posttoday
ปาฏิหาริย์ของปัจจุบันขณะ

ปาฏิหาริย์ของปัจจุบันขณะ

22 มกราคม 2558

หากอาศัยหลักธรรมในการทำธุรกิจ นอกจากจะสบายใจแล้วยังทำให้ลดการเบียดเบียนสรรพสิ่งทั้งหลายที่รายล้อมธุรกิจอยู่ด้วย เราสามารถอาศัยหลักธรรมหลายอย่างในการนำไปปรับใช้ ท่าน ว.วชิรเมธี ได้เสนอแนวคิดของ “เลโอ ตอลสตอย” (Leo Nikolayevich Tolstoy) ที่กล่าวถึงความไม่เบียดเบียน แนวคิดการตอบโต้โดยไม่ใช้ความรุนแรงหรือ “อหิงสา” ซึ่งมีอิทธิพลต่อนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนคนสำคัญอย่าง คานธี และ มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์

หากอาศัยหลักธรรมในการทำธุรกิจ นอกจากจะสบายใจแล้วยังทำให้ลดการเบียดเบียนสรรพสิ่งทั้งหลายที่รายล้อมธุรกิจอยู่ด้วย เราสามารถอาศัยหลักธรรมหลายอย่างในการนำไปปรับใช้ ท่าน ว.วชิรเมธี ได้เสนอแนวคิดของ “เลโอ ตอลสตอย” (Leo Nikolayevich Tolstoy) ที่กล่าวถึงความไม่เบียดเบียน แนวคิดการตอบโต้โดยไม่ใช้ความรุนแรงหรือ “อหิงสา” ซึ่งมีอิทธิพลต่อนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนคนสำคัญอย่าง คานธี และ มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์

ท่าน ว.วชิรเมธี ได้กล่าวถึงงานเขียนของตอลสตอยว่าทุกวันนี้ คนเราไม่มีจิตเป็นสมาธิในการทำหน้าที่การงานเพราะมัวแต่ทำหลายสิ่งหลายอย่างมากจนเกินไป มือซ้ายจับปากกา มือขวาตอบไลน์ สายตาดูทีวี หูฟังเรื่องซุบซิบ ชีวิตเร่งรีบจนกลายเป็นนิสัยถาวร ทำงานไม่เป็นปกติสุข เพราะใจไม่มีสมาธิและไม่จดจ่ออยู่กับปัจจุบันขณะ (Here and Now) หมายถึง “ที่นี่และเดี๋ยวนี้”

ตอลสตอยกล่าวว่า มี 3 สิ่งที่มนุษย์ทุกคนควรจะจดจ่อและให้ความสำคัญ คือ

1) ใครสำคัญที่สุด คือ บุคคลที่อยู่ตรงหน้า ณ ปัจจุบันขณะสำคัญที่สุด เราควรให้ความสำคัญกับเขา อย่าละเลยในทุกๆ กิจการที่มีต่อเขา เราจะให้เกียรติทุกคนที่อยู่ตรงหน้า เพราะอาจเป็นเพียงโอกาสเดียวที่เราจะได้พบกับเขาในเอกภพนี้ เปรียบเสมือนลูกค้าของเราสำคัญที่สุด ถึงแม้จะเป็นลูกค้าที่ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับกิจการของเรา แม้ไม่ได้เป็นลูกค้าวีไอพี ก็ควรนับถือเขาอย่างเท่าเทียมหรือแม้แต่คู่แข่งขันก็จงให้ความสำคัญ เพราะสักวันหนึ่งเขาอาจกลับมาเป็นลูกค้าของเราก็ได้

2) เวลาใดสำคัญที่สุด เวลา ณ ปัจจุบันขณะสำคัญที่สุด เราจะไม่ปล่อยเวลาทุกๆ วิวินาที (นิยามใหม่ของเสี้ยววินาที) ผ่านเลยไปโดยไร้สติ เราจะอยู่กับทุกการเคลื่อนไหวทุกๆ วิวินาที เรียกว่า “การเจริญสติ” ไม่ได้หมายความว่าการอยู่เฉยๆ นิ่งๆ เป็นการเสียเวลาเพราะเราอาจมีเหตุผลของการอยู่เฉย แต่ที่ว่าเสียเวลาคือ “การฟุ้ง” ไปกับอดีตที่ไม่หวนกลับคืนมา หรือฟุ้งเฟ้อไปกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง ปล่อยจิตใจขาดทิศทางไร้การควบคุมที่เขาเรียกว่า “จิตฟุ้งซ่าน” ควรดึงจิตกลับมาให้อยู่กับปัจจุบันขณะ

3) งานใดสำคัญที่สุด ก็งาน ณ ปัจจุบันสำคัญที่สุด จงทำงานที่อยู่ตรงหน้าให้ดีที่สุดเสมือนกับว่าเป็นงานชิ้นสุดท้ายในชีวิต หากงานเข้ามามากก็จงลำดับงานที่สำคัญเอาไว้ก่อน แล้วค่อยๆ ทะยอยทำโดยไม่ทำใครเดือดร้อน ใช้หลักการจัดลำดับการทำงาน คือ 1) งานใดมาก่อนให้บริการก่อน 2) งานใดใช้เวลาในกระบวนการทำงานสั้นที่สุดให้ทำก่อน หรือ 3) งานใดส่งมอบก่อนให้ตัดสินใจทำก่อน

ในการทำงานใดๆ ใช้หลักการว่า จงให้ความสำคัญกับทุกๆ เรื่องที่คิด ทุกๆ กิจที่ทำ ทุกๆ คำที่พูด วิธีง่ายที่สุดคือ การกำหนดลมหายใจ หรือ “การทำอานาปานัสสติ” ที่สำคัญจงตื่นรู้กับสิ่งที่กระทำและตั้งใจกับมัน มักจะให้ผลงานเป็นที่น่าพึงพอใจเสมอ

ข่าวล่าสุด

IMF-เฟด ชมไทย วินัยการคลังเหมาะสม ยก "นกกระซิบ-Bangkok Blueprint" ต้นแบบ

IMF-เฟด ชมไทย วินัยการคลังเหมาะสม ยก "นกกระซิบ-Bangkok Blueprint" ต้นแบบ