ไฟแนนซ์ทูเดย์

“ปลา ตาไม่เคยหลับแต่ก็ยังติดเบ็ด คนเราจึงมีตาอย่างเดียวไม่พอ ต้องมีความรู้ด้วย” (พุทธทาสภิกขุ)

...การจุดพลุทางความคิดของ ดร.โกร่งวีรพงษ์ รามางกูร ประธานกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ตัวแทนของรัฐบาลที่เสนอให้มีการปรับเปลี่ยนการใช้นโยบายการเงินที่อิงกับอัตราเงินเฟ้อเป็นเป้าหมาย หรือ Inflation Targeting มาเป็น Exchanged Rate Targeting หรือการดำเนินนโยบายการเงินที่จะใช้อัตราแลกเปลี่ยนเป็นตัวอ้างอิงเหมือนสิงคโปร์และฮ่องกง กลายเป็นหัวข้อที่ทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์ ในแวดวงการเงินการคลังของประเทศ

หลายคนเห็นว่านโยบายแบบเดิมที่ใช้อยู่ด้วยการกำหนดกรอบเงินเฟ้อ 03% นั้น ยังทำให้การขยายตัวของเศรษฐกิจยังอยู่ในเกณฑ์ที่ดี ค่าเงินบาทไม่ผันผวนมากนัก เสถียรภาพเศรษฐกิจดี จึงไม่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยน

แต่หากจะเปลี่ยนมาใช้นโยบายที่อิงกับอัตราแลกเปลี่ยน ดร.โกร่ง จำเป็นต้องอรรถาธิบายถึงความจำเป็นให้มากกว่านี้

ยิ่งแนวคิดการนำทุนสำรองไปลงทุนยิ่งแล้วใหญ่ ยกขึ้นมาทีไรก็โดนตอกหงายหลังไปทุกที สะท้อนว่าดีกรีความเชื่อมั่นในวิธีคิดของ ดร.โกร่ง เริ่มคลายมนต์ขลัง

ล่าสุด กรณ์ จาติกวณิช รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีคลังโลก ออกมาบอกชัดว่า ในช่วงการยกร่าง พ.ร.บ.ธนาคารแห่งประเทศไทย ร่วมกับ ม.ร.ว.จัตุมงคล โสณกุล ที่เคยเป็นประธานกรรมการ ธปท.นั้น ยึดหลักการนำเงินทุนสำรองไปใช้ 3 ข้อ

1.นักการเมืองไม่ควรไปกำหนด หรือมีส่วนได้ส่วนเสียกับทุนสำรองทางการระหว่างประเทศ

2.การลงทุนของทุนสำรองควรจะให้ ธปท.เป็นคนตัดสินว่าจะลงทุนอย่างไร

3.ทุนสำรองควรจะเป็นการลงทุนนอกราชอาณาจักร ไม่ใช่นำมากระตุ้นเพื่อสนองนโยบายของรัฐบาลในประเทศ มิเช่นนั้น ยุ่งเป็นลิงแก้แห เชื่อเต๊อะการปรับเปลี่ยนอะไรในแบงก์ชาติไม่ใช่เรื่องกล้วยๆ