คุณไฟฟ้า

ลองมองไปรอบๆ ตัวสิคะว่า คุณมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และเครื่องใช้ไฟฟ้ามากน้อยแค่ไหน ที่อาจกลายเป็นของรกบ้านไปในทันทีหากไม่มีไฟฟ้า

ไล่มาตั้งแต่ ทีวี ตู้เย็น เตารีด เครื่องปรับอากาศ พัดลม โทรศัพท์มือถือ แท็บเล็ต แล็ปท็อป คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ ฯลฯ

แค่คิดก็รู้ตัวแล้วว่า ชีวิตคนเราสมัยนี้อาจพึ่งพาไฟฟ้ามากเกินไปเสียแล้ว เพราะตั้งแต่ตื่นลืมตา ฉันเชื่อว่าคนสมัยนี้กว่า 90% ต้องหยิบแก็ดเจ็ตคู่ใจมาเช็กเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ วอตแอพ ไลน์ หรือบ้างก็เช็กข่าวสารบ้านเมืองว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างเนี่ย

ฉันหวั่นวิตกเรื่องขาดไฟฟ้าได้ไม่ทันไร รัฐบาลก็ออกมาประกาศว่า เม.ย.ปีนี้ อาจเป็นปีที่คนไทยอาจเจอปัญหาไฟดับ ไฟตก เพราะประเทศเมียนมาร์จะปิดซ่อมท่อก๊าซธรรมชาติ ซึ่งจะส่งผลให้ปริมาณไฟฟ้าสำรองของไทยเราลดลงฮวบฮาบ เพราะปัจจุบันการผลิตไฟฟ้าของไทยต้องพึ่งพาก๊าซธรรมชาติมากถึง 70%

ความกลัวตอนนั้น ทำให้ฉันรีบโทรหาเพื่อนที่ทำงานด้านพลังงานทดแทนพร้อมยิงคำถามทันทีว่า ชั่วชีวิตของเราเนี่ย มีโอกาสที่ไทยจะขาดไฟฟ้าใช้หรือเปล่า? แล้วทำไมโครงการพลังงานทางเลือกต่างๆ ของไทยถึงพัฒนาไปช้าเหลือเกิน จนแคระแกร็นเหมือนลูกกรอก

เพื่อนของฉันหัวเราะและปลอบใจว่า อย่าห่วงไปเลย เรายังมีพลังงานและไฟฟ้าใช้อีกเหลือเฟือ เพราะไทยมีก๊าซธรรมชาติที่ ปตท.ไปลงทุนขุดเจาะในต่างประเทศ รวมถึงเมียนมาร์ ไหนจะไฟฟ้าที่เราซื้อจาก สปป.ลาว อีก

แต่การคิดแบบนั้นก็อยู่บนพื้นฐานที่ว่า ระดับการพัฒนาของประเทศเพื่อนบ้านของเรายังไม่แตกต่างจากที่เป็นมา ซึ่งคงเป็นไปไม่ได้ เพราะตอนนี้ถนนทุกสาย นักลงทุนทุกชาติ กำลังเดินหน้าพาเหรดเข้าไปบุกตลาดเมียนมาร์ ลาว กันแบบฉุดไม่อยู่ แถมไม่ใช่ไทยเพียงชาติเดียวที่มุ่งมั่นจะสูบพลังงานจากสองประเทศนี้

ทรัพยากรที่มีจำกัด แต่กำลังถูกสารพัดมือเข้าไปแก่งแย่ง ท่ามกลางการพัฒนาอย่างรวดเร็วของประเทศแถบนี้ จะมีใครกล้าฟันธงว่า เราจะมีพลังงานจากทรัพยากรธรรมชาติใช้อีกนานแค่ไหน

การฝากชีวิตไว้กับประเทศอื่นที่เราไม่รู้ว่าอนาคตเขาเองจะจำเป็นต้องใช้พลังงานมากน้อยเพียงใด ดูจะเสี่ยงเกินไป

วันที่ 5 เม.ย. อาจไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ได้ หากการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) สามารถดูแลโรงไฟฟ้าได้อยู่หมัด ไม่มีโรงไหนเกิดเสียในช่วง Peakload เสียก่อน

แต่การตีฆ้องร้องป่าวของรัฐบาลครั้งนี้ ควรจะเป็น “จุดเปลี่ยน” ที่ทำให้คนไทยทุกคนได้ “ฉุกคิด” หันมาประหยัดพลังงานอย่างจริงจัง เพราะนอกจากช่วยชาติแล้ว ผลลัพธ์ทันทีของเราเอง คือ ประหยัดเงินในกระเป๋า แต่อาจคิดเผื่อไว้บ้างว่า หากวันหนึ่งไม่มีไฟฟ้าใช้ เราจะใช้ชีวิตยังไงดี

ส่วนภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ก็ควรส่งเสริมการกระจายความเสี่ยงด้านพลังงาน ไม่พึ่งพาพลังงานจากแหล่งใดแหล่งหนึ่งมากเกินไป

ควร “จริงใจ” กับการส่งเสริมการพัฒนาพลังงานทดแทน ไม่ใช่แค่ฮึดขึ้นมาเป็นระยะๆ แล้วก็ปล่อยให้เงียบไป รู้ข่าวอีกที โครงการก็แท้งเสียแล้ว

ควรถึงเวลาวางแผนระยะยาวแล้วว่า เราจะผลิตไฟฟ้าจากอะไรดี

น้ำ ลม แสงอาทิตย์ ชีวมวล ถ่านหิน ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน นิวเคลียร์ ฯลฯ

ไม่ว่าจะใช้อะไร อย่าลืมว่า โลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ มีดี มีเลว ทั้งนั้น