เมื่อพูดถึง ก๊าซธรรมชาติ ภาพในหัวของคนส่วนใหญ่จะนึกถึงการนำไปใช้ในฐานะพลังงานเป็นหลัก วันนี้เราจึงมาลงรายละเอียดชนิดและประเภทของก๊าซธรรมชาติกันเสียหน่อย โดยก๊าซธรรมชาติที่สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก ตามองค์ประกอบของสารประกอบไฮโดรคาร์บอนภายใน ได้แก่ 'ก๊าซแห้ง' (Dry Gas) และ 'ก๊าซเปียก' (Wet Gas)

 

ซึ่งแต่ละประเภทจะถูกจัดสรรไปใช้ประโยชน์เพื่อตอบโจทย์ประเทศในมิติที่แตกต่างกัน ดังนี้

 

 

ก๊าซแห้ง เชื้อเพลิงหลักที่ใช้ในการหล่อเลี้ยงพลังงาน

 

ก๊าซแห้ง หมายถึง ก๊าซธรรมชาติที่มีส่วนประกอบหลักเป็นมีเทน และมีสัดส่วนสารประกอบไฮโดรคาร์บอนสำหรับใช้ประโยชน์เชิงอุตสาหกรรมอยู่น้อยมาก เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตไฟฟ้าทดแทนการใช้น้ำมันของทั้งภาคครัวเรือนและอุตสาหกรรม

 

โดยในปัจจุบัน ไทยมีการจัดหาก๊าซแห้งจาก 2 ส่วนหลักๆ คือ การส่งผ่านระบบท่อส่งก๊าซจากเมียนมา และ การนำเข้าจากต่างประเทศทั่วโลกในรูปแบบของก๊าซธรรมชาติเหลว หรือ LNG ที่ถูกลดอุณหภูมิแปรสภาพเป็นของเหลวเพื่อสะดวกต่อการขนส่งระยะไกลทางเรือ ก่อนจะนำมาเปลี่ยนสถานะกลับเป็นก๊าซอีกครั้งเพื่อส่งเข้าสู่ระบบท่อส่งก๊าซต่อไป

 

 

ก๊าซเปียก สมบัติล้ำค่าเกินคำว่าพลังงานในอ่าวไทย

 

ในส่วน ก๊าซเปียก เป็นประเภทของก๊าซที่มีการขุดพบในบริเวณอ่าวไทย ซึ่งความพิเศษคือไม่ได้มีแค่ มีเทน สำหรับนำไปทำเชื้อเพลิงเท่านั้น แต่ประกอบด้วยสารประกอบไฮโดรคาร์บอนชนิดอื่นที่มีมูลค่ามหาศาลซ่อนอยู่ เช่น อีเทน, โพรเพน, บิวเทน และก๊าซโซลีน ตามธรรมชาติ สัดส่วนสูง ทำให้ก๊าซธรรมชาติของไทยมีประโยชน์มากกว่าเชื้อเพลิง

 

เมื่อนำก๊าซเปียกในอ่าวไทยไปผ่านกระบวนการโรงแยกก๊าซธรรมชาติ เพื่อกำจัดสารเจือปนและแยกสารประกอบแต่ละส่วนออกมา ก๊าซเหล่านี้จะกลายเป็นวัตถุดิบตั้งต้นสำคัญในอุตสาหกรรมปิโตรเคมี สามารถนำไปต่อยอดผลิตผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายในชีวิตประจำวัน ตั้งแต่เม็ดพลาสติก, พลาสติกคุณภาพสูง, น้ำมันสำเร็จรูป, เชื้อเพลิงคุณภาพสูง ไปจนก๊าซหุงต้มตามบ้านเรือน

 

นั่นทำให้ก๊าซเปียกที่ได้จากแหล่งก๊าซธรรมชาติภายในอ่าวไทย จึงสามารถสร้างตัวคูณมูลค่าเพิ่มและขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศได้อย่างมหาศาล

 

สู่ยุคที่ก๊าซธรรมชาติไม่ได้มีไว้เป็นเชื้อเพลิงอย่างเดียว

 

จริงอยู่ก๊าซเปียกก็สามารถนำไปใช้งานในฐานะเชื้อเพลิงได้ แต่นำทรัพยากรที่มีคุณสมบัติพิเศษและมีสัดส่วนสารประกอบล้ำค่าเช่นนี้ไปเผา โดยไม่ทำการแยกสารประกอบมาใช้ประโยชน์เป็นเรื่องน่าเสียดายเกินไป ในทางหนึ่งไม่ต่างจากการนำไม้สักทองไปเผาเพื่อทำฟืน เป็นการสูญเสียมูลค่าของทรัพยากรสำคัญและโอกาสทางเศรษฐกิจของประเทศไปเปล่าๆ

 

ด้วยเหตุนี้ โรงแยกก๊าซธรรมชาติ จึงเข้ามาทำหน้าที่เป็นกลไกสำคัญในการบริหารจัดการ เพื่อขจัดสิ่งเจือปนในก๊าซธรรมชาติ เช่น น้ำและปรอท จากนั้นจึงคัดแยกสารประกอบไฮโดรคาร์บอนแต่ละส่วนออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด แล้วส่งต่อไปยังอุตสาหกรรมปิโตรเคมีภายในประเทศ

 

กระบวนการนี้สามารถเพิ่มมูลค่าของก๊าซธรรมชาติอย่างก้าวกระโดด ช่วยยกระดับมูลค่าทางเศรษฐกิจไปได้มากถึง 10 – 25 เท่าเลยทีเดียว

 

 

 

บทสรุป

 

การเดินทางของก๊าซธรรมชาติจากใต้อ่าวไทย จึงไม่ได้จบลงเพียงแค่การเป็นเชื้อเพลิงสร้างความสว่างไสวให้แก่ประเทศเท่านั้น แต่คือสารตั้งต้นแห่งโอกาสที่ชุบชีวิตห่วงโซ่อุตสาหกรรมไทยให้เติบโตอย่างแข็งแกร่ง ท่ามกลางยุคแห่งการเปลี่ยนผ่านพลังงาน

 

การบริหารจัดการขุมทรัพย์ล้ำค่านี้อย่างรู้คุณค่าและมีกลยุทธ์ ควบคู่ไปกับการกระจายความเสี่ยงอย่างชาญฉลาด จึงเป็นคำตอบสำคัญที่จะช่วยสร้างเสถียรภาพทางพลังงาน พร้อมขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศไทยให้ก้าวหน้าอย่างมั่งคั่ง