที่ชัดเจนก่อนจะอนุญาต เพราะกังวลว่าจะทำให้เกิดความไม่เท่าเทียมกันในการแข่งขัน

อย่างไรก็ตาม สอน.อยู่ระหว่างเสนอให้มีการปรับแก้ พ.ร.บ.อ้อยและน้ำตาลทราย โดยแก้ไขคำนิยาม เพื่อให้สามารถนำน้ำอ้อยไปผลิตเป็นวัตถุดิบชนิดอื่นๆ นอกเหนือจากน้ำตาลทราย รวมถึงระบุผลประโยชน์ที่ชาวไร่จะได้จากวัตถุดิบที่เหลือจากการทำน้ำตาลทราย เช่น โมลาส หรือเอทานอล ให้ชัดเจน รวมถึงแก้ไขนิยามของเงินกองทุนเพื่อป้องกันประเทศคู่แข่งทางการค้าใช้เป็นช่องว่างกล่าวหารัฐบาลอุดหนุนอุตสาหกรรมน้ำตาลทราย โดย สอน.กำลังเตรียมเสนอที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) ได้เร็วๆ นี้