อสังหา’57กับการเมือง

วันแห่งความรักปีนี้ตรงกับวันมาฆบูชาซึ่งเป็นวันสำคัญทางศาสนาพอดีเลยนะคะ นับว่าเป็นสิ่งที่เกิดไม่ง่ายเลยแต่ก็ถือว่าเป็นสิริมงคลอย่างยิ่งค่ะ ยังไงก็ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับคนที่รักและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อวยพรให้สมหวังนะคะ

ก่อนวาเลนไทน์จะมาถึงดิฉันได้มีโอกาสไปสัมมนาเรื่อง “อสังหาริมทรัพย์ ดัชนีหลัก ชี้เศรษฐกิจปี 2557” ซึ่งจัดโดย สมาคมอาคารชุดไทย สมาคมอสังหาริมทรัพย์ไทย และสมาคมธุรกิจบ้านจัดสรร ที่โรงแรมเซ็นทาราฯ ลาดพร้าว เมื่อวันที่ 12 ก.พ.ที่ผ่านมาค่ะ วันนี้ก็จะขอเอามุมมองที่เสนอในวันนั้นมาแบ่งปันกับคุณ ผู้อ่านกันค่ะ

หากเราต้องการจะให้นิยามกับธุรกิจอสังหาฯ ในเชิงวิชาการแล้ว ดิฉันมองว่า ธุรกิจนี้มีลักษณะเป็น “GDP Driven” สูงอยู่ค่ะ หากเศรษฐกิจดี ภาคอสังหาฯ ก็จะดีขึ้นทันตา หากเศรษฐกิจมีปัญหา ภาคอสังหาฯ ก็จะโดนก่อนเพื่อนเช่นกันค่ะ

ปีนี้ถือเป็นปีที่ลำบากอีกปีหนึ่งของอสังหาฯ เลยค่ะ จากปัจจัยเสี่ยงทางการเมืองที่เข้ามากระทบภาคส่วนต่างๆ โดยทั่วกัน ซึ่งหากเรามาดูข้อมูลในอดีตที่ผ่านมาจะเห็นว่าเรื่องของความเชื่อมั่นเป็นเรื่องใหญ่และมีความสำคัญต่อการตัดสินใจซื้อบ้านของผู้บริโภคมากทีเดียวเลยค่ะ

ทั้งนี้ หากเรามาดูข้อมูลดัชนีความต้องการบ้านและดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคที่จัดทำโดยมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก็จะเห็นภาพตรงนี้ชัดมากค่ะ โดยในวงจรธุรกิจบ้านในรอบ 67 ปีที่ผ่านมานั้นทันที่ความเชื่อมั่นผู้บริโภคปรับตัวสูงขึ้น ความต้องการบ้านก็จะดีดตัวสูงขึ้นตามมาทันทีเช่นกันค่ะ ขณะเดียวกันหากเริ่มเกิดปัญหาความเชื่อมั่นตกขึ้นมาแล้ว ความต้องการบ้านในตลาดก็จะลดลงตามทันที

แต่ลักษณะเฉพาะตัวอีกอย่างหนึ่งของระบบเศรษฐกิจไทยที่น่าสนใจก็คือว่า ประเทศไทยเผชิญวิกฤตการเมืองมาหลายครั้งจนดูเหมือนบอบช้ำ แต่หากทุกอย่างเข้าสู่ภาวะปกติ เราก็จะเห็นการกลับมาอย่างรวดเร็วของความเชื่อมั่นในระบบเศรษฐกิจด้วยเช่นกันค่ะ

ทั้งจากดัชนีความต้องการบ้านและดัชนีความเชื่อมั่น ผู้บริโภคอย่างเห็นได้ชัดค่ะ ฉะนั้นแล้ว หากเราเห็นทิศทางของวิกฤตปัจจุบันมีแนวโน้มคลี่คลายลงและจบโดยเร็ว ความเชื่อมั่นก็คงจะกลับมา โดยไว แล้วตลาดบ้านเราก็ จะกลับมาคึกคักอีกครั้งได้ ไม่ยากค่ะ