ไทยของคนรุ่นใหม่ (ตอน 2)

...เราจะมาฝึกวิชา Demand/Supply ในประเทศไทยของฉัน ...มาดู Supply ก่อน ว่าในบ้านเรามีอาชีพอะไรที่มี Supply เยอะๆ คือ มีคนทำมาก จะเป็นอาชีพที่ไม่รวย ...เริ่มเลย นี่ไง เกษตรกรรม มีคนทำมาก Supply มาก จะไม่รวย ...แล้วที่เด็ดกว่านั้น คือ อาชีพที่มี Supply มาก จะเป็นอาชีพที่คนส่วนใหญ่ไม่รวย แต่ถ้าใครรวยจะผูกขาด เรียกได้ว่า พอใครรวยคนอื่นจะซวย เพราะคนรวยในอาชีพที่มี Supply หรืออาชีพที่คนทำมากๆ จะมีคู่แข่งเยอะ ...และโดยสรุป การแข่งขันย่อมมีผู้ชนะเหนือตลาด

การที่คนคนหนึ่งจะก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำเหนือตลาด มันมีขั้นตอน มีวิธีการของมัน ...และหลังจากนั้นใครก็ตามที่ยึดตำแหน่งผู้นำในจุดนั้น ก็จะกินยาว ชีวิตสบายว่างั้นเถอะ ..แต่คนส่วนใหญ่เอาแค่ให้ตัวเองมีข้าวกิน รอดไปวันๆ

เอางี้ เรามาดูกันว่า เด็กคนหนึ่งที่เกิดมาในครอบครัวที่แตกต่างกันในประเทศไทย ทำไมถึงมีโอกาสที่แตกต่างกันมาก ...เราลองเทียบลูกชาวนาคนหนึ่งในต่างจังหวัด เทียบกับลูกเศรษฐีคนหนึ่งในเมือง

ลูกชาวนาเกิดมาในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ก็ไปโรงเรียน รู้จักกับเพื่อนในโรงเรียน มีชีวิตท่ามกลางสังคมเล็กๆ ของเขา ...ส่วนลูกคนในเมือง เกิดในเมืองใหญ่ ทุกอย่างดูตื่นตา ตึกตามอาคารบ้านเรือน แสงสี เทคโนโลยี บันเทิง เต็มรูปแบบ เด็กเมืองสมัยก่อนถูกเลี้ยงด้วยทีวี เด็กเมืองจะมีพ่อแม่ที่สองเป็นจอแก้ว แต่เด็กต่างจังหวัดจะมีวิถีที่ติดกับธรรมชาติ ...คนหนึ่งเท้าติดดิน อีกคนเท้าติดคอนกรีต และนอนบนฟ้า เพราะอาศัยบนตึก ...ใช่ครับ!! ในสมัยก่อนวิถีชีวิตของคนทั้งสองครอบครัวนี้แทบไม่เคยมาบรรจบกัน ต่างคนต่างมีชีวิตคนละโลก ก็มีเวลาเดียวที่คนเหล่านี้จะมาเจอกัน ก็เมื่อมีวิกฤตทางการเมืองนั่นแหละ “พี่รอน้องที่งานชุมนุมนะ...อิอิ”

สิ่งที่เปลี่ยนไป คือ เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีมือถือและคอมพิวเตอร์ ย่อให้โลกของทั้งหมดหลอมรวมกัน ...ในอนาคตความแตกต่างระหว่างเมืองกับชนบทจะหายไป เพราะเมืองเล็กๆ ในต่างจังหวัด จะดึงดูดคนจากชุมชนหมูบ้านเข้าไปในเมืองนั้นๆ แล้วตัวเมืองในแต่ละจังหวัดก็จะค่อยๆ ขยาย ...ต่อไปประเทศไทยของเราจะมีกรุงเทพย่อยๆ อยู่ทุกจังหวัด จากปัจจุบันที่เมืองไทย คือ กรุงเทพฯ ต่อไปความเจริญจะค่อยๆ กระจายตัวไป

แน่นอน เศรษฐีจะเพิ่มขึ้น ...แต่คำถาม คือ เมื่อทุกคนเห็นภาพการเติบโตที่ผมเล่า เราจะทำอย่างไรให้เราได้โอกาสก้าวขึ้นมาเป็นคนรวย เป็นผู้นำ เป็นสุดยอดในแต่ละจุดที่เราเลือกยืน...

กลับมาเรื่อง Demand/Supply มันคือโจทย์หลักที่เราต้องตอบเพื่อชัยชนะในจุดที่ยืน เพราะอย่างที่เล่ามา คือ คนส่วนใหญ่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่ปัญหา คือ เขาไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น จะเป็นประโยชน์อย่างไร

พูดง่ายๆ ว่า คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตแบบ “รอฟ้าฝน” ก็คือ รอว่าชีวิตจะดีขึ้นจากการนั่งรอ แล้วก็พยายามทำหน้าที่ ตามที่สังคมมอบหมายให้กับเขา ถ้าพ่อเป็นชาวนา ลูกก็ควรเป็นชาวนาที่ตั้งใจทำนา ...เฮ้ย!!
หมดยุคนั้นแล้ว ...คนคิดแบบนั้นเตรียมเป็นทาสของโลกยุคใหม่ได้เลย

ทาสคืออะไร ...ผมนิยามให้ฟังง่ายๆ ก็คือ คนที่ต้องทนทำงานที่ไม่ชอบ โดยยอมรับค่าจ้างที่น้อยนิด แล้วทนทำสิ่งนั้นชั่วชีวิต -- มีด้วยหรือคนแบบนี้ ที่ต้องทำงานที่ไม่ชอบทั้งชีวิต เพื่อได้เงินน้อยนิด แล้วไม่มีอนาคต เพราะคนเหล่านี้ตอนเกษียณต้องเครียดอีกเท่าตัว เพราะทั้งแก่ทั้งเงินไม่พอใช้ ...สุดท้ายก็ต้องกลับมาทำงาน คราวนี้งานที่ทำยิ่งไม่ชอบหนักกว่าเดิม เพราะตอนหนุ่มสาวทนทำงานที่ไม่ชอบ แต่ด้วยความที่ตัวเองยังหนุ่มสาว ก็ยังได้งานที่ไม่แย่นัก แต่พอแก่ตัว ทางเลือกน้อยลง คือ คนส่วนใหญ่ก็เป็นเหมือนๆ กัน คือ แก่แล้วซวย ไม่มีตังค์ นี่ไง Supply ของแรงงานแบบนี้เยอะมาก ทำให้ต้องมาทำงานที่แย่ลงไปอีก

ถามจริงๆ เถอะ คนในแบบที่ผมเล่า มันมีอยู่เยอะมากๆ ในสังคมยุคใหม่ และจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ...นี่แหละ ที่เขาเรียกว่า ทาสยุคใหม่ ...เพราะคนเหล่านี้ไม่รู้จักหลักของ Demand/Supply จึงปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในวังวนของการแข่งขันที่ไม่มีทางชนะ ...อยู่ในการแข่งกันเรียนให้เก่ง ...อยู่ในโลกของการแข่งกันเรียนให้สูง เรียนให้ได้หลายๆ ใบปริญญา ...แข่งกันสร้าง Resume ...แข่งกันหางานในบริษัทดีๆ ทำ ...แข่งกันมีชีวิตที่ไฮโซ มีคอนโดหรู และรถยนต์ราคาแพง

เอาเถอะ “ทาสยุคใหม่” ทนทำงานที่ไม่ได้ชอบ เพียงเพื่อรักษาหน้าตาและฐานะ เพื่อที่จะเหนื่อยยามแก่ตัว ...คราวหน้าเรามาคุยกันดีกว่า “เลิกทาสยุคใหม่” ทำอย่างไร ด้วย Demand/Supply ขั้นเทพจัดไป!!