ร่วมมือลุ่มน้ำโขง (1)

โดย...สดุดี วงศ์เกียรติขจร

แนวคิดการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMS Economic Corridors) ได้เริ่มมาตั้งแต่ปี 2535 จนถึงปัจจุบัน อันประกอบด้วยประเทศสมาชิกอาเซียน 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย สปป.ลาว เมียนมาร์ กัมพูชา และเวียดนาม ผนวกเข้ากับอีก 2 มณฑลของประเทศจีน ได้แก่ ยูนนาน และกว่างสี

การริเริ่มนำไปสู่การจัดตั้งความร่วมมือทางเศรษฐกิจ รวมถึงแผนงานและยุทธศาสตร์ต่างๆ เพื่อผลักดันให้เกิดการพัฒนาแนวระเบียงเศรษฐกิจในมิติต่างๆ อย่างยั่งยืน ทั้งนี้ ภายใต้ระเบียงเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงได้มีการกำหนดความร่วมมือระหว่างประเทศสมาชิกในด้านต่างๆ 9 ด้าน ดังนี้

ความร่วมมือด้านเกษตรกรรม ประเทศสมาชิกมีระบบเศรษฐกิจที่ผูกโยงกับเกษตรกรรมและการจ้างงานภาคเกษตรอย่างมาก เล็งเห็นความสำคัญในการพัฒนาความร่วมมือ เพื่อเพิ่มรายได้และยกระดับคุณภาพชีวิต ขจัดความยากจน และลดความเหลื่อมล้ำของประชากร โดยความร่วมมือดังกล่าวครอบคลุมด้านต่างๆ เช่น ความปลอดภัยอาหาร การเตรียมความพร้อมรับการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ การเพิ่มขีดความสามารถการแข่งขันของสินค้าเกษตร เป็นต้น

ตัวอย่างโครงการความร่วมมือที่สำคัญ ได้แก่ Core Agriculture Support Program เพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพของภาคเกษตร และ Agriculture Information Network Service (GMS-AINS) เพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนข้อมูลความรู้และเทคโนโลยีทางการเกษตรต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง

ความร่วมมือด้านพลังงานมุ่งส่งเสริมการพัฒนาตลาดการค้าพลังงาน แหล่งกำเนิดไฟฟ้า และท่อส่งทรัพยากรพลังงาน เช่น น้ำมันดิบ และก๊าซธรรมชาติ เพื่อให้เกิดการเชื่อมต่อกันของระบบพลังงานในภูมิภาค รวมถึงเสริมสร้างศักยภาพในการผลิตและใช้ทรัพยากรด้านพลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อสร้างความมั่นคงทางพลังงานให้แก่ประเทศสมาชิกอย่างยั่งยืน

การดำเนินความร่วมมือที่สำคัญ ได้แก่ การจัดทำความตกลงว่าด้วยความร่วมมือด้านการซื้อขายไฟฟ้าและการสร้างเครือข่ายสายส่งระหว่างรัฐบาล 6 ประเทศลุ่มแม่น้ำโขง (Inter-Governmental Agreement on Regional Power Trade) และโครงการความร่วมมือ GMS Power Interconnection เพื่อเชื่อมต่อท่อส่งก๊าซธรรมชาติและโครงข่ายสายไฟฟ้า

ส่วนความร่วมมือด้านอื่นจะได้กล่าวในโอกาสต่อไป