หวั่นหวั่น

แรกๆ ก็มั่นใจไม่หวั่นไหวปฏิเสธต่อกระแสข่าวของการลังเลการลงทุนในประเทศไทยในสภาวะปัญหาทางการเมืองสำหรับเหล่านักธุรกิจชาวญี่ปุ่นทั้งหลายที่มีฐานการลงทุนอยู่ในประเทศไทย

แต่ไฉนวันนี้ นายเคียวอิจิ ทานาดะ รองประธานหอการค้าญี่ปุ่น ประจำกรุงเทพฯ (เจซีซี) ถึงออกมาร่ำๆ ว่า “หากสถานการณ์ทางการเมืองยังยืดเยื้อต่อไป อาจมีผลต่อการตัดสินใจลงทุนในระยะยาว”

นั่นจึงเป็นสัญญาณอะไรบางอย่างหรือไม่ สำหรับเศรษฐกิจในประเทศไทยที่แม้แต่ประเทศที่มีความสัมพันธ์อันยาวนาน ผ่านร้อนผ่านหนาวกับเรามา ยังกังวลถึงปัญหาทางการเมืองที่เกิดขึ้น

กระทั่งช่วงที่คิดว่าน่าจะเป็นปัญหาผลกระทบรุนแรงมากสุดคือ สถานการณ์อุทกภัย (น้ำท่วม) ที่โรงงานของบริษัทญี่ปุ่นในนิคมอุตสาหกรรมต่างๆ โดนน้ำท่วมจนไม่สามารถผลิตและส่งออกอุปกรณ์เกี่ยวเนื่องในระบบการผลิต วัตถุดิบสินค้า กระทบวงจรเครือข่ายไม่เพียงเฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบวงกว้างออกไปยังประเทศต่างๆ ที่นำเข้าสินค้าจากประเทศไทย

ซึ่งในช่วงนั้นเหล่านักลงทุนญี่ปุ่นยังออกมาให้ความมั่นใจที่จะเดินหน้าลงทุนในประเทศไทยต่อไป ซ้ำบางรายยังเพิ่มกำลังการผลิตมากกว่าเดิมเสียอีก หรือไม่ก็บริจาคเงินช่วยเหลือคนอื่นในขณะที่ตนเองกำลังประสบปัญหา

ทำให้ประเทศไทยในสายตาประชาคมโลกดูภาพลักษณ์เป็นประเทศที่มีศักยภาพในการแก้ไขปัญหาเมื่อเกิดเหตุการณ์วิกฤต

แต่ถึงวันนี้เหตุการณ์กลับกัน ปัญหาทางการเมืองไม่ได้ส่งผลกระทบให้โรงงานใครเสียหายหรือต้องปิดกิจการ จะมีบ้างก็กระทบทางการตลาดยอดขายกำลังซื้อบางส่วน แต่ผลลัพธ์กลับรุนแรงถึงผลกระทบในการตัดสินใจลงทุนในระยะยาว

นั่นจึงสะท้อนปัญหาการเมืองภายในประเทศของเราที่ไม่ว่าจะสีไหนฝ่ายใด ก็มีผลในภาคธุรกิจซ้ำยังรุนแรงยิ่งกว่าภัยธรรมชาติเสียอีก

ต่อจากนี้ก็ “หวั่นหวั่น” .ว่าถ้ายิ่งยืดเยื้อเท่าไรก็ยิ่งยากที่จะคาดการณ์... ก็คงหวังได้แต่เพียงว่ายิ่งจบเร็วเท่าไร ยิ่งน่าจะดีต่อภาคธุรกิจและความเชื่อมั่นนักลงทุนเท่านั้น