มนุษย์เงินเดือนใกล้สูญพันธุ์

ปัญหาที่กำลังกัดกร่อนเศรษฐกิจไทย ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องการส่งออกลด การบริโภคหดตัว การเบิกจ่ายงบประมาณล่าช้า

แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่า และหนักกว่า เป็นเรื่องของการขาดแคลนแรงงาน ที่กระจายเกิดขึ้นเป็นจุดๆ ในทุกภาคธุรกิจ เพราะไลฟ์สไตล์และทัศนคติที่เปลี่ยนแปลงไปของคนรุ่นใหม่ ที่ไม่อยากเป็นมนุษย์เงินเดือน
ไม่ต้องการถูกกดดัน อยากได้ผลตอบแทนสูงโดยไม่ต้องใช้เวลานาน

หลายคนเรียนจบมาก็คิดเปิดร้านขายสินค้าในอินเทอร์เน็ต ผลิตสินค้าและนำมาวางขายเองตามตลาดคนเดินในแหล่งท่องเที่ยว การได้เป็นเจ้าของกิจการเล็กๆ ของตัวเอง เป็นความสุขของคนรุ่นใหม่ที่วิ่งตามความฝันของตัวเอง

แต่ไม่ใช่ทุกคนจะประสบความสำเร็จในการเป็นเจ้าของกิจการเหมือนในหนังสือ HOW TO ที่มีกูรูเขียนแนะนำและขายเกลื่อนในร้านหนังสือ ใน 100 ราย มีไม่ถึง 10% ที่จะผ่านปีแรกของการทำธุรกิจไปได้

วิชิต สุรพงษ์ชัย ประธานกรรมการบริหาร ธนาคารไทยพาณิชย์ กล่าวว่า คนรุ่นใหม่ที่อยากเป็นเจ้าของธุรกิจของตัวเองมีเยอะ แต่ทำให้สำเร็จมีน้อย ต้องยอมรับว่าคนรุ่นใหม่มี 2 กลุ่ม

กลุ่มแรกคือกลุ่มคนระดับบนของสังคม กลุ่มนี้มีต้นทุนดีกว่าคนอื่น มีทรัพย์สินตกทอดจากพ่อแม่ มีโอกาสที่จะได้ไปเรียนต่างประเทศ แสวงหาความรู้ได้มากมาย มีเพื่อนที่มีความร่ำรวยทัดเทียมกัน กลุ่มนี้มีโอกาสล้มเหลวน้อยกว่าคนรุ่นใหม่ที่อยู่ระดับกลางและระดับล่างของสังคม

สำหรับคนรุ่นใหม่ที่เป็นคนระดับกลางและระดับล่าง อยากเป็นเจ้าของกิจการ อยากทำนั่นนี่ มีความเก่งกาจ ก็ยากที่จะขึ้นไปทัดเทียมคนกลุ่มแรกได้ขาดทั้งเงินทุนและปัจจัยอื่นๆ

“ผมคิดว่าคนรุ่นใหม่มี 2 กลุ่ม ทั้งสองกลุ่มมีความแตกต่างกัน ฉะนั้นอย่าได้คิดว่าทำธุรกิจเป็นเจ้าของกิจการแล้วจะเหมือนกัน จะประสบความสำเร็จ ร่ำรวยเหมือนกันหมด” ประธานกรรมการบริหาร ธนาคารไทยพาณิชย์ กล่าว

วิชิต กล่าวว่า ก้าวแรกของการจะเป็นเจ้าของกิจการแหล่งเงินทุนมีความสำคัญมาก ธนาคารเป็นคนช่วยตั้งไข่ธุรกิจให้ ไม่มีใครที่รวยขึ้นมาได้โดยไม่มีธนาคารช่วยหนุนหลัง ดังนั้นการรักษาเครดิตเป็นเรื่องสำคัญ

สิ่งที่นายแบงก์อาวุโสมอง เป็นเรื่องที่น่าคิด เพราะปัจจุบันคนพันธุ์ใหม่ รักอิสระ อยากทำงานที่ชอบ ทำงานเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่มีใครดุว่า ไม่มีการประเมินผลงานว่าเป็นอย่างไร จึงยี้อาชีพรับจ้าง ที่ถูกขนานนามเป็นมนุษย์เงินเดือน

การเมินหนีอาชีพมนุษย์เงินเดือนกำลังสร้างปัญหาให้กับองค์กรต่างๆ โดยเฉพาะภาคเอกชนที่ต้องการแรงงานมีฝีมือเป็นปัญหาของชาติที่ทุ่มเททรัพยากรสร้างคนในสายงานด้านหนึ่งมา แต่กลับไปทำงานอีกด้านหนึ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกันและจะเป็นปัญหาโครงสร้างแรงงานไม่สัมพันธ์กับโครงสร้างเศรษฐกิจในอนาคต