
ไม่กลัว
โดย...ตะวัน หวังเจริญวงศ์ [email protected]
โดย...ตะวัน หวังเจริญวงศ์ [email protected]
ยิ่งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) ใกล้เข้ามาเท่าไหร่ บ้านเรายิ่งกลัวนั่นกลัวนี่มากขึ้นๆ เท่านั้น กลัวจะแข่งขันไม่ได้ กลัวแรงงานจากต่างประเทศเข้ามาแย่งงาน กลัว กลัว กลัว และกลัว
ขณะที่เรากำลังกลัวนั่นกลัวนี่กันอยู่นั้น ผลสำรวจความคิดเห็นของการจัดตั้งเออีซีในเวียดนามกลับพบว่า คนเวียดนามมองเออีซีเป็นบวก
เว็บไซต์ข่าว thanhniennews ของเวียดนาม รายงานว่า บริษัทจัดหางาน เวียดนามเวิร์ก ได้สำรวจแรงงานวิชาชีพกว่า 2,500 คน ในบริษัททุกขนาด ทั้งเล็ก กลาง ใหญ่ พบว่า 92% ของผู้ตอบแบบสอบถามคิดว่าการเปิดเออีซีจะเป็นโอกาสอันดีที่จะช่วยพัฒนาสายงานของพวกเขา
52% ยังเชื่อว่า พวกเขาจะได้มีโอกาสทำงานและเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ จากชาวต่างชาติ อีก 46% ยังเชื่อว่าวัฒนธรรมการทำงานแบบสากลน่าจะช่วยให้วัฒนธรรมการทำงานแบบเวียดนามเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น 70% ของผู้ที่เห็นดีเห็นงามกับการเปิดเออีซียังบอกด้วยว่า พวกเขาเชื่อว่าคนเวียดนามมีทักษะเพียงพอที่จะแข่งขันกับแรงงานวิชาชีพจากต่างชาติได้
สำหรับผู้ที่ไม่นิยมชมชอบการเปิดเออีซีนั้น 84% เห็นว่า หากเปิดเออีซีก็จะมีคู่แข่งที่สื่อสารภาษาอังกฤษได้เข้ามาทำงานในตลาดมากขึ้น และอีกเรื่องที่กังวลคือ เมื่อมีตัวเลือกในตลาดมากขึ้น นายจ้างจะลดมาตรฐานเงินเดือนและสวัสดิการต่างๆ ในการจ้างพนักงานลง
อย่างไรก็ดี สัดส่วนของผู้เห็นดีเห็นงามกับการเปิดเออีซี มีจำนวนมากกว่าผู้ที่ไม่นิยมชมชอบค่อนข้างมาก
จริงๆ เรื่องนี้ตีความกันได้หลายมุมครับ 1.คนเวียดนามมองโลกในแง่ดีเกินไป แท้จริงตลาดอาจมีการแข่งขันกันสูงกว่านั้น สิ่งที่คนไทยกลัวนั้นถูกต้องแล้ว 2.คนเวียดนามมองโลกตามความเป็นจริง เพราะจริงๆ เปิดเออีซีก็ช่วยพัฒนาศักยภาพ พัฒนาวัฒนธรรมการทำงาน และตัวเขาเองก็แข่งขันได้ ส่วนคนไทยมองโลกในแง่ร้ายเกินไป จริงๆ คนไทยก็จะได้รับสิ่งดีๆ จากเออีซี และสามารถแข่งขันได้เช่นกัน
หรือ 3.คนเวียดนามมองโลกตามความเป็นจริงแล้ว และคนไทยก็มองโลกตามความเป็นจริงเช่นกัน นั่นคือคนเวียดนามแข่งขันได้ ส่วนคนไทยแข่งขันไม่ได้
ส่วนตัวผมเชื่อว่าเป็นข้อ 2 ครับ คือคนไทยมองโลกในแง่ร้ายไปหน่อย จริงๆ เราเองก็มีโอกาสจะได้รับสิ่งดีๆ อย่างที่คนเวียดนามคิดเช่นกัน หากเรารู้จักเปิดใจเรียนรู้และพัฒนาตัวเองต่อเนื่อง ไม่กลัว ไม่ตั้งกำแพงให้ตัวเองอย่างตอนนี้
จะแข่งได้หรือไม่ได้ มันต้องเริ่มที่ทัศนคติครับ ถ้าทัศนคติแพ้ ก็แพ้ตั้งแต่ต้นแล้ว







