ข้อมูลบัตรสมาชิกมีค่า

บัตรสมาชิกที่บริษัทใดๆ ได้ออกให้กับลูกค้า ล้วนมีเป้าหมายเพื่อต้องการยึดเหนี่ยวลูกค้าให้กลับมาจับจ่ายหรือใช้บริการกับบริษัทนั้นๆ

เราอาจจะเรียกว่าบัตรสมาชิกเป็นสิ่งที่แสดงสถานะแห่งความภักดีของลูกค้าที่มีต่อบริษัทหรือธุรกิจใดๆ ก็น่าจะได้

เขาอาจออกแบบบัตรให้งามหรู โก้เก๋ สีเงิน ทอง แพลทินัม เมื่อสมาชิกควักมันออกมาใช้จะรู้สึกภาคภูมิอิ่มเอิบ

แต่บางธุรกิจมีแต่บัตรระดับธรรมดาๆ ระดับเดียวนี้แหละค่ะ ก็สร้างรายได้มหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ

Dunnhumby ก็ใช้บัตรสมาชิกเป็นตัวยึดเหนี่ยวลูกค้าไว้กับลูกค้าของ Supermarket บางแห่ง ซึ่งตนเข้าไปมีบทบาทอยู่เบื้องหลังเช่นกัน

และหลายท่านคงถือบัตรสมาชิก Supermarket แห่งใดแห่งหนึ่งอยู่บ้างแน่นอน บางครอบครัวอาจถือบัตรสมาชิก Supermarket ไว้แทบครบทุกแห่งที่มีอยู่ในไทย บางครอบครัวที่มีเทคนิคในการจับจ่ายมาก ทำบัตรสมาชิก Supermarket แห่งเดียวไว้ตั้งหลายใบก็มี

แต่ผู้เขียนต้องการให้ลองย้อนนึกไปในเวลาก่อนนั้นว่า... ในวันที่ท่านสมัครเป็นสมาชิก Supermarket แห่งนั้น...โดยเสนอสิทธิประโยชน์จนท่านต้องรีบสมัครเป็นสมาชิกนั้น

ก่อนหน้านั้นลูกค้ากรอกข้อมูลส่วนตัวค่ะ

Supermarket บางแห่งก็ให้ลูกค้ากรอกข้อมูลมากมายจนอยากจะขยำแบบฟอร์มใบสมัครทิ้ง แต่บางแห่งให้ลูกค้ากรอกข้อมูลเพียงไม่กี่ช่อง แล้วก็มอบบัตรสมาชิกให้ลูกค้าทันที ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมทำกันในอเมริกาและยุโรป

จากนั้นความสัมพันธ์ระหว่าง Supermarket กับลูกค้าผู้ภักดีรายใหม่ก็จะเกิดขึ้นจนแทบไม่มีอะไรมาแยกออกจากกันได้

Dunnhumby ใช้วิธีการในการหาข้อมูลที่ต้องการ โดยให้ลูกค้ากรอกข้อมูลส่วนตัวเพียงไม่กี่ช่อง ก่อนมอบบัตรสมาชิกเพื่อใช้คู่กับการจับจ่ายได้ทันที

นั่นแหละค่ะ ท่านผู้อ่านขา... บัตรสมาชิกของลูกค้าท่านนั้นเริ่มทำงานแล้วค่ะ

แม้ Dunnhumby ได้ข้อมูลลูกค้าไม่กี่อย่าง แต่เขามีวิธีการบริหารข้อมูลที่ได้มาไปสร้างกิจกรรมทางการขายผ่านบัตรสมาชิกได้อย่างชาญฉลาด เพราะข้อมูลลูกค้าผู้ภักดีถูกโอนเข้าไปบันทึกไว้ในคอมพิวเตอร์ของ Supermarket ทุกสาขา ที่เชื่อมข้อมูล On Line ไว้ทั่วประเทศ ทุกครั้งที่ใช้บัตรสมาชิกไม่ว่าที่ใด ระบบคอมพิวเตอร์จะบันทึกกิจกรรมการซื้อของลูกค้าผู้ภักดีไว้

เท่าที่ผู้เขียนเห็นนั้น ข้อมูลที่สำคัญมากที่สุดที่ Dunnhumby ต้องการจากผู้สมัคร คือ

“ชื่อ”...

“ที่อยู่”...

เพศ...

อายุ...

และ “สาขา Supermarket”...ที่ลูกค้ากรอกลงไป แค่นั้นก็ดูเหมือนว่าจะพอ...

ระบบคอมพิวเตอร์ของ Supermarket สามารถเรียนรู้และนำไปสู่การวิเคราะห์พฤติกรรมการจับจ่ายของลูกค้าที่ภักดีคู่กับการแสดงบัตรสมาชิกแต่ละคนได้ทันที คอมพิวเตอร์จะประมวลผลส่วนตัวของสมาชิกบัตรแต่ละคนในพฤติกรรมการบริโภคอย่างละเอียด โดยจะบันทึกประเภทสินค้าที่ลูกค้าคนนั้นซื้อเข้าสู่การบันทึกทางสถิติครบถ้วน

เอ ฟังๆ ดูแล้วเวอร์ไปหรือเปล่าคะ?

เขาคุ้มหรือเปล่าคะที่ต้องลงทุนขนาดนั้น?

ไม่เวอร์ค่ะ... และยิ่งกว่าคุ้ม

นี่แหละค่ะ คือการก้าวไปสู่ความสำเร็จอย่างก้าวกระโดดของบริษัทที่รู้จักบริหารข้อมูลอย่าง Dunnhumby ค่ะ

แล้วข้อมูลในการจับจ่ายที่ได้รับการบันทึกในคอมพิวเตอร์มันจะทำงานอะไร...และทำงานอย่างไร...ต่อไปค่ะ... n

(อ่านต่อวันอังคารหน้าค่ะ)