posttoday
สามล้อ

สามล้อ

01 กรกฎาคม 2558

วันนี้มีเรื่องเกี่ยวกับลาวมาเล่าให้ฟังเป็นเรื่องชีวิตของคนหาเช้ากินค่ำในเวียงจันทน์อย่าง “คนขับสามล้อ” ครับ

วันนี้มีเรื่องเกี่ยวกับลาวมาเล่าให้ฟังเป็นเรื่องชีวิตของคนหาเช้ากินค่ำในเวียงจันทน์อย่าง “คนขับสามล้อ” ครับ

ต้องบอกก่อนว่า ตอนนี้บริการขนส่งสาธารณะขั้นพื้นฐานในเวียงจันทน์ยังไม่ค่อยทั่วถึงเท่าที่ควรครับ ในเวียงจันทน์ไม่ได้มีป้ายรถเมล์ถี่แบบกรุงเทพฯ บ้านเรา แม้ล่าสุดญี่ปุ่นจะเพิ่งช่วยสนับสนุนรถเมล์ล็อตใหม่เป็นรถเมล์สีเขียวให้ แต่จำนวนรถเมล์และจำนวนสายรถเมล์ก็ยังน้อยมาก

ด้วยเหตุนี้ชาวเวียงจันทน์จำนวนมากจึงมีรถยนต์และรถมอเตอร์ไซค์เป็นของตัวเอง เพื่อความสะดวกในการเดินทางไปไหนมาไหน เวียงจันทน์จึงรถติดใช่ย่อยในช่วงเช้าและช่วงเย็น

กลับมาที่เรื่องคนขับสามล้อครับ ระหว่างการใช้ชีวิตในเวียงจันทน์ ผมเช่าเหมาให้คนขับสามล้อท่านหนึ่งบริการขับรถรับ-ส่งผมไปสำรวจพื้นที่ต่างๆ ในเวียงจันทน์ เลยได้มีโอกาสคุยกันหลายเรื่อง

เรื่องแรกคือเรื่อง รายได้ เขาบอกว่า เนื่องจากชาวเวียงจันทน์จำนวนมากมีรถยนต์เป็นของตัวเอง ดังนั้นลูกค้าหลักของเขาจึงไม่ใช่ชาวลาวด้วยกัน แต่เป็นชาวต่างชาติที่มาท่องเที่ยวหรือเข้ามาทำธุรกิจในเวียงจันทน์ วันไหนโชคดีก็เจอต่างชาติหลายคนหน่อย แต่วันไหนโชคร้าย วิ่งทั้งวันยังอาจมีรายได้เพียง 500 บาทเท่านั้น คนขับสามล้อจำนวนหนึ่งจึงวิ่งราคาเหมาทั้งวัน เพื่อการันตีรายได้ให้ตัวเอง

เรื่องต่อมาคือเรื่องค่าครองชีพ แม้รายได้ของเขาจะน้อยนิด แต่ค่าครองชีพในเวียงจันทน์นั้นสูงลิบลิ่ว ข้าวสารกระสอบ 12 กิโลกรัม ราคา 500 บาท เนื้อวัวกิโลกรัมละ 300-400 บาท เนื้อปลากิโลกรัมละ 500-600 บาท แม้กระทั่งเนื้อหมูก็ยังราคากิโลกรัมละ 200-300 บาท ฟังแล้วผมแทบจะร้องไอ้หยา ราคาหมูบ้านเรากิโลกรัมละ 160 บาท ผมก็ว่าแย่แล้ว

ตามร้านอาหารก็ขายอาหารราคาไม่ได้ถูกไปกว่ากัน เฝอ 1 ชาม ราคาประมาณ 60 บาท บางย่านราคาสูงขึ้นไปเป็นหลัก 100 บาท วิธีแก้ของเขาคือพยายามขับรถไปซื้อร้านข้าวที่ราคาถูกกว่าราคาปกติเฉลี่ยประมาณ 40 บาท

จริงๆ มีเรื่องที่คุยกันอีกหลายเรื่อง แต่เรื่องสุดท้ายที่อยากจะเล่า ไม่ใช่เรื่องที่คุยกันครับ เป็นเรื่องที่ประสบพบเจอด้วยตัวเอง นั่นคือเรื่องน้ำใจ

เวลาผมไปสัมภาษณ์ชาวลาว นอกจากเขาจะมอบน้ำดื่มส่วนของผมให้กลับไปทานแล้ว เขายังไม่ลืมที่จะมอบน้ำดื่มเผื่อให้คนขับสามล้อของผมด้วย ขณะเดียวกันพี่คนขับสามล้อของผมก็พยายามจะเลี้ยงน้ำเปล่าผมตั้งหลายรอบ ทั้งที่ภาระทางครอบครัวแกเยอะแยะ

ท่านที่จะไปท่องเที่ยวหรือทำธุรกิจในลาว คงได้ทราบแล้วนะครับ ว่าค่าครองชีพพื้นฐานในลาวตอนนี้เป็นอย่างไร อย่าลืมมีน้ำใจกับคนลาว รวมถึงคนไทยด้วยกันด้วยนะครับ

ข่าวล่าสุด

IMF-เฟด ชมไทย วินัยการคลังเหมาะสม ยก "นกกระซิบ-Bangkok Blueprint" ต้นแบบ

IMF-เฟด ชมไทย วินัยการคลังเหมาะสม ยก "นกกระซิบ-Bangkok Blueprint" ต้นแบบ