แฟรนไชส์ไทยไปเออีซีด้วยทักษะการคิดเชิงกลยุทธ์(ตอน 4)

สมาร์ทเบรน กำเนิดขึ้นในปี 2539 โดยคุณสวาสดิ์ใช้ทักษะการเจรจากับเจ้าของแฟรนไชส์ ด้วยข้อตกลงสุภาพบุรุษ (Gentleman Agreement) ไม่ได้เซ็นสัญญากัน ปีแรกเปิด 5 สาขา ใน อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา จากนั้นปี 2540 มาเปิดตัวที่กรุงเทพฯ แต่ผลตอบรับไม่ดีนัก เพราะคนทั่วไปไม่เข้าใจว่ายุคคอมพิวเตอร์แล้ว ทำไมยังเอาลูกคิดสอนอยู่อีก

นอกจากนี้ ในช่วงแรกการกำหนดค่าแฟรนไชส์ยังไม่ได้เปรียบมากนัก เนื่องจากขาดประสบการณ์ด้านธุรกิจแฟรนไชส์ พอปี 2542 เริ่มเข้าใจธุรกิจแฟรนไชส์มากขึ้น มีการปรับเปลี่ยนนโยบายราคาและการตลาดหลายอย่าง

ช่วง 5 ปีแรก เป็นช่วงเผชิญหน้าความจริงอันโหดร้ายอย่างตรงไปตรงมา (Confront Brutal Facts) เนื่องจากเป็นช่วงของการพัฒนาหลักสูตร โดยคุยกับอาจารย์และผู้ประกอบการตลอดเวลา (Market Research) มีการประชุมเพื่อหาจุดบกพร่อง นับว่าเป็นช่วงของการสร้างความแข็งแกร่ง แต่ก็ถูกโจมตีทุกด้าน เพราะเป็นช่วงหลังวิกฤตต้มยำกุ้ง ทำให้คู่ค้าเรียกร้องผลประโยชน์สูงมาก แต่คุณสวาสดิ์ใช้จุดยืน คือ “คุณภาพ” (A QualityCentric Approach) ด้วยจุดแข็งที่มี “ข้อมูลของลูกค้า” อยู่ในมือ เอาความจริงมาเปิดเผย

ช่วง 5 ปีที่สอง เป็นช่วงสร้างมาตรฐาน (Standardization) เพื่อเตรียมขยายสาขาในต่างประเทศ โดยใช้ประสบการณ์จากการเยี่ยมสาขา การดูแลสาขา การทำกิจกรรมกับสาขาอย่างต่อเนื่องมาพัฒนาองค์กร คุณภาพหลักสูตร และคุณภาพระบบ ปิดช่องโหว่ต่างๆ มุ่งเน้นคุณภาพของแฟรนไชส์ซี ทำให้พบว่าน่าจะพร้อมที่จะโกอินเตอร์ได้ เพราะมีสาขาจำนวนมาก ระบบพร้อม คนพร้อม ช่องโหว่ไม่น่าจะมีแล้ว

สมาร์ทเบรนเริ่มขยายตลาดในต่างประเทศด้วยการตลาดทางอีเมล (EMail Marketing) ด้วยจุดแข็งของสินค้าที่ขายตัวเอง ทำให้เริ่มมีลูกค้าคูเวตติดต่อเข้ามา โดยเป็นการขยายสาขาแฟรนไชส์ในรูปแบบมาสเตอร์แฟรนไชส์ ที่ลูกค้าได้รับสิทธิ์ในการขยายสาขาในประเทศนั้นๆ เพียงรายเดียว ต่อมาจึงขยายในเกือบ 20 ประเทศ

กว่า อินเดีย อเมริกา สิงคโปร์ ยูเออี กาตาร์ โอมาน บาห์เรน อังกฤษ จีน ซาอุดิอาระเบีย ปากีสถาน ศรีลังกา ภูฏาณ และลาว

วิสัยทัศน์ของสมาร์ทเบรนในอนาคตจะปรับภาพลักษณ์ของธุรกิจ โดยการสร้างแบรนด์ร่วม (CoBranding) กับประเทศที่เป็นศูนย์กลางที่สำคัญ (Hub) โดยให้อังกฤษเป็นฮับในยุโรป คูเวตในตะวันออกกลาง ลิเบียในแอฟริกากลางและแอฟริกาเหนือ แอฟริกาใต้ในแอฟริกาใต้ และสิงคโปร์ในเออีซีและจีน

ปัจจัยแห่งความสำเร็จของสมาร์ทเบรน คือ คุณภาพหลักสูตร คุณภาพคน คุณภาพองค์กร

การขยายธุรกิจแฟรนไชส์ไทยในต่างประเทศให้สำเร็จ จะต้องมุ่งสร้างมาตรฐานผลิตภัณฑ์ มาตรฐานคน และมาตรฐานองค์กร แบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบให้ชัดเจนระหว่างแฟรนไชซอร์ และมาสเตอร์แฟรนไชซี มีการควบคุมและการประเมินคุณภาพอย่างต่อเนื่อง ที่สำคัญต้องเน้นการบริหารจัดการลูกค้าด้วยระบบข้อมูล (DataDriven DecisionMaking : DDDM)