พรมทอมือสีรุ้งบ้านปึก เศษผ้าสู่ของสะสมล้ำค่า

โดย...ตรีนัยน์ จันทร์ศรีชล

บ้านปึก เป็นชื่อตำบลเล็กๆ แห่งหนึ่งที่อยู่ใน จ.ชลบุรี แต่เนื่องจากอยู่ใกล้ ต.แสนสุข และอ่างศิลา ทำให้ชื่อของ ต.บ้านปึก ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกันมากนัก

ว่ากันว่า แต่เดิม บ้านปึก มาจาก หนองปึก หรือ หนองปลัก ซึ่งเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ ที่ชาวบ้านใช้เป็นที่เลี้ยงกระบือ เมื่อยามว่างจากการเลี้ยงสัตว์ ชาวบ้านก็จะทำของใช้ต่างๆ เพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน

คุณสมบัติดังกล่าว ทำให้ชาวบ้านของ ต.บ้านปึก ในอดีตมักเป็นนักประดิษฐ์และคิดค้นเครื่องใช้ต่างๆ อาทิ เครื่องจักสานต่างๆ เพื่อป้อนให้กับตำบลที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว อาทิ บางแสน อ่างศิลา

มาถึงรุ่นปัจจุบัน นคร วรรัตน์ ผู้ใหญ่บ้าน ม.1 ต.บ้านปึก ได้พยายามรวบรวมผลงาน และชาวบ้านที่มีฝีมือทางด้านงานประดิษฐ์ต่างๆ ตั้งเป็นกลุ่มขึ้นมา ชื่อกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรบ้านปึกร่วมใจ และได้รับรางวัลชนะเลิศ โครงการพัฒนาศักยภาพองค์กรเกษตรกร และแหล่งเรียนรู้ด้านเคหกิจเกษตร ปี 2557 ที่ผ่านมา

สินค้าที่ขึ้นชื่อลือชาของที่นี่ คงต้องยกให้กับพรมทอมืออเนกประสงค์สีรุ้ง ที่ทำจากเศษผ้าทิ้งแล้วของโรงงานในพื้นที่ จ.ชลบุรี

เชื่อหรือไม่ว่าจากเศษผ้าเหลือใช้ ช่างฝีมือของ ต.บ้านปึก สามารถนำมารังสรรค์เป็นผลงานทางด้านพรมได้อย่างสวยงาม ที่สำคัญพรมทอมือสีรุ้งของชาวบ้านที่นี่ สามารถที่จะนำไปใช้ได้อย่างทนทาน ขนาดขึ้นป้ายท้าพิสูจน์ว่า ซักได้ ปั่นได้ ไม่ขาด กันเลยทีเดียว

สนนราคาสินค้าประเภทพรมทอมือ ก็เป็นราคาที่แสนจะถูก มีกันตั้งแต่ราคาผืนละ 50-1,000 บาท ตามขนาดของพรมแต่ละผืน ซึ่งผืนที่ใหญ่ที่สุด คือ ยาวถึง 3 เมตร เรียกว่าเอาไปทำเป็นผ้าปูที่นอนได้เลย
ทีเดียว

จากการรวมกลุ่มของชาวบ้าน และมีผลงานออกแสดงในสถานที่ต่างๆ ของ จ.ชลบุรี อย่างต่อเนื่อง พรมอเนกประสงค์ของกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรบ้านปึกร่วมใจ เป็นชื่อที่ยาวเกินไป ยากต่อการจดจำ จึงมีการเสนอให้ใช้ชื่อเรียกผลงานพรมสีรุ้งอเนกประสงค์ เป็นชื่อการค้าว่า “นครพรม” เพื่อเป็นการให้เกียรติกับผู้ริเริ่มการรวมกลุ่มของชาวบ้าน

ทุกวันนี้ “นครพรม” หรือ พรมสีรุ้งบ้านปึก ไม่เพียงมีชื่อเสียงเฉพาะในท้องถิ่น จากปากต่อปาก จากผลงานที่ไปแสดงในสถานที่ต่างๆ พรมชาวบ้านกลุ่มนี้ กลายเป็นของสะสมหายากอีกชิ้นหนึ่ง ว่ากันว่าอ่างศิลามีชื่อเสียงด้านการทำครก บ้านปึกกลายเป็นที่รู้จักในเรื่องการทอพรมสีรุ้ง

เรื่องของพรมสีรุ้งบ้านปึก ทำให้เราเห็นมุมมองที่ดีอย่างหนึ่ง คือ หนทางพัฒนาประเทศชาติ ไม่จำเป็นต้องเริ่มจากการทำสิ่งใหญ่ๆ แต่หากคนไทยสามารถทำสิ่งเล็กๆ และทำด้วยหัวใจ ประเทศชาติของเราไม่มีทางอับจนแน่นอน

เหมือนชาวบ้านกลุ่มนี้ ปัจจุบันทุกคนมีรายได้ที่มั่นคง ทุกคนมีอาชีพ ที่สำคัญทุกคนที่ทำ กำลังช่วยกันสร้างประวัติศาสตร์และตำนานของท้องถิ่นให้ลูกหลานได้จดจำไปอีกนานเท่านาน