เมื่อกระทรวงการคลังพูดถึง หนี้ครัวเรือนไทยแบบชัดๆ (ตอนจบ)

โดย...สุรพล โอภาสเสถียร

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เรากล่าวถึง 2 ข้อแรก คือ ความเป็นห่วงหนี้ที่สูงนับสิบล้านล้านบาท และความกังวลของผู้ปล่อยกู้ที่ทำให้การอนุมัติสินเชื่อยากขึ้นแล้ววันนี้เรามาติดตามในประเด็นที่เหลือของสถานการณ์หนี้ครัวเรือนไทยแบบชัดๆ กันต่อครับ

3.จากข้อมูลที่มีการแถลงออกมา ยอดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ หรือ NPL ของหนี้ครัวเรือนทั้งหมดจะอยู่ที่ 3.1% ของสินเชื่อทั้งหมด ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับที่ไม่น่ากังวล สถาบันการเงินที่ให้กู้ยังควบคุมดูแล ติดตามได้อยู่ เพราะวันนี้มีเครื่องมือเยอะในการตามให้ลูกหนี้มาชำระหนี้ให้ตรงตามกำหนดเวลา แต่ว่าส่วนที่ต้องจับตาเป็นพิเศษ คือ NPL ของสินเชื่อส่วนบุคคล ซึ่งมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับสูงที่ 4.7% และ NPL ของสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยอยู่ที่ 3.4% ซึ่งต้องมาหาแนวทางในการลด NPL ส่วนนี้ลงไปให้ได้

4.สำหรับมาตรการให้ความช่วยเหลือทั้งในลูกหนี้สินเชื่อภาคเกษตรและสำหรับผู้ที่มีรายได้น้อย เช่น การพักชำระหนี้ การตัดหนี้สูญ การปรับโครงสร้างหนี้ การใส่เงินเพิ่มในโครงการกองทุนหมู่บ้าน การออกกฎหมายการทวงถามหนี้อย่างเป็นธรรมนั้น ก็อาจช่วยบรรเทาปัญหาในส่วนนี้ลงได้บ้าง

5.มาตรการในการเพิ่มรายได้ การเสริมสร้างอาชีพ การสร้างเสริมความรู้ ศักยภาพในการทำเงินและการหยุดยั้งไม่ให้มีการกู้เงินเกินฐานะ กู้เกินความจำเป็น เกินขีดความสามารถในการชำระหนี้ ที่เราอาจเรียกรวมๆ ได้ว่า “การก่อร่างสร้างหนี้ + นิสัยหน้าใหญ่ไร้เงินออม + ซื้อของไม่ดูความคุ้มค่า + แยกแยะไม่ได้ว่าอะไรคือความจำเป็น (Need) กับความต้องการ (Want)” อาจต้องมีการดำเนินการในระยะเวลาอันไม่ช้าไม่นานต่อจากนี้

6.การเดินหน้าเรื่องของกองทุนการออมแห่งชาติ ซึ่งขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) คาดว่าจะรับสมัครสมาชิกได้ในเร็ววันของปีนี้ก็จะมาช่วยได้อีกส่วนหนึ่ง

ทั้งหลายทั้งปวงก็เพื่อให้คนไทยได้ตระหนักว่า การมีหนี้เกินฐานะและขีดความสามารถจากการอยากได้ใคร่มี บวกการกระตุ้นให้กู้ที่ไม่สมเหตุผลจะเกิดอีกในอนาคตอีกไม่ได้ เราๆ ท่านๆ ไม่ได้มีไขมันหรือพลังงานสะสมมากพอเหมือนเช่นในอดีตอีกแล้วนะครับ