
ฮัวยี บราเธอร์เริ่มจากศูนย์ มุ่งสู่ยักาใหญ่สื่อจีน
ธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ ส่วนใหญ่นอกจากจะเกิดจากความมุมานะอุตสาหะของผู้ประกอบการแล้ว
โดย..วรัท เจิ่งประภากร
ธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ ส่วนใหญ่นอกจากจะเกิดจากความมุมานะอุตสาหะของผู้ประกอบการแล้ว ยังขึ้นอยู่กับการมองหาช่องทางการตลาดและความกล้าได้กล้าเสียอีกด้วย
ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัด คือ หวังจงจุน และ หวังจงเล่ย สองพี่น้อง ซึ่งร่วมกันตั้งบริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่งชื่อว่า ฮัวยี บราเธอร์ ในช่วงปี 2537 โดยปัจจุบันเติบโตขึ้นมาเป็นหนึ่งในเครือบริษัทสื่อที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในจีน โดยมีธุรกิจเกี่ยวข้องกับทั้งอุตสาหกรรมภาพยนตร์ สื่อโทรทัศน์ การจัดจำหน่ายและการโฆษณา
เดิมที จงจุน เริ่มต้นทำงานในสาขาศิลปะสิ่งพิมพ์และกราฟฟิกดีไซน์ โดยได้ใช้เวลาหลายปีทำงานและอยู่อาศัยในสหรัฐ และเมื่อกลับมาถึงเมืองจีน หนุ่มไฟแรงก็เริ่มมีความสนใจที่จะเริ่มทำบริษัทเอเยนซี่โฆษณา
ทว่าสมัยนั้นไม่มีบริษัทให้เงินกู้ลงทุน หรือนักลงทุนเอกชนที่คอยให้ความช่วยเหลือทั้งด้านเงินทุนและคำแนะนำแก่ผู้ประกอบการหน้าใหม่ ดังนั้นสองพี่น้องจึงต้องลงทุนโดยใช้เงินทุนส่วนตัวของตัวเองลำพัง
เท่านั้นไม่พอ เพื่อที่จะสร้างความประทับใจที่ดีแก่นักลงทุนและลูกค้ากลุ่มแรกๆ จงจุนจึงลงทุนเช่าสำนักงานใหญ่โอ่โถง และว่าจ้างพนักงานบริษัทกว่า 30 คน แม้ว่าขณะนั้นมีเงินทุนเพียงพอที่จะว่าจ้างได้ 6 เดือนเท่านั้น
ปรากฏว่า ความกล้าได้กล้าเสียของสองพี่น้องก็ส่งผลดี โดยอยู่มาวันหนึ่ง หวังจงจุนก็นึกถึงป้ายโฆษณาแมคโดนัลด์ในสหรัฐที่พบเจอทุกที่ในขณะที่อาศัยอยู่ในสหรัฐ จึงเกิดความสงสัยขึ้นว่า จะสามารถนำวิธีการสร้างแบรนด์แบบตะวันตกโดยใช้ป้ายโฆษณาที่ดูเป็นมืออาชีพเข้ามาใช้ในจีนได้หรือไม่
แม้ว่าในขณะนั้น ประเทศจีนยังไม่มีเครือข่ายธุรกิจที่มีสาขาในประเทศมากพอที่จะลงทุนในการโฆษณาป้ายบิลบอร์ดในที่ต่างๆ ได้ แต่โชคดีที่จีนยังมีธนาคารภายในประเทศที่มีสาขาจำนวนมาก จงจุนจึงตัดสินใจเจาะตลาดลูกค้ากลุ่มนี้แทน
จงจุนนำเข้าวัสดุมาจากต่างประเทศ และตั้งโรงงานผลิตป้ายโฆษณาขึ้นมา และในขณะเดียวกันก็หาและเจรจากับกลุ่มลูกค้าไปด้วย โดยจงจุนเจาะจงลูกค้าเพียงรายเดียวขณะนั้น แต่ก็ทำให้บริษัทมีงานตลอด 2 ปีเลยทีเดียว และทำเงินให้บริษัทไปกว่า 5 ล้านเหรียญสหรัฐ(ราว 150 ล้านบาท)
เมื่อบริษัทมีเงินทุนไหลเวียนเข้ามา ก็ทำให้สามารถขยับขยายไปสู่ภาคธุรกิจที่สองพี่น้องฝันอยากทำมานานแล้วได้ นั่นคือ การผลิตสื่อภาพยนตร์และโทรทัศน์ โดยเริ่มแรกทางบริษัทว่าจ้างผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังเพื่อสร้างภาพยนตร์ให้แก่บริษัท
จงจุนยอมรับว่า แม้จะไม่ได้สร้างเม็ดเงินให้แก่บริษัทมากในช่วงเริ่มแรก แต่ความสำเร็จของภาพยนตร์เหล่านั้นทำให้บริษัทเริ่มมีชื่อเสียงในอุตสาหกรรมแขนงนี้
นอกจากนี้ ฮัวยี บราเธอร์ ก็ใช้ระบบอุตสาหกรรมภาพยนตร์สหรัฐในศตวรรษที่ 20 โดยมีธุรกิจครบวงจรในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ตั้งแต่ตัวแทนของนักแสดง และบริหารจัดการด้านภาพยนตร์
ปัจจุบัน บริษัท ฮัวยี บราเธอร์ มีพนักงานอยู่ ราว 700 กว่าคน โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน และมีการจดทะเบียนเข้าไปในตลาดหลักทรัพย์เซินเจิ้น โดยมีเงินหมุนเวียนในบริษัทกว่า 168 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 5,000ล้านบาท) ต่อปี
หวังจงจิน เชื่อว่า ยังมีช่องว่างเหลือเฟือสำหรับการเติบโตของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในจีน โดยเฉพาะในช่วงที่ประเทศต่างๆ ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกยังคงมีการเติบโตทางเศรษฐกิจที่สูง สองพี่น้องต้องการใช้ประโยชน์จากโอกาสมหาศาลเหล่านี้ เพื่อสร้างบริษัท ฮัวยี บราเธอร์ ให้กลายเป็นยักษ์ใหญ่ในวงการภาพยนตร์ของจีนและเอเชีย
บางครั้งการทำธุรกิจให้ประสบความสำเร็จ นอกจากต้องมีใจรักแล้ว ยังต้องมีสายตาที่เฉียบแหลมคอยมองหาโอกาสที่ดีในการทำธุรกิจอีกด้วย







