ได้ฤกษ์เลือกค่าย

จากที่ไม่เคยมีสิทธิเลือก เพราะมีทางเลือกแค่หนึ่ง ตอนนี้ผู้ใช้โทรศัพท์มือถือของพม่ากำลังมีโอกาสเลือกค่ายเหมือนกับคนประเทศอื่นบ้างแล้ว หลังจากบริษัท อูริดู (Ooredoo) ของประเทศกาตาร์ ได้เริ่มให้บริการเครือข่ายสัญญาณโทรศัพท์มือถือแล้วเมื่อต้นเดือนนี้ ก่อนที่ค่ายเทเลนอร์จากนอร์เวย์จะให้บริการเป็นรายต่อไปในเดือน ก.ย.

การเปิดบริการครั้งนี้มีขึ้นหลังอูริดูผ่านขั้นตอนกระบวนการขอรับใบอนุญาตจากทางการพม่าที่กินเวลานานถึง 6 เดือน เริ่มจากเดือน ม.ค.ปีที่แล้ว จากนั้นก็มีการหารือจนได้ข้อสรุปเรื่องใบอนุญาตเมื่อเดือน ม.ค.ปีนี้ และบริษัทได้เริ่มติดตั้งเสาสัญญาณต่างๆ ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2557 ขณะที่บางพื้นที่กำลังดำเนินการอยู่จนถึงปัจจุบัน

ก่อนหน้าการออกใบอนุญาตให้บริษัทเอกชน ธุรกิจสื่อสารแบบไร้สายของพม่าถูกผูกขาดโดย เมียนมาร์ โพสต์ แอนด์ เทเลคอมมิวนิเคชั่น หรือ เอ็มพีที แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชาวพม่าจะมีตัวเลือกเพิ่มขึ้นอย่างน้อย2 ราย ซึ่งสำหรับชาวพม่าที่คุ้นเคยกับค่ายเดียวมานาน การตัดสินใจเลือกบริการค่ายใหม่ก็เป็นเรื่องที่ต้องคิดหนักเหมือนกัน

อูเนย์ลินน์ซิน นักธุรกิจหนุ่มที่บอกกับเมียนมาร์ ไทมส์ ว่า เขาไม่กลัวเรื่องต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อบริการคุณภาพ แต่ตอนนี้ยังไม่พร้อมที่จะโบกมือลาเอ็มพีที แม้จะรู้ว่าหากเปลี่ยนไปใช้บริการของอูริดู ตนเองจะได้ประโยชน์มากขึ้นแน่ๆ ก็ตาม แถมเขาก็อยากลองดูบริการของเทเลนอร์ก่อน แต่คิดไปคิดมาแล้ว เขาก็อยากจะจ่ายเงินให้กับบริษัทของพม่าแท้ๆ อย่างเอ็มพีที หากบริษัทสามารถให้บริการได้เหมาะสม

ส่วนในฝั่งของนักวิเคราะห์มองกันว่า การเปิดตัวของอูริดูเป็นแค่จุดเริ่มต้นของการแข่งขันเท่านั้น โดย มาร์ก โรบินสัน ที่ปรึกษาอาวุโสของเฮอร์เบิร์ต สมิธ ฟรีฮิลส์ (เอชเอสเอฟ) บริษัทด้านกฎหมาย วิเคราะห์ว่า อูริดูอาจเปิดตัวเป็นเจ้าแรก แต่ก็ยังมีที่ทางอีกมากให้คู่แข่งได้ฉกฉวยและไล่ตามให้ทัน

จุดได้เปรียบของอูริดู คือ การให้บริการก่อนเทเลนอร์ประมาณ 12 เดือน และนำหน้าการปรับโฉมของเอ็มพีที ซึ่งโดยทั่วไปลูกค้าก็มักจะลังเลที่จะย้ายค่ายบ่อยๆ อย่างไรก็ตามตลาดก็ยังเปิดกว้างอยู่

ขณะเดียวกัน เขาก็มองว่าพัฒนาการของเอ็มพีทีเป็นสิ่งที่คุ้มค่าต่อการให้ความสนใจ หลังจากที่บริษัทได้เซ็นสัญญากับค่ายเคดีดีไอ และซูมิโตโมของญี่ปุ่น เมื่อเดือน ก.ค.ที่ผ่านมา เพื่อให้มาช่วยยกเครื่องบริการของบริษัท ซึ่งในอนาคตเอ็มพีทีจะผงาดขึ้นมาเป็นคู่แข่งที่เข้มแข็งและน่ากลัวสำหรับค่ายมือถือต่างชาติได้เช่นกัน

ทั้งนี้ แม้ว่าการบริหารธุรกิจของบริษัทที่เป็นกึ่งๆ ราชการและเอกชนแบบนี้จะเป็นเรื่องลำบากพอตัว แต่เอ็มพีทีได้เปรียบค่ายอื่นชนิดที่มองข้ามไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่น่าจะหาที่ดินของรัฐสำหรับสร้างหอส่งสัญญาณได้ง่ายกว่า แถมยังมีเครือข่ายและฐานลูกค้าแล้วด้วย แต่แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้อาจไม่ได้การันตีความสำเร็จในอนาคตได้

ด้านเทเลนอร์นั้น เพตเตอร์ เฟอร์เบิร์ก ซีอีโอของบริษัท ก็แสดงความมั่นใจว่า เทเลนอร์จะเป็นผู้ให้บริการที่เข้าถึงได้มากที่สุด เพราะบริษัทใช้ทั้งเครือข่าย 2จี และ 3จี ซึ่งโทรศัพท์มือถือระบบจีเอสเอ็มทุกเครื่องสามารถใช้งานบนเครือข่ายเหล่านี้ได้

สำหรับในภาพรวม นาวีน มิชรา จากฟรอสต์ แอนด์ ซูลิแวน เอเชีย แปซิฟิก ประเมินว่า อัตราการเข้าถึงบริการโทรศัพท์มือถือในพม่าน่าจะเพิ่มขึ้นจากปัจจุบันประมาณ 1015% และโทรศัพท์มือถือจะเปลี่ยนจากที่เป็นสัญลักษณ์แสดงฐานะ มาเป็นของที่ใครๆ ก็ซื้อหามาใช้ได้ภายใน 34 ปีนี้

ขณะที่บริษัทวิจัยโอวุม ประเมินว่า จำนวนผู้จดทะเบียนใช้โทรศัพท์มือถือในพม่าจะขยายตัว 29.3% ต่อปี เป็น 32.3 ล้านคนในสิ้นปี 2562

ต้องดูกันว่าเมื่อมี “ตัวเลือก” เพิ่มขึ้นแบบนี้แล้ว คนพม่าจะ“เลือก” ใคร