แฮค เดอะ ฮู้ด ปั้นเด็กสร้างเว็บช่วยเพิ่มรายได้

โดย...ชาลินี ลงกานี

หลายประเทศต้องเผชิญกับปัญหาการอพยพของชาวต่างชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐ ที่มีคนเปรียบเปรยว่าเป็นหม้อใบใหญ่ที่หลอมรวมเอาผู้คนจากทั่วทุกสารทิศมาอยู่ในประเทศ ทว่าบรรดาผู้ที่เข้ามาอยู่ใหม่มักจะประสบกับอุปสรรคในการหางานทำ และความหวังที่จะประสบความสำเร็จ มีเงินก้อนโต

เช่นเดียวกับ นัทโฮ ที่ย้ายเขามาอยู่ในสหรัฐพร้อมกับครอบครัวเมื่ออายุได้เพียงขวบเดียวเท่านั้น

“พ่อแม่ผมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับสหรัฐในสมัยสงครามเวียดนาม พวกเขาเลยถูกจำคุกถึง 8 ปี ผมเป็นผลิตผลของผู้ลี้ภัยที่ถูกจองจำจากสงคราม และการที่ผมได้ย้ายมาที่นี่ก็ต้องผ่านขวากหนามมามากมาย” โฮ เท้าความหลังให้ฟัง

ภาพ “อเมริกัน ดรีม” หรือความฝันที่ว่าดินแดนแห่งนี้มอบโอกาสให้ทุกคนที่พยายามหนักเพียงพอ ไม่ว่าจะมาจากพื้นเพภูมิหลังใดก็ตาม ก็ดูจะได้มาไม่ง่ายนักสำหรับโฮ เพราะอาศัยอยู่ในฝั่งตะวันออกของรัฐโอ๊กแลนด์ ซึ่งมีอาชญากรรม แก๊งมาเฟียอยู่เต็มไปหมด

สิ่งที่โฮทำเพื่อหลีกหนีความวุ่นวายรอบตัวในวัยเด็กก็คือ หันไปหาวิดีโอเกมแทน แต่โฮไม่หยุดอยู่แค่นั้น ความอยากรู้อยากเห็นต่อยอดให้เริ่มหัดที่จะเขียนโค้ดคอมพิวเตอร์ด้วยตัวเองตั้งแต่อยู่ ป.6 ระหว่างที่พี่ๆ อีก 5 คน กำลังอยู่ในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ ต้องตรากตรำทำงานหนักแลกกับค่าจ้างเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเข้าเรียนมัธยมปลาย สภาพแวดล้อมรอบตัวก็กดดันให้โฮเข้าร่วมแก๊ง แต่หนุ่มน้อยที่ปราดเปรื่องก็สามารถหลบหลีกทางเดินชีวิตที่มืดมนมาได้ เพราะรู้ดีว่ากว่าพ่อและแม่จะเดินทางมาที่นี่ได้ต้องผ่านอะไรมาบ้าง และทั้งสองคงไม่ต้องการเห็นโฮเอาชีวิตไปทิ้งขว้าง โฮจึงให้ความสนใจไปที่การเขียนโค้ดคอมพิวเตอร์

จุดเปลี่ยนของโฮเริ่มขึ้นเมื่อวัย 21 ปี และเข้าศึกษาที่วิทยาลัยชุมชน โฮเลือกเข้าโครงการ “แฮค เดอะ ฮู้ด” ซึ่งเป็นโครงการไม่แสวงหาผลกำไรที่สอนวิธีการเขียนเว็บไซต์สำหรับเปิดกิจการขนาดเล็กให้กับเด็กอายุระหว่าง 1521 ปีที่มีรายได้น้อย

ซาคียา แฮร์ริส หัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายการศึกษาของ “แฮค เดอะ ฮู้ด” ระบุว่า โครงการนี้ช่วยสอนให้เด็กทุกรูปแบบ ทั้งเด็กที่มีผิวสี ซึ่งมักถูกกีดกันออกจากวงสนทนาเรื่องเทคโนโลยี และโครงการนี้ก็มีจุดประสงค์เพื่อสอนให้ตระหนักว่าสามารถใช้”เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือสร้างอาชีพได้อย่างไร

ก่อนหน้าที่จะเข้าร่วมโครงการแฮค เดอะ ฮู้ด โฮพอจะรู้วิธีการเขียนโค้ดมาก่อนอยู่แล้ว อย่างไรก็ตามโฮไม่รู้เลยว่าทักษะนี้สามารถนำไปประยุกต์ให้เกิดประโยชน์ต่อชีวิตได้อย่างไร เพราะเคยใช้เป็นแค่แหล่งระบายเพื่อหลีกหนีจากปัญหาเท่านั้น

ในระหว่างการเข้าร่วมโครงการ 6 สัปดาห์นี้ โฮได้ออกแบบและเขียนเว็บไซต์ให้กับธุรกิจขนาดเล็กหลายแห่งในชุมชน รวมถึงร้านคาเฟ่เก่าแก่ที่เปิดมานานกว่า 25 ปีอีกด้วย ซึ่งการช่วยให้ธุรกิจรายย่อยมีเว็บไซต์เป็นของตัวเองและเป็นที่รู้จักในแวดวงออนไลน์มากขึ้น ก็เท่ากับว่าโฮและผู้เข้าร่วมโครงการคนอื่นๆ กำลังสร้างแฟ้มสะสมผลงานสำหรับสมัครงานในอนาคตไปในตัว

“พวกเขาเห็นชัดเลยว่าจะปูทางไปสู่การทำงานได้อย่างไร โดยไม่ต้องมีใบปริญญาก็ได้ เป็นเทคโนโลยีที่เข้าถึงได้ง่าย และพวกเขาสามารถใช้มันสร้างรายได้ตอนนี้ได้เลย” แฮร์ริส อธิบาย

ไม่เพียงเท่านี้ “แฮค เดอะ ฮู้ด” ยังมีวิทยากรรับเชิญเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีจากซิลิคอน วัลเลย์ และผู้เข้าร่วมโครงการคนใดที่ฉายแววก็มีสิทธิถูกเรียกตัวเข้าไปทำงานในบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่เลยก็เป็นได้

โครงการนี้ได้สร้างผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อเด็กหลายๆ คนเช่นเดียวกับโฮ ซึ่งจะเป็นคนแรกของครอบครัวที่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยในปีการศึกษาหน้า

“หลังจากที่เรียนจบ ผมวางแผนจะเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง และการลงทุนจริงๆ ครั้งแรกของผมคงจะเป็นสร้างบ้านให้กับพ่อกับแม่ ผมรู้สึกว่าพวกเขาคงภูมิใจ” โฮ ปิดท้ายอย่างมีหวัง