เฟอร์นิเจอร์มาเลเซีย

“มาเลเซีย” เป็นประเทศที่มีพื้นฐานการผลิตสินค้าอุตสาหกรรมที่ดีประเทศหนึ่งในอาเซียน  และหนึ่งในอุตสาหกรรมที่มีศักยภาพและความสามารถแข่งขันคือ เฟอร์นิเจอร์

ในปี 2555 มาเลเซียส่งออกเฟอร์นิเจอร์มูลค่ารวม 6,375 ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งสูงสุดในอาเซียน แต่เมื่อพบว่าแนวโน้มการเติบโตของมูลค่าการส่งออกค่อนข้างคงที่ เป็นผลมาจากการเป็นผู้นำในตลาดโลกอย่างต่อเนื่อง จึงยังสามารถรักษาตำแหน่งทางการแข่งขันได้อย่างดี ตลาดส่งออกหลัก ได้แก่ ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ ออสเตรเลีย และสิงคโปร์ สินค้าส่งออกที่สำคัญของมาเลเซีย ประกอบด้วย ไม้อัดพลายวูด ไม้อัดวีเนียร์และลามิเนเต็ดวูดที่คล้ายกัน ไม้ที่เลื่อยหรือถากตามยาว ฝาน หรือลอก มีความหนาเกิน 6 มิลลิเมตร ที่นั่ง และส่วนประกอบของของดังกล่าว และไฟเบอร์บอร์ดที่ทำด้วยไม้หรือวัตถุอื่นๆ จำพวกไม้เป็นส่วนใหญ่ เป็นต้น

รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้กำหนดและดำเนินนโยบาย แผนยุทธศาสตร์ อย่างจริงจัง เพื่อผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์อย่างยั่งยืน โดยแผนแม่บทการพัฒนาอุตสาหกรรมของประเทศฉบับที่ 3 ช่วงปี 2549-2563 ได้จำแนกผลิตภัณฑ์เฟอร์นิเจอร์ให้อยู่ภายใต้แผนพัฒนาอุตสาหกรรมที่เกี่ยวกับไม้ เนื่องจากเฟอร์นิเจอร์เป็นอุตสาหกรรมปลายน้ำที่สำคัญมากอันหนึ่งของอุตสาหกรรมไม้ โดยประมาณร้อยละ 50 ของโรงงานแปรรูปไม้ในมาเลเซียเป็นโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์

มาเลเซียได้กำหนดเป้าหมายและยุทธศาสตร์ดำเนินนโยบายอย่างชัดเจน กล่าวคือ เป้าหมายการเติบโตรัฐบาลจะสนับสนุนให้เกิดการลงทุนในอุตสาหกรรมเป็นมูลค่าทั้งหมดตลอดช่วงแผนแม่บท 1,700 ล้านริงกิต/ปี ขณะที่เป้าหมายมูลค่าการส่งออกในปี 2563 อยู่ที่ 5.3 หมื่นล้านริงกิต ซึ่งเท่ากับมีอัตราการเติบโตร้อยละ 6.4 ต่อปี ยุทธศาสตร์หลักในการดำเนินงาน ประกอบด้วย ส่งเสริมให้ผู้ประกอบการลงทุนพัฒนาห่วงโซ่อุปทานของวัตถุดิบในต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศที่มีทรัพยากรจำนวนมาก การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการทรัพยากรไม้ เน้นใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน การปลูกป่าใหม่ และการใช้ทรัพยากรทางเลือกอื่นๆ เช่น ของเหลือจากการเกษตร ไม้ไผ่ พืชจำพวกปอ หรือปอชวา เป็นต้น การเพิ่มจำนวนผลิตภัณฑ์ในตลาด เพื่อขยายตลาดไปยังประเทศอื่นๆ เช่น เอเชียตะวันตก อินเดีย หรือแอฟริกา การสนับสนุนให้พัฒนาตราสินค้า (Branding) ที่ออกแบบในประเทศ โดยกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาความร่วมมือระหว่างกิจการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ของประเทศพัฒนาแล้วกับผู้ผลิตของประเทศเอง และส่งเสริมให้จัดงานแสดงผลิตภัณฑ์เฟอร์นิเจอร์ เพื่อผลักดันให้ประเทศเป็นศูนย์กลางสินค้าเฟอร์นิเจอร์ของภูมิภาคและส่งเสริมการลงทุน และการพัฒนาขั้นตอนการผลิต ทั้งการใช้เทคโนโลยีขั้นสูง การออกแบบ และการสร้างตราสินค้า

นอกจากนี้ แผนแม่บทยังเน้นส่งเสริมบทบาทสมาคมผู้ประกอบการอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์  เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการดำเนินงานตามแผนแม่บท และการพัฒนานักออกแบบเฟอร์นิเจอร์ของประเทศ ด้วยปัจจัยสนับสนุนเหล่านี้ที่ส่งเสริมความเข้มแข็งของธุรกิจเฟอร์นิเจอร์ของมาเลเซีย ประกอบกับการชะลอตัวของการผลิตและการส่งออกของไทยเองอันเป็นผลมาจากการต้องเผชิญกับต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น ทำให้มาเลเซียมีความได้เปรียบในเชิงการแข่งขันเพิ่มขึ้นเป็นลำดับ ดังนั้นผู้ประกอบการไทยยึงจำเป็นต้องศึกษาแนวโน้มความเปลี่ยนแปลง พร้อมปรับตัวและกำหนดกลยุทธ์ เพื่อเตรียมรับมือกับการแข่งขันระยะยาวต่อไป โดยเฉพาะการยกระดับประสิทธิภาพการผลิต การออกแบบและนวัตกรรมสินค้า และการใช้วัสดุที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม