วิธีเอาตัวรอด ในสมรภูมิทีวีดิจิทัล

โดย...กฤตยา ศรศักดิ์

หลังจากระบบการส่งสัญญาณโทรทัศน์ของไทยเปลี่ยนเข้าสู่ยุค “ทีวีดิจิทัล” หรือ DTT (Digital Terrestrial Television) วงการโทรทัศน์ของไทยได้กลายเป็นตลาดของคนดูอย่างแท้จริง และยังเป็นช่วงโอกาสทองธุรกิจที่เกี่ยวเนื่อง อาทิ กล่องเคเบิลทีวี ผู้ผลิตจานรับสัญญาณดาวเทียม ผู้ผลิตกล่องรับสัญญาณทีวี ผู้ผลิตรายการ หรือแม้แต่ผู้ผลิตเครื่องรับโทรทัศน์

แต่ดูเหมือนว่ากลุ่มที่คึกคักมากที่สุดก็น่าจะเป็นกลุ่มผู้ผลิตรายการทีวี เพราะมีเวทีให้โชว์ของหลากหลายช่อง แต่ก็มีผู้ผลิตหลายรายที่ต้องเจอมรสุมจากปัญหาต่างๆ เช่น จำนวนคนดูในช่องที่ปักหลักอยู่ลดลงส่งผลให้เรตติ้งรายการตก หรือคนดูมีทางเลือกมากขึ้นเพราะมีช่องเยอะขึ้น ฯลฯ ทำให้มีผู้ประกอบการหลายเจ้าต้องหายหน้าหายตาไปจากจอทีวี

อย่างไรก็ตาม ยังพอมีทางออกอยู่บ้างสำหรับกลุ่มผู้ผลิตรายการเพื่อให้อยู่รอดปลอดภัยบนสื่อทีวีดิจิทัล ซึ่งคงต้องปรับปรุงหลายปัจจัย เช่น

เลือกรูปแบบและเนื้อหารายการ ซึ่งมีผลอย่างมากในการสร้างฐานผู้ชมรายการ รูปแบบรายการที่ได้รับความนิยมรองจากละครหลังข่าวและรายการข่าว คือ รายการบันเทิงประเภททอล์กโชว์  เกมโชว์ และเรียลิตี้โชว์ ขณะที่รายการอื่นที่เป็นเนื้อหาเฉพาะกลุ่ม เช่น รายการเด็ก กีฬา ก็สามารถเพิ่มฐานผู้ชมให้กว้างขึ้นได้ ด้วยการผสมผสานรูปแบบให้มีฐานผู้ชมที่กว้างขึ้น เช่น การผลิตรูปแบบรายการกีฬาและเอนเตอร์เทนเมนต์

ต้องพยายามพัฒนารูปแบบและเนื้อหารายการอยู่เสมอ คอยจับกระแสความสนใจของผู้ชม เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้ชมที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา คุณภาพ ความโดดเด่น และแปลกใหม่อยู่เสมอของรายการเป็นสิ่งสำคัญในการดึงดูดความสนใจของผู้ชมให้จดจ่ออยู่กับเนื้อหาให้มากที่สุด

ผลิตเนื้อหารายการให้สามารถรับชมได้หลากหลายแพลตฟอร์ม เช่น รูปแบบวิดีโอผ่านสื่อสังคมออนไลน์อย่างเฟซบุ๊ก ยูทูบ เพื่อให้สามารถรับชมเนื้อหาบนอุปกรณ์เคลื่อนที่อย่างสมาร์ทโฟนหรือแท็บเล็ตได้

การนำโฆษณาหรือผลิตภัณฑ์เข้ามาผูกกับเนื้อหารายการต้องกลมกลืน ซึ่งข้อนี้ค่อนข้างสำคัญในการดำเนินธุรกิจผลิตรายการ ยิ่งถ้าผู้ผลิตมีความเข้าใจรู้เท่าทันความต้องการของเจ้าของผลิตภัณฑ์ก็จะมี
ข้อได้เปรียบกว่าผู้ประกอบการรายอื่น

ไม่ว่าการประกอบธุรกิจจะมุ่งเน้นการสร้างฐานผู้ชมหรือมุ่งเน้นผลกำไรจากโฆษณามากแค่ไหน สิ่งที่ลืมไม่ได้ในวิชาชีพ คือ ความรับผิดชอบต่อสังคมที่เป็นสิ่งสำคัญยิ่งกว่า