แอร์เอเชียยันไม่ใช่หาเงินเพื่อรอด ลุยปรับหนี้ 3.3 หมื่นล้าน

โทนี่ เฟอร์นานเดส ผู้ก่อตั้งและที่ปรึกษา AirAsia Group ออกมาแถลงสถานการณ์และทิศทางธุรกิจของกลุ่มแอร์เอเชีย

 

หลังเกิดกระแสข่าวเกี่ยวกับปัญหาสภาพคล่องและภาระหนี้ โดยยืนยันว่ากลุ่มแอร์เอเชียยังดำเนินธุรกิจตามปกติ และการระดมทุนที่กำลังดำเนินการอยู่มีเป้าหมายหลักเพื่อปรับโครงสร้างทางการเงิน ไม่ใช่การหาเงินเพื่อประคองธุรกิจจากภาวะวิกฤต
 

โทนี่ยืนยันว่า ปัจจุบันกลุ่มแอร์เอเชียมีเงินสดในมือมากกว่า 1 พันล้านริงกิต เครื่องบินยังให้บริการตามปกติ และไม่มีแผนขอรับความช่วยเหลือจากรัฐบาลมาเลเซีย

 

สาระสำคัญจากการแถลงจึงอยู่ที่การปรับโครงสร้างทางการเงินควบคู่กับการปรับรูปแบบการดำเนินงาน เพื่อให้ธุรกิจสามารถควบคุมต้นทุนและกลับมาเพิ่มกำลังการบินได้ หลังเผชิญแรงกดดันจากราคาน้ำมันและต้นทุนการดำเนินงานในช่วงที่ผ่านมา

ระดมทุน 1 พันล้านดอลลาร์ รีไฟแนนซ์หนี้

 

แอร์เอเชียอยู่ระหว่างกระบวนการระดมทุนสูงสุด 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 3.3 หมื่นล้านบาท โดยมีเป้าหมายเพื่อปรับโครงสร้างหนี้และรีไฟแนนซ์ ลดภาระต้นทุนทางการเงิน และจัดโครงสร้างเงินทุนให้เหมาะสมกับการดำเนินธุรกิจในระยะต่อไป

 

โทนี่ระบุว่า ตัวเลขดังกล่าวแตกต่างจากกระแสข่าวที่ระบุว่าแอร์เอเชียต้องการระดมทุน 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

 

ส่วนภาระหนี้ 18,400 ล้านริงกิตที่ถูกนำมาอ้างถึงในรายงานข่าวนั้น ฝ่ายบริหารชี้ว่าต้องพิจารณารายละเอียดของภาระผูกพัน

 

เนื่องจากส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นหนี้ที่ต้องชำระในระยะสั้น แต่รวมถึงภาระผูกพันระยะยาว เช่น สัญญาเช่าเครื่องบินที่ทยอยชำระตามอายุสัญญา

 

แม้ไตรมาส 2/2569 กลุ่มแอร์เอเชียจะมีผลขาดทุนสุทธิ 831 ล้านริงกิต จากแรงกดดันด้านราคาน้ำมัน

 

แต่ฝ่ายบริหารยังระบุว่าสภาพคล่องของกลุ่มอยู่ในระดับที่สามารถรองรับการดำเนินงาน และคาดว่าผลประกอบการจะปรับตัวดีขึ้นในไตรมาส 4/2569
 

ลดต้นทุนด้วยการปรับฝูงบิน-เส้นทางบิน

 

อีกแกนสำคัญของแผนธุรกิจคือการลดต้นทุนผ่านการบริหารฝูงบินและเครือข่ายเส้นทางบิน หลังต้นทุนน้ำมันเพิ่มขึ้นจากสถานการณ์ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง

 

แอร์เอเชียคืนเครื่องบินให้ผู้ให้เช่าก่อนกำหนด 25 ลำ เพื่อลดภาระค่าซ่อมบำรุง ขณะเดียวกันหยุดให้บริการชั่วคราว 81 เส้นทางที่มีอัตรากำไรต่ำในช่วงไตรมาส 2–3 ก่อนทยอยนำ 17 เส้นทางกลับมาให้บริการในช่วงไตรมาส 3–4

 

ส่วนเครื่องบินประมาณ 20–25 ลำที่ยังไม่ได้กลับมาให้บริการ อยู่ระหว่างการซ่อมบำรุงใหญ่ตามรอบ

 

แนวทางดังกล่าวสะท้อนการปรับเครือข่ายจากการเน้นจำนวนเที่ยวบินไปสู่การบริหารผลตอบแทนของแต่ละเส้นทางมากขึ้น โดยบริษัทระบุว่าจะพิจารณาทั้งความต้องการเดินทางและต้นทุนในการตัดสินใจเปิดหรือกลับมาให้บริการเส้นทางต่างๆ

 

วางเป้า 80 ล้านผู้โดยสารปี 2570

 

ในด้านการเติบโต แอร์เอเชียยังไม่ได้ชะลอแผนขยายธุรกิจ โดยตั้งเป้าขนส่งผู้โดยสารเกือบ 70 ล้านคนในปี 2569 และเพิ่มเป็น 80 ล้านคนในปี 2570

 

บริษัทเตรียมขยายเครือข่ายไปยังตลาดใหม่ เช่น คาซัคสถาน พร้อมมองหาโอกาสสร้างความร่วมมือกับพันธมิตรในยุโรป เพื่อเพิ่มทางเลือกด้านเครือข่ายและเชื่อมต่อผู้โดยสารในตลาดระหว่างประเทศ

 

ด้านฝูงบิน แอร์เอเชียมีคำสั่งซื้อเครื่องบินแอร์บัส A320 ซีรีส์ใหม่ประมาณ 500 ลำ ซึ่งจะเป็นฐานรองรับการขยายกำลังการบินในระยะยาว โดยเครื่องบินรุ่นใหม่ยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพด้านการใช้พลังงานและสนับสนุนการบริหารต้นทุน

 

ขณะที่ประสิทธิภาพการปฏิบัติการยังเป็นอีกเป้าหมายสำคัญ โดยบริษัทระบุว่าสามารถรักษาอัตราตรงต่อเวลา (OTP) อยู่ที่ประมาณ 86–88% และวันที่ 17 กันยายน 2569 มียอดขายทำสถิติสูงสุดเป็นประวัติการณ์

 

โจทย์แอร์เอเชียหลังจากนี้ คือ “บริหารต้นทุนให้ทันการเติบโต”

 

ภาพจากการแถลงของโทนี่ เฟอร์นานเดสสะท้อนทิศทางของกลุ่มแอร์เอเชียใน 2 ระยะ คือ ระยะสั้นมุ่งบริหารโครงสร้างทางการเงินและควบคุมต้นทุน

 

ขณะที่ระยะกลางถึงยาวเตรียมเพิ่มกำลังการบิน ขยายเครือข่าย และเพิ่มจำนวนผู้โดยสาร

 

ดังนั้น การระดมทุน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจึงเป็นหนึ่งในเครื่องมือสำหรับปรับโครงสร้างทางการเงิน ขณะที่การคืนเครื่องบิน การทบทวนเส้นทาง และการบริหารราคาค่าโดยสาร เป็นเครื่องมือด้านการดำเนินงาน

 

เป้าหมายสุดท้ายคือการสร้างสมดุลระหว่าง “สภาพคล่อง–ต้นทุน–กำลังการบิน” เพื่อให้แอร์เอเชียสามารถรองรับเป้าหมายผู้โดยสาร 80 ล้านคนในปี 2570 โดยยังรักษาจุดแข็งด้านต้นทุนของสายการบินราคาประหยัดไว้ได้