
เมียวดี มีดีอะไร
โดย...ฉัตรพงศ์ ตันติมณีวัฒน์
โดย...ฉัตรพงศ์ ตันติมณีวัฒน์
ผมได้มีโอกาสเดินทางดูงานเขตเศรษฐกิจพิเศษแม่สอด-เมียวดี จัดโดยกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมภาคที่ 1 และ 2 ร่วมกับหอการค้าจังหวัดตาก อันจะเป็นประโยชน์แก่ผู้ประกอบการในอนาคตในการที่จะนำข้อมูลการค้าชายแดนออกเผยแพร่ และกำลังหาลู่ทางการค้าในเขตเศรษฐกิจพิเศษดังกล่าว ใช้เพียงบัตรประชาชนไทยเพื่อขอออก Boarding Pass เสียค่าใช้จ่าย 40 บาท แต่ถ้าจะค้างคืนต้องใช้พาสปอร์ตเท่านั้น โดยไม่ต้องขอวีซ่า
จากเออีซีเราสามารถเข้าไปได้ถึงเมืองผาอัน กอกาเรก มะละแหม่ง ย่างกุ้ง และมัณฑะเลย์ แต่ถ้าเป็นชาวต่างประเทศสามารถใช้เมียนมาเป็นทางผ่านไปยังประเทศที่สามได้โดยใช้พาสปอร์ต
หากเปรียบเทียบความเติบโตทางเศรษฐกิจกันแล้วพบว่าฝั่งชายแดนแม่สอดเจริญกว่าเมียวดีมาก เพราะมีทั้งห้างสรรพสินค้าต่างๆ อาทิ โรบินสัน, เมกา, โลตัส, แม็คโคร โดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้เข้ามาจัดระเบียบเมืองแม่สอดจนเรียบร้อย ขณะที่ฝั่งชายแดนเมียวดี เกิด “เมียวดีคอมเพล็กซ์” ของนักลงทุนไทย ที่รวมเอาแหล่งกาสิโน ร้านอาหาร และดิวตี้ฟรี
แม้ว่าในเขตเมียวดียังมีการจัดการที่ไม่ค่อยเป็นระเบียบเท่าไรนัก แต่ก็จัดได้ว่าเจริญรุดหน้าไปกว่าฝั่งไทยในด้านของสิ่งปลูกสร้างที่เรียกว่าเขตโรงงาน ย่านการค้า (Trade Zone) จุดถ่ายสินค้า หมู่บ้านจัดสรร และสถานีบริการน้ำมันขนาดใหญ่ แต่การซื้อขายที่ดินก็ผูกขาดเฉพาะนักธุรกิจบางคนเท่านั้น เพราะใช้อิทธิพล ใช้การรู้จักกันของนักการเมืองท้องถิ่นกับทหาร ตลอดจนใช้ “เงิน” เป็นหลัก “กฎระเบียบพูดกันทีหลังถ้ามีเงินจะง่ายเอง”
สินค้าไทยถูกลำเลียงข้ามฝั่งมาขายที่เมียวดี 100% แทบไม่เห็นการขนส่งสินค้าจากฝั่งเมียนมาเข้ามาชายแดนไทยฝั่งแม่สอด จะมีก็แต่เพชรพลอยเป็นเม็ดซึ่งผ่านการเจียระไนแล้ว ที่ตลาดริมน้ำเมยจึงมีร้านอัญมณีหลายเจ้า การขนส่งจากประเทศไทยนิยมทางรถยนต์ รถติดกันยาวเหยียดทุกวันตลอดแนวถนนท่าสายลวด สินค้าส่วนใหญ่เป็นสินค้าอุตสาหกรรมเบา เช่น น้ำมัน เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องจักรกลการเกษตร สินค้าก่อสร้างมากมาย สินค้าอุปโภคบริโภค สินค้าในกลุ่มสหพัฒน์ทั้งหลาย ฯลฯ
เครือข่ายมือถือที่ผูกขาดย่านความถี่บริเวณนี้ คือ Telenor (Dtac) มูลค่าที่ดินฝั่งนี้ไร่ละ 1 ล้านบาทเศษๆ และมีแนวโน้มจะเพิ่มสูงขึ้นด้วย เมื่อเราขับรถเข้าไปประมาณ 5 กม. จะเห็น Myawaddy Trade Zone ซึ่งเป็นจุดขนถ่ายสินค้า ด้วยสาเหตุหนทางคมนาคมไม่สะดวก อีกทั้งยังสงวนอาชีพขนส่งไว้ให้ผู้ประกอบการ
อย่างไรก็ตาม ยังมีหลายมาตรฐานในการซื้อขาย นับว่ายังสับสนอยู่มาก ถ้าจะทำการค้าชายแดนไทยกับเมียวดีควรศึกษาเกี่ยวกับกฎระเบียบของทั้งสองประเทศซึ่งแตกต่างกัน แล้วเราจะค้าขายกันภายใต้กรอบเออีซี อย่างไรจึงเป็นเรื่องที่ต้องวิตกยามที่เออีซีกำลังคืบคลานเข้ามา







