โซเชียลถามตรง! Data Center บูมแล้วไทยได้อะไร คุ้มไฟ-น้ำที่ต้องแลกไหม

เสียงโซเชียลสะท้อน Data Center โอกาสทางเศรษฐกิจดิจิทัล แล้วสังคมไทยได้อะไร?

 

การเติบโตอย่างก้าวกระโดดของ Cloud, AI และบริการดิจิทัล ส่งผลให้ศูนย์ข้อมูล หรือ Data Center ก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในโครงสร้างพื้นฐานสำคัญของเศรษฐกิจยุคใหม่

 

ขณะเดียวกัน การเข้ามาลงทุนของผู้ให้บริการเทคโนโลยีระดับโลก ส่งผลให้ประเทศไทยถูกจับตามองในฐานะจุดหมายใหม่ของธุรกิจนี้ในภูมิภาค

 

ซึ่งที่ผ่านมา Data Center มักถูกกล่าวถึงในมุมมองของโอกาสทางเศรษฐกิจดิจิทัล (Digital Economy) และการพัฒนา Digital Infrastructure

 

แต่จากกระแสข่าวการตั้ง Data Center ในพื้นที่กรุงเทพฯ ได้เปลี่ยนทิศทางบทสนทนาจากเรื่องเทคโนโลยีไกลตัว ให้กลายเป็นคำถามที่ใกล้ชิดชีวิตประจำวันของประชาชนมากขึ้น

 

ทั้งในประเด็นการใช้ทรัพยากร ความปลอดภัยในชุมชน ตลอดจนความพร้อมของกฎหมายและหน่วยงานกำกับดูแล

 

บริษัท ดาต้าเซ็ต จำกัด จึงได้รวบรวมข้อมูลผ่านเครื่องมือ dxt:360 (Social Listening and Media Monitoring Platform) ระหว่างวันที่ 16 สิงหาคม – 3 กันยายน 2569 บนแพลตฟอร์ม Facebook, Instagram, X, TikTok, YouTube และ Pantip

 

เพื่อสำรวจมุมมองและความคาดหวังของสังคมโซเชียล ซึ่งพบว่า แม้ Data Center จะถูกเชื่อมโยงกับ AI และเศรษฐกิจดิจิทัล แต่เมื่อเข้าสู่พื้นที่สาธารณะ คำถามของประชาชนได้ขยายไปสู่เรื่องผลกระทบ ความเสี่ยง และผลประโยชน์ที่แท้จริงที่สังคมจะได้รับ

 

 

5 ประเด็นหลักที่คนพูดถึง Data Center บนโซเชียลมีเดีย

จากการสำรวจบทสนทนา พบว่าความสนใจของสังคมครอบคลุมหลากหลายมิติ โดยแบ่งออกเป็น 5 ประเด็นหลัก ได้แก่:

 

• AI เทคโนโลยี & Digital Infrastructure (33.0%): เป็นประเด็นที่มีการพูดถึงมากที่สุด โดยเน้นที่บทบาทของ Data Center ในฐานะโครงสร้างพื้นฐานยุค AI ข่าวสารเกี่ยวกับชิป บริษัทเทคโนโลยีระดับโลก และความต้องการกำลังประมวลผลที่เพิ่มขึ้น

 

• พลังงาน น้ำ & ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (21.5%): ให้ความสนใจกับการใช้ทรัพยากร โดยเฉพาะไฟฟ้าที่ต้องใช้ตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งนำไปสู่ความกังวลเรื่องความเพียงพอของพลังงาน ผลกระทบต่อค่าไฟ การใช้น้ำเพื่อระบบหล่อเย็น ตลอดจนการหารือเกี่ยวกับพลังงานทางเลือก เช่น โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ขนาดเล็ก (SMR)

 

• ความปลอดภัย กฎหมาย & การตั้ง Data Center ในเมือง (20.4%): จุดกระแสจากกรณี Data Center ย่านพระราม 9 ที่ตั้งใกล้โรงพยาบาลและชุมชน นำไปสู่ข้อสงสัยเกี่ยวกับการเก็บน้ำมันดีเซลสำรอง การทำ EIA ผังเมือง ประเภทอาคาร และมาตรฐานกฎหมายในการรองรับความเสี่ยงรูปแบบใหม่

 

• การลงทุน เศรษฐกิจ & ผลประโยชน์ต่อประเทศไทย (17.1%): มองในมิติของโอกาสการลงทุนจากต่างชาติ นโยบายภาครัฐ และผลดีต่อธุรกิจพลังงาน ตลาดทุน หรือนิคมอุตสาหกรรม แต่เริ่มมีบทสนทนาตั้งคำถามถึงผลประโยชน์ที่ไทยจะได้รับจริง ทั้งด้านการจ้างงาน การถ่ายทอดเทคโนโลยี และมูลค่าทางเศรษฐกิจ

 

• ธรรมาภิบาล ความโปร่งใส & ความรับผิดชอบ (8.0%): สะท้อนคำถามต่อบทบาทของหน่วยงานกำกับดูแล ความชัดเจนในกระบวนการอนุญาต และความโปร่งใสในการดำเนินงาน

 

 

เจาะลึกมุมมองและท่าทีของสังคมโซเชียล

เมื่อเจาะลึกถึงทัศนคติของผู้ใช้งานโซเชียลมีเดีย พบว่าส่วนใหญ่ยังไม่ได้ตัดสินใจเลือกข้างอย่างเด็ดขาด แต่กำลังอยู่ในช่วงศึกษาข้อมูลและประเมินผลกระทบ โดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มความคิดเห็น ดังนี้:

 

• ยังไม่แสดงจุดยืนชัดเจน ให้ข้อมูล หรือตั้งคำถาม (63.2%): เป็นกลุ่มคนส่วนใหญ่ที่เน้นการแลกเปลี่ยนข้อเท็จจริง สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม และทำความเข้าใจผลกระทบด้านพลังงาน น้ำ การจ้างงาน และข้อกฎหมาย เนื่องจากมองว่า Data Center ยังเป็นเรื่องใหม่

 

• กังวลหรือไม่เห็นด้วย (32.1%): ความกังวลไม่ได้เกิดจากการปฏิเสธเทคโนโลยี แต่มาจากผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น เช่น การแย่งใช้ทรัพยากร ความปลอดภัยของชุมชน และความไม่พร้อมของระบบกำกับดูแล โดยเฉพาะกรณีการตั้งอยู่ใจกลางเมืองใกล้พื้นที่อาศัย

 

• สนับสนุน หรือยอมรับได้ภายใต้เงื่อนไข (4.7%): เป็นกลุ่มที่มองเห็นความจำเป็นของ Data Center ต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจดิจิทัลและการแข่งขันของประเทศ อย่างไรก็ตาม การสนับสนุนมาพร้อมเงื่อนไขว่าต้องมีมาตรฐานความปลอดภัย การจัดการทรัพยากร และข้อกฎหมายที่รัดกุม

 

 

ข้อเสนอและทางออกในสายตาชาวโซเชียล

สำหรับผู้ที่เสนอแนวทางแก้ไขหรือทางออก สังคมไม่ได้มุ่งคัดค้าน Data Center แต่เรียกร้องให้มีการวางกติกาและการบริหารจัดการที่ชัดเจนเพื่อความยั่งยืน

 

โดยมีข้อเสนอสำคัญ 3 ด้าน ได้แก่ กฎหมาย การกำกับดูแล และความโปร่งใส (43.8%) ที่ต้องการเกณฑ์บังคับใช้ชัดเจน กำหนดหน่วยงานรับผิดชอบ และเปิดเผยข้อมูลอย่างโปร่งใส

 

ถัดมาคือ การจัดการทรัพยากรและผลประโยชน์ให้คุ้มค่า (38.0%) โดยคาดหวังให้ต้นทุนพลังงานและทรัพยากรที่เสียไป แลกมาด้วยผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรม ทั้งการจ้างงาน การพัฒนาบุคลากร และภาษี

 

และสุดท้ายคือ การจัดการพื้นที่ตั้งและความปลอดภัยของชุมชน (18.2%) โดยเสนอให้กำหนดผังเมืองแยกพื้นที่ Data Center ออกจากชุมชน สถานศึกษา หรือโรงพยาบาล พร้อมมีมาตรการความปลอดภัยที่เข้มงวด

 

บทสรุปและบทเรียนระดับโลก

สถานการณ์ในประเทศไทยไม่ได้เกิดขึ้นเป็นแห่งแรก ในระดับสากล ประเทศอย่างสิงคโปร์เคยมาร่วมทบทวนแนวทางการอนุมัติ Data Center เพื่อจัดทำเงื่อนไขที่เหมาะสมภายใต้ข้อจำกัดด้านทรัพยากรมาแล้ว

 

ดังนั้น กรุงเทพฯ และประเทศไทยจึงกำลังเข้าสู่ช่วงเวลาสำคัญในการสร้างสมดุลระหว่างโอกาสทางเศรษฐกิจ ความมั่นคงของทรัพยากร และการยอมรับจากสังคม

 

สื่อสะท้อนให้เห็นว่าความท้าทายหลักไม่ได้อยู่ที่ตัวเทคโนโลยี แต่อยู่ที่การสร้างความไว้วางใจผ่านกติกาที่ชัดเจน

 

คำถามสำคัญในวันนี้จึงไม่ใช่เพียงแค่ "ประเทศไทยควรมี Data Center หรือไม่" แต่เป็น "ทำอย่างไรให้โอกาสทางเศรษฐกิจนี้ สร้างประโยชน์แก่สังคมไทยได้อย่างแท้จริง โดยไม่ทิ้งภาระต้นทุนและความเสี่ยงไว้กับประชาชน"