อลหม่าน 2012

ความแปรปรวนของธรรมชาติในขณะนี้ ตอกย้ำความเชื่อที่ว่าโลกกำลังจะแตกในปี 2012

โดย..สืบศักดิ์ สืบสายอ่อน 

ซึ่งทั้งโหราศาสตร์อย่างนอสตราดามุส วิทยาศาสตร์อย่างนาซา และโบราณคดีอย่างชาวมายัน ต่างบอกเป็นเสียงเดียวว่า “ปีหน้าโลกอาจจะแตกแล้ว”

สัญญาณที่บ่งชี้ความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้เด่นชัด คือ ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นชนิดที่เรียกว่ามีทั่วทุกมุมโลก ดังเช่น สัญญาณแรกคือ แผ่นดินไหว ที่ไหวทั้งทวีปอเมริกาใต้ในชิลี อ้อมมาที่นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ และญี่ปุ่น ด้วยความรุนแรงถึง 7 ริกเตอร์ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วน

ตามมาด้วยผลกระทบจากสึนามิที่ตามมาติดๆ อีกหลายระลอก ซึ่งประเทศไทยเอง ก็ได้บทเรียนจากภัยสึนามิมาแล้ว และในขณะนี้มีการไหวของแนวรอยเลื่อนแผ่นดินไหวอยู่บ่อยครั้งในประเทศไทย ซึ่งนอกจากจะทำให้รอยเลื่อนมีขนาดใหญ่ขึ้นแล้ว รอยเลื่อนเดิมที่เกิดการเคลื่อนไหวใหม่ๆ จนต้องคอยเฝ้าระวังและตามติดอย่างใกล้ชิด

สัญญาณที่ 2 คือ การเปลี่ยนแปลงของพายุ โดยมีความรุนแรงและความถี่ที่เพิ่มขึ้น สร้างความเสียหายในหลายประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐ ซึ่งในช่วงสิบปีที่ผ่านมา เจอทั้งทอร์นาโดหลายสิบลูกกระหน่ำ และยังเจอพายุเฮอริเคนทำลายที่อยู่อาศัยและเขตเศรษฐกิจในหลายรัฐ

ในประเทศไทยเอง พายุฝนที่กระหน่ำในขณะนี้ซึ่งได้รับผลกระทบจากพายุ “นกเตน” และร่องมรสุมอย่างหนักและทยอยตามมาด้วยพายุอีกหลายลูกจนอ่างเก็บน้ำ เขื่อน และพื้นที่รับน้ำ ไม่สามารถรองรับน้ำได้อีก บางพื้นที่ เช่น อ.บางระกำ จมอยู่ใต้น้ำมาร่วมสองเดือน พื้นที่ จ.พระนครศรีอยุธยา สิงห์บุรี และอ่างทอง ซึ่งเป็นเสมือนแก้มลิงของคนกรุงเทพฯ ก็มีระดับน้ำสูงจนเกือบมิด ในขณะที่น้ำเหนือก็ยังไหลบ่ามาอย่างต่อเนื่อง และมีพายุที่จะตามมาติดๆ อีก78 ลูก

จึงไม่แน่ว่าคราวนี้กรุงเทพฯ จะรอดพ้นจากผลกระทบจากน้ำท่วมใหญ่ไปได้หรือไม่?

สัญญาณสุดท้ายคือ ความแปรปรวนทางอารมณ์ของมนุษย์ ซึ่งจะสังเกตว่า มนุษย์ในช่วงนี้มีอารมณ์ก้าวร้าว รุนแรง ดังเช่นในหลายประเทศที่เกิดการจลาจล สงครามกลางเมือง เช่น ลิเบียอียิปต์ อังกฤษ

หรือแม้กระทั่งในไทยเอง ที่ช่วงหลายปีที่ผ่านมาต้องเผชิญกับการไม่ยอมรับในความคิดที่แตกต่างกัน จนนำไปสู่ภาพความขัดแย้งที่เกิดขึ้นทั่วประเทศ และแม้ขณะนี้ความขัดแย้งก็ยังแฝงผ่านความคิดความเห็นที่มุ่งโจมตีกันอยู่เนืองๆ

สัญญาณเหล่านี้ เกิดขึ้นบ่อยครั้งต่อเนื่องเป็นลูกโซ่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ระดับความรุนแรงของปัญหาที่รุนแรงมากขึ้น จนเรียกได้ว่าโลกเกิดความสับสนอลหม่าน จนหลายกลุ่มคาดว่าคงหนีไม่พ้นโลกจะแตกตามคำทำนายเสียแล้ว

แต่หากมองในเชิงบวกหรือคิดอย่างสร้างสรรค์ สัญญาณเตือนล่วงหน้าเหล่านี้อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่ธรรมชาติจะมอบให้ หากมนุษย์รู้จักที่จะปรับตัวและเรียนรู้ที่จะพึ่งพาอาศัยธรรมชาติ ไม่ใช่ทำลายล้าง

หากนี่เป็นโอกาสสุดท้ายจริง คงถึงเวลาแล้วที่เราต้องเรียนรู้ในการปรับตัวในการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเหมาะสมและยั่งยืน การปรับปรุงระบบความคิด คุณธรรม และจริยธรรม เพื่อการอยู่ร่วมกันในโลกใบนี้

การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมมนุษย์ดูเป็นเรื่องใหญ่และเรื่องยาก แต่ถ้าเป็นโอกาสสุดท้ายเพื่อความอยู่รอดก็ควรทำจริงไหมครับ!