หนีเที่ยว

ขณะที่ท่านผู้อ่านอ่านคอลัมน์นี้อยู่ ผมก็คงกำลังเดินชมพิพิธภัณฑ์ชาอยู่ที่เกาหลี...อย่าได้อิจฉากันเลยครับ มันเป็นการไปทัศนาจรประเทศเกาหลีครั้งแรกในชีวิตแบบงงๆ และไม่ได้เลือกเอง

แต่ก็ไม่มีปัญหาหรอกครับ เริ่มเรื่องให้อ่านกันก่อนว่าผมก็ตั้งใจจะไปหาความเพลิดเพลินกับอาหารและวัฒนธรรมการกินเหมือนกับที่ได้เดินทางทุกครั้งล่ะครับ สิ่งที่น่าสนใจและสนุกที่สุดสำหรับผมก็คือ การได้ทดลองชิมรสชาติอาหารประเภทต่างๆ ของสถานที่นั้นๆ อย่าเพิ่งคิดว่าจะไม่อร่อย ไม่ถูกปาก...กินกันได้ยังไง?

สังเกตได้ว่าทัวร์ไทยส่วนมากจะเรียกหาน้ำปลาพริก หรือพริกป่นเมื่อถึงเวลากินข้าว ไม่ผิดหรอกครับที่จะเตรียมไปด้วยเผื่ออาหารไม่ถูกปาก แต่ลองเก็บพริกไว้เป็นไม้ตายยามฉุกเฉินสิครับ เดินทาง
วันแรกๆ ให้ลองกินอาหารรสชาติแบบปกติของท้องถิ่นก่อน ซึมซับรสชาติแบบของต้นฉบับว่าเขากินกันอย่างไร แล้วท่านผู้อ่านก็จะสนุกกับการได้ทดลองอะไรใหม่ๆ ผมเชื่อว่าต้องมีอาหารที่ถูกปากถูกใจท่านบ้างล่ะครับ

เขียนมาจนถึงตอนนี้แล้วก็นึกถึงอาหารง่ายๆ ที่ทำเก็บไว้กินยามเดินทางได้เป็นอย่างดี ลองทำกันดูตามสูตรที่ผมให้ไว้นะครับ

“หมูสามชั้นไม่อ้วน” ส่วนผสม หมูสามชั้นหั่นชิ้นยาว เกลือทะเลป่น น้ำมันหมูพอประมาณ ซอสปรุงรสฝาเขียว และน้ำตาลทราย วิธีทำ เคล้าหมูกับเกลือให้ทั่วแล้วนำไปนึ่งจนสุกนิ่มด้วยไฟปานกลาง
หั่นหมูเป็นชิ้นขนาดพอคำ ทอดหมูด้วยน้ำมันหมูจนสีเหลืองสวย กรอบนอกนุ่มใน ปรุงรสด้วยน้ำปลา ซอสปรุงรส และน้ำตาลทราย ผัดจนเริ่มแห้ง เก็บไว้กินเป็นกับแกล้ม หรือใช้เป็นไม้ตายยามเดินทางก็ได้
นะครับ