ไฟแนนซ์ทูเดย์

“การจะได้รับความเบิกบานอย่างเต็มเปี่ยม จำเป็นต้องมีใครสักคนมาแบ่งปัน”

... วันนี้ขอนำคุณผู้อ่านมาเจอกับเรื่องราวดีๆ ที่ก่อให้เกิดปัญญาและรู้เท่าทัน วันศุกร์ที่ 11 พ.ค.ที่ผ่านมา โพสต์ทูเดย์ได้นำบทวิเคราะห์เรื่อง “มาตรการซอฟต์โลน ฝนตกไม่ทั่วฟ้า” มานำเสนอในหน้า V3 ปรากฏว่า นายธนาคารนักเศรษฐศาสตร์หลายคนได้โทรศัพท์มาชื่นชมเกี่ยวกับข้อเขียนดังกล่าว ที่อรรถาธิบายความจำเป็นของธนาคารกลางในการดูแลระบบเศรษฐกิจและผลข้างเคียงที่จะเกิดขึ้นจากมาตรการ ความจริง แล้วข้อวิเคราะห์ชิ้นนี้เป็นการนำบทวิเคราะห์ของธนาคารแห่งประเทศไทย ที่เขียนโดย คุณณัฐิกานต์ วรสง่าศิลป์ เกี่ยวกับ “บทบาทของธนาคารกลางในการให้ความช่วยเหลือภาคธุรกิจในช่วงวิกฤต” มาประกอบการนำเสนอ ความดีงามแห่งปัญญาจึงน่าจะส่งผ่านไปยังเธอและคณะที่ค้นคว้างานทางวิชาการชิ้นนี้

ที่น่าชื่นชมกว่านั้น เธอได้ศึกษาเปรียบเทียบถึงบทบาทของธนาคารประเทศอื่นๆ ผมขอยกตัวอย่าง กรณีเหตุการณ์แผ่นดินไหวและเกิดสึนามิในญี่ปุ่น (ปี 2554) ธนาคารกลางญี่ปุ่น (BOJ) ระยะแรกได้เร่งอัดฉีดสภาพคล่องผ่านตลาดการเงินให้เพียงพอโดยเฉพาะในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ ต่อมาได้ขยายประเภทของหลักประกันที่สถาบันการเงินสามารถนำมาวางกับ BOJ ผ่านธุรกรรมตลาดการเงินเพื่อสร้างความมั่นใจต่อสภาพคล่องของสถาบันการเงินที่เพียงพอต่อการปล่อยสินเชื่อเพื่อฟื้นฟูธุรกิจ

กรณีอุทกภัยในมาเลเซีย (ปี 2550) ธนาคารกลางมาเลเซีย (BNM) ใช้วิธีค้ำประกันเงินต้นและดอกเบี้ยแก่ภาคธุรกิจ โดยมอบหมายให้ CGC ช่วยค้ำประกันเงินต้นและดอกเบี้ยแก่ภาคธุรกิจ 80% ของหนี้ทั้งหมดโดยไม่มีการเก็บค่าธรรมเนียมการค้ำประกัน แต่หากมีการผิดนัดชำระหนี้ BNM จะเป็นผู้รับผิดชอบความเสียหายเท่ากับวงเงินค้ำประกัน แต่ไม่เกินวงเงิน 500 ล้านมาเลเซียริงกิตที่ BNM จัดสรรให้

กรณีพายุไต้ฝุ่น Juan ในฟิลิปปินส์ (ปี2554) ธนาคารกลางฟิลิปปินส์ (BSP) ใช้วิธีผ่อนผันเกณฑ์ในการกำกับสถาบันการเงิน ด้วยการไม่ให้นำลูกหนี้ค้างชำระในพื้นที่ประสบภัยเข้ามารวมในการคำนวณสัดส่วนหนี้ค้างชำระ ให้ลดอัตราส่วนการกันสำรองหนี้สงสัยจะสูญจาก 5% เป็น 1% สำหรับลูกหนี้ในพื้นที่ประสบภัยพิบัติที่เข้ารับการปรับการปรับโครงสร้างหนี้ งดเว้นค่าปรับในกรณีที่สถาบันการเงินไม่สามารถดำรงเงินสำรองได้ตามเกณฑ์สำหรับสถาบันการเงิน

ใครสนใจก็ไปหาบทวิเคราะห์นี้อ่านได้ ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยได้ครับ