กล้าตัดสินใจ... แบบเจ้าของ

Agency Dilemma เป็นศัพท์ที่ใช้เรียกสถานการณ์ที่คนที่มีอำนาจขององค์กร เมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่ต้องตัดสินใจ มักเอาประโยชน์ส่วนตนมาอยู่เหนือประโยชน์ส่วนรวม ยิ่งองค์กรที่มีขนาดใหญ่ Agency Dilemma ยิ่งเกิดขึ้นง่ายและบ่อยครั้ง

ผมมีตัวอย่าง 2 เรื่องในองค์กรใหญ่ระดับบริษัทข้ามชาติ ที่ทำให้เข้าใจเรื่องการกล้าตัดสินใจในสิ่งที่ถูกต้อง โดยไม่ยึดอัตตา แต่ยึดผลประโยชน์ขององค์กรเป็นหลัก

iPod เป็นเครื่องฟังเพลงอิเล็กทรอนิกส์ที่โด่งดังมากในช่วง 10 กว่าปีที่ผ่านมา เป็นการปฏิวัติวงการเพลง และเป็นจุดเปลี่ยนทำให้ Apple สามารถขยายขอบเขตตัวเอง จากบริษัทคอมพิวเตอร์ มาสู่ผู้ผลิตผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ ที่ส่งผลรุนแรงถึงขั้นทำให้ Sony Walkman หายไปจากตลาดเลยทีเดียว

ในวันนี้คงมีเพียงคอฟังเพลงขา Hardcore เท่านั้นที่ยังใช้ iPod อยู่ เพราะฟังก์ชั่นฟังเพลงได้ไปรวมอยู่ใน iPhone และ iPad เรียบร้อยแล้ว การออก iPhone ในเวลาต่อมา จึงเป็นการคุมกำเนิด iPod ไปกลายๆ

สตีฟ จ็อบส์ ทำอย่างนั้นไปทำไม...อันนี้ผมต้องขอยกนิ้วโป้งให้ 2 นิ้วกับความกล้าในครั้งนั้น

หนึ่ง คือ กล้าที่จะรวมฟังก์ชั่นฟังเพลงที่สมบูรณ์เหมือนใน iPod ไปไว้ใน iPhone เพราะรู้อยู่แล้วว่าพฤติกรรมคนส่วนใหญ่จะผูกกับโทรศัพท์มือถือมากขึ้น การรวมฟังก์ชั่นนี้เข้าไปจะทำให้ iPhone เป็นอุปกรณ์ไลฟ์สไตล์ที่สมบูรณ์แบบ แต่ผลที่จะตามมาคือ iPod จะขายได้น้อยลง

สอง คือ Apple กล้าที่จะออกผลิตภัณฑ์ที่ดีกว่าเดิม และฆ่าผลิตภัณฑ์เก่าของตัวเองอย่างจงใจ โดยก่อนออก iPhone ยอดขายของ iPod เป็นผลิตภัณฑ์ที่ขายดีที่สุดของบริษัท สร้างรายได้มากกว่า 50% ให้แก่ Apple

จะมีผู้บริหารสักกี่คนที่กล้าตัดสินใจทุบหม้อข้าวตัวเองอย่างที่ สตีฟ จ็อบส์ เลือกทำ และผลที่เกิดขึ้นคือยอดขายของ Apple ไม่ได้ลดลง กลับเพิ่มมากขึ้น เพราะได้รวมเอาสองตลาดเข้าด้วยกัน คือ ตลาดคนฟังเพลง และตลาดโทรศัพท์มือถือ

ผลิตภัณฑ์หนึ่งหายไป ได้ผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ตลาดใหญ่ขึ้น

ผิดกับบริษัท Kodak ที่ต้องเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการตามกฎหมายล้มละลาย สาเหตุหลักคือไม่สามารถปรับตัวไปกับพฤติกรรมการถ่ายภาพแบบดิจิทัลได้ ทั้งๆ ที่ฝ่ายวิจัยและพัฒนาของ Kodak เป็นแห่งแรกที่คิดค้นประดิษฐ์กล้องดิจิทัลได้

ผู้บริหารของ Kodak ยึดติดกับผลิตภัณฑ์หลักคือฟิล์มถ่ายรูปมากเกินไป เนื่องจากเป็นแหล่งรายได้หลัก เลยไม่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลงเพราะกลัวที่จะกระทบรายได้ของบริษัท สุดท้าย...ตกรถไฟยุคดิจิทัล ต้องวิ่งตามคู่แข่งทั้งที่คิดได้ก่อน

สตีฟ จ็อบส์ กล้าตัดสินใจอย่างเจ้าของ โดยคำนึงถึงประโยชน์องค์กรในระยะยาว กล้าเสี่ยงที่จะเสียผลประโยชน์ระยะสั้น

ขณะที่ผู้บริหาร Kodak ตัดสินใจแบบลูกจ้าง ไม่กล้าเสี่ยง เพียงเพราะเกรงว่าจะกระทบกับผลประกอบการของบริษัท และผลตอบแทนของตนในระยะสั้น

ผู้บริหารที่ดีต้องมองอนาคตให้ออก และต้องกล้าที่จะตัดสินใจโดยยึดอนาคตในระยะยาวขององค์กรเป็นหลัก ถึงแม้จะส่งผลกระทบในระยะสั้นก็ตาม