การบริหาร แรงงานข้ามชาติ (1)
การเคลื่อนย้ายแรงงานข้ามชาติเป็นประเด็นที่มีผลกระทบต่อประเทศไทยทั้งมิติด้านเศรษฐกิจและสังคมมากยิ่งขึ้น ในภาวะที่ไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัย อัตราการเกิดต่ำ ขาดแคลนแรงงาน ขณะที่ภาคการผลิตที่สำคัญของประเทศยังมีความจำเป็นต้องใช้แรงงานส่งผลให้ต้องนำเข้าแรงงานจากเมียนมา กัมพูชา เวียดนาม สปป.ลาว
การเคลื่อนย้ายแรงงานข้ามชาติเป็นประเด็นที่มีผลกระทบต่อประเทศไทยทั้งมิติด้านเศรษฐกิจและสังคมมากยิ่งขึ้น ในภาวะที่ไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัย อัตราการเกิดต่ำ ขาดแคลนแรงงาน ขณะที่ภาคการผลิตที่สำคัญของประเทศยังมีความจำเป็นต้องใช้แรงงานส่งผลให้ต้องนำเข้าแรงงานจากเมียนมา กัมพูชา เวียดนาม สปป.ลาว
การบริหารจัดการแรงงานข้ามชาติให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศไทยภายใต้การก้าวสู่ประชาคมอาเซียนที่ให้ความสำคัญกับการพัฒนามนุษย์ การคุ้มครองทางสังคมและสวัสดิการสังคม สิทธิและความยุติธรรม จึงเป็นความท้าทายอย่างยิ่งสำหรับประเทศไทย
ความจำเป็นเร่งด่วนของการบริหารจัดการแรงงานข้ามชาติของไทย คือ การแก้ไขปัญหาแรงงานข้ามชาติที่ผิดกฎหมาย โดยการบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวดในการสกัดกั้นการลักลอบเข้ามาจากชายแดน การกวาดล้างแรงงานข้ามชาติที่ผิดกฎหมาย การปรับปรุงระบบการบริหารจัดการเพื่อสร้างแรงจูงใจให้แรงงานถูกกฎหมายยังคงอยู่ในประเทศไทย และมีการนำเข้าแรงงานที่ถูกต้องจากประเทศต้นทางเพื่อป้องกันปัญหา
ในมิติด้านความมั่นคงของชาติ ไทยมีประเด็นที่ต้องพิจารณาเรื่อง นโยบายผู้ติดตามแรงงานข้ามชาติ การจัดระเบียบที่อยู่อาศัย การกำหนดจำนวนครั้งของการต่ออายุใบอนุญาตทำงาน การกำหนดจำนวนปีที่แรงงานสามารถทำงานได้ในแต่ละครั้ง การพัฒนาระบบฐานข้อมูลคนเข้าเมือง
ในมิติด้านความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ต้องพิจารณาประเด็นเรื่องการกำหนดอุปสงค์และอุปทานแรงงานข้ามชาติรายอุตสาหกรรมและรายพื้นที่ให้เหมาะสม การกำหนดค่าธรรมเนียมและการกระจายประโยชน์ที่เหมาะสม ได้แก่ การกำหนดโควตาการใช้แรงงานข้ามชาติ การกำหนดอัตราภาษี/ค่าธรรมเนียมการใช้แรงงานข้ามชาติ การกำหนดแรงจูงใจการพัฒนาฝีมือแรงงานข้ามชาติ การกำหนดมาตรฐานแรงงาน
ในมิติด้านการคุ้มครองและประสานสังคม ต้องเร่งพิจารณาประเด็นเกี่ยวกับการจัดระเบียบนายหน้าและบริษัทรับช่วงการนำเข้าแรงงานข้ามชาติ การกำหนดระบบประกันสังคม พัฒนากองทุนเงินส่งแรงงานข้ามชาติออกนอกราชอาณาจักร การให้ความรู้ด้านภาษา วัฒนธรรมและกฎหมายแก่แรงงานข้ามชาติ การกำหนดเงื่อนไขและรูปแบบของการเปลี่ยนนายจ้างของแรงงาน
ในระยะยาว ไทยจำเป็นต้องมียุทธศาสตร์การบริหารจัดการแรงงานข้ามชาติอย่างเป็นระบบ โดยภาครัฐ เอกชน สถาบันการศึกษาร่วมกันศึกษาอุปสงค์และอุปทานของแรงงานข้ามชาติเป็นรายอุตสาหกรรม เพื่อนำมาประเมินจำนวนแรงงานข้ามชาติและกำหนดค่าธรรมเนียมและอัตราภาษีที่จัดเก็บจากผู้ประกอบการและเก็บแรงงานข้ามชาติอย่างเหมาะสม การพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานและการกำหนดเงื่อนไขการต่ออายุการทำงาน การสร้างความตระหนักให้นายจ้างมีส่วนร่วมรับผิดชอบดูแลแรงงานข้ามชาติ
การดำเนินงานด้านองค์กร หน่วยงานรัฐควรมีความเป็นเอกภาพในการบริหารจัดการ ปัจจุบันการบริหารจัดการแรงงานข้ามชาติเกี่ยวข้องกับหลายหน่วยงานดังนั้นรัฐควรมีหน่วยงานที่เป็นแกนกลางในการบริหารจัดการแรงงานข้ามชาติภายใต้นโยบายที่ชัดเจนที่มุ่งสู่การเพิ่มผลิตภาพการผลิตของประเทศ ลดการพึ่งพาแรงงานข้ามชาติในที่สุด
