คาเฟ่ เคชิเพิร์ล จุดขายอยู่ที่ความเงียบ

โดย...ก้องภพ เทอดสุวรรณ

“คาเฟ่เงียบ” ที่ห้ามใช้บางช่วง หรือห้ามใช้เสียงทั้งวัน กำลังกลายเป็นคาเฟ่ที่นิยมอย่างมากสำหรับคนอายุ 20-30 ปี โดยลูกค้าส่วนใหญ่ระบุตรงกันว่า ร้านกาแฟแบบนี้ให้ความรู้สึกผ่อนคลายมากกว่าร้านกาแฟขนาดใหญ่ เทรนด์ดังกล่าวสามารถย้อนกลับไปได้ถึงยุค 1960-1970 ที่คนวัยหนุ่มสาวมักรวมตัวกันฟังเพลงแจ๊ซ ที่คลับเพลงแจ๊ซชื่อดังกันอย่างเงียบๆ 

ในปัจจุบัน คาเฟ่ เคชิเพิร์ล เป็นร้านคาเฟ่ในเมืองโกเบ บรรยากาศในร้านต่างจากเมืองที่ค่อนข้างพลุกพล่าน โดยในช่วงไพรม์ไทม์มีลูกค้าเพียง 15 คน ที่นั่งกันอย่างเงียบๆ อ่านหนังสือ หรือนั่งผ่อนคลายเฉยๆ เสียงที่ได้ยินมีแต่เสียงเพลงประกอบ เสียงบดเมล็ดกาแฟ และเสียงเข็มนาฬิกาเดิน ส่วนเสียงที่ได้ยินจากพนักงานก็เป็นเพียงเสียงในระดับการกระซิบกันเท่านั้น

ทัตซึยะ นิชิยามะ ผู้จัดการร้านคนปัจจุบันเล่าให้กับทางนิกเกอิฟังว่า เริ่มแปลงไอเดียร้านคาเฟ่เงียบให้เป็นจริงมาได้ราว 3 ปีแล้ว โดยกำหนดวันห้ามใช้เสียงเป็นช่วงเวลา 20.00-22.00 น. วันศุกร์และวันเสาร์ โดยมีจุดมุ่งหมายสำคัญคือการให้พื้นที่และเวลาสำหรับการผ่อนคลายสำหรับลูกค้า ซึ่งผลที่ได้รับก็ดีเกินคาดเนื่องจากลูกค้ามีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ผมว่าคาเฟ่ในปัจจุบันให้บรรยากาศของความผ่อนคลายน้อยลง สำหรับคนที่ต้องการการพักผ่อนระยะสั้นๆ” นิชิยามะ กล่าวถึงจุดเปลี่ยนที่ทำให้ลูกค้าที่ร้านเพิ่มขึ้น

ทุกวันนี้ 70% ของลูกค้าที่มาใช้บริการที่ร้านแห่งนี้เป็นผู้หญิงที่มีอายุระหว่าง 20-30 ปี ที่น่าแปลกใจคือหลายคนใช้เวลาอยู่ “เงียบๆ” นาน 90 นาที-2 ชม. เลยทีเดียว โดยส่วนใหญ่ใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือ และที่สำคัญกว่า 90% เป็นคนที่มาคนเดียว ถึงแม้จะมีคู่รักบางคู่อยากใช้เวลาเงียบๆ ที่คาเฟ่บ้างเช่นกัน

ไรโกะ ฮาเซกาวะ พยาบาลผู้ทำงานใกล้กับคาเฟ่ เคชิเพิร์ลและเป็นหนึ่งในลูกค้าที่มาใช้บริการเป็นประจำ เปิดเผยว่า เจ้าตัวมักจะมาที่แห่งนี้ทุกครั้งที่มีเวลาว่างเลยทีเดียว

“ฉันอยากมาที่นี่เพื่อจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ฉันรู้สึกสบายเพราะไม่มีใครมาคอยเร่งให้ฉันทำนู่นทำนี่” ฮาเซกาวะ กล่าว

เช่นเดียวกับด้าน มาโกโตะซามุกาวะ ลูกค้าประจำซึ่งเริ่มมาคาเฟ่แห่งนี้ได้ราว 2 ปีแล้ว ให้เหตุผลเดียวกันว่า ต้องการที่จะมีเวลาเพื่อเป็นตัวของตัวเอง

“ฉันมักจะใช้เวลาอยู่ที่นั่น2-3 ชม.โดยแทบไม่รู้ตัวเลยทีเดียว ที่นี่เป็นที่เดียวที่ฉันสามารถออกจากชีวิตที่ต้องตื่นตัวตลอดเวลาได้ฉันจึงมาทุกครั้งที่ฉันเครียด”ซามุกาวะ กล่าว

ด้าน นาโอโตะ อิวาชิตะ พนักงานออฟฟิศซึ่งอยู่ในย่านแถวนั้น กล่าวว่า มาที่นี่เพราะชอบบรรยากาศ ซึ่งไม่สามารถหาได้จากคาเฟ่ที่อื่น

นอกจาก คาเฟ่ เคชิเพิร์ล แล้ว ยังมี อาร์ ซา โดกุโชกัง ในย่านสุกินามิ วาร์ด ของโตเกียว ซึ่งห่างจากสถานีรถไฟ เจอาร์ โคเอ็งจีไม่กี่นาที คาเฟ่แห่งนี้มีความเงียบเป็นจุดขายเช่นกัน ลูกค้าได้รับอนุญาตให้สื่อสารกันผ่านการเขียนเท่านั้น และเป็นคาเฟ่เงียบสมบูรณ์แบบที่ห้ามพูดคุยกันตลอดทั้งวัน ซึ่งคาเฟ่ก็บริการสมุดจด 7-8 เล่ม วางกระจายอยู่ทั่วร้าน

นอกจากนี้ ยังตกแต่งด้วยต้นไม้หลากหลายพันธุ์ ตู้ปลา เฟอร์นิเจอร์เก่า รวมไปถึงหนังสืออีกกว่า 1,000 เล่ม ซึ่งทำให้รู้สึกเหมือนอ่านหนังสือในป่าเลยทีเดียว

“คาเฟ่ที่มีสาขาเยอะๆ มีลูกค้าเยอะเกินไปครับ ที่นี่เงียบกว่าห้องสมุดอีก แล้วผมก็อ่านหนังสือได้โดยที่ไม่ต้องรีบอีกด้วย” ฮารุกะ
ยามาโมโตะ กล่าว

ทั้งนี้ กระแสฮิตคาเฟ่เงียบ มีขึ้นจากคลับแจ๊ซในญี่ปุ่นซึ่งมีอยู่ในช่วง 1960-1970 โดยมีไว้บริการลูกค้าที่ต้องการมาฟังเพลงเท่านั้นไม่ได้ต้องการพูด

ธุรกิจประเภทนี้ยังคงอยู่ยงจนถึงปัจจุบันอย่าง อีเกิล แจ๊ซ คาเฟ่ในย่านชินจูกุ ซึ่งเปิดมาตั้งแต่ปี 1967 ซึ่งในปัจจุบันมีลูกค้าที่มาใช้บริการเยอะขึ้นกลับเป็นคนรุ่นใหม่

“คนยุคเบบี้บูมเคยเป็นลูกค้าส่วนใหญ่ของร้านเรา แต่ปัจจุบันถือเป็นกระแสของคนวัยหนุ่มสาวแล้ว”

ถือเป็นหนึ่งในกระแสที่น่าสนใจไม่น้อยทีเดียว ท่ามกลางสภาพสังคมที่เร่งรีบ ธุรกิจประเภทการบริการการพักผ่อนจึงกลายเป็นหนึ่งในธุรกิจที่กำลังค่อยๆ ทวีความสำคัญอย่างเห็นได้ชัด