เมทินี ฐิติกุลรัตน์ กับบ้านของเล่นแสนสนุก

โดย...โยธิน อยู่จงดี

บ้านหลังเล็กๆ ที่ภายนอกดูเหมือนบ้านทั่วไป แต่เมื่อก้าวเข้าไปข้างในแล้วเราเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง โลกที่เต็มไปด้วยสีสันสดใสของ เมทินี ฐิติกุลรัตน์ เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

เปลี่ยนให้เป็นสิ่งที่ชอบ

“บ้านหลังนี้เราซื้อต่อมาในราคาที่ไม่แพงเกินไปนัก เฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างค่อนข้างพร้อมอยู่ เจ้าของเดิมเขาทำไว้ดีอยู่แล้ว เฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างครบ ห้องข้างบนมีห้องกระจก เราเห็นภาพเลยว่าเราสามารถเปลี่ยนเป็นห้องเก็บของสะสมของเราได้แน่นอน

เพราะเดิมเราอยู่ในคอนโดมิเนียม ซึ่งมีพื้นที่ค่อนข้างเล็ก ในขณะที่เรามีของสะสมในบ้านอยู่ค่อนข้างเยอะ โจทย์ในการแต่งบ้านใหม่ของเราก็คืออยากให้เป็นบ้านออกมาดูมีความสุขสนุกสนาน จะเรียกว่าสไตล์ป๊อปก็ได้ โชคดีที่ทิศทางความชอบของเราเป็นไปในทิศทางเดียวกัน จึงไม่มีปัญหาเรื่องไอเดีย บางครอบครัวชอบกันคนละอย่าง บ้านก็จะออกมาคนละสไตล์

เหมือนเวลาที่เราไปหาของแต่งบ้านเราก็จะมีความสุขในการหา อย่างเวลาที่เราเจอของที่เขาชอบ เราก็จะบอกเขา สีผนังเราจะช่วยกันเลือก อยากได้สีที่ดูสดใส เราเลือกเป็นผนังสีส้ม เฟอร์นิเจอร์หรือของอื่นๆ ก็ค่อยๆ เลือกมาให้ดูเข้ากัน

อย่างตู้เก่าเราเอามาจากร้านขายของที่เขาโละแล้ว ก็เอามาตกแต่งใหม่ สภาพเดิมสีจะไม่สวยเหมือนที่เห็นก็เอามาทำใหม่ ให้เข้ากับห้องที่มีธีมสไตล์ป๊อป แฟนจึงออกแบบสติ๊กเกอร์ของเขาเอง
ขึ้นมา โดยวัดขนาดแล้วไปสั่งร้านสติ๊กเกอร์พรินต์ออกมาตามขนาดที่ต้องการก็เลยได้มาเป็นตู้ใบเดียวในโลกที่ไม่เหมือนใคร จากฝีมือของเราเอง

ส่วนห้องนั่งเล่น เราอยากจัดมุมห้องนั่งเล่น เราใช้โปสเตอร์หนังเก่าที่แฟนเก็บไว้ตั้งแต่สมัยวัยรุ่น แต่ไม่มีพื้นที่ให้ติด พอเรามีบ้านที่มีพื้นที่มากพอเราก็เลยหยิบจับมาตกแต่ง”

ห้องแห่งความสนุก

เมทินีเล่าถึงไลฟ์สไตล์ในบ้านของเธอว่า ปกติแล้วเราพักอยู่ที่คอนโด ถ้ามีเวลาช่วงสุดสัปดาห์ก็จะอยู่ให้นานที่สุด ผ่อนคลายกับบ้านที่เต็มไปด้วยของสะสมของเรา เวลาเด็กๆ เข้ามาบ้านพวกเขาจะชอบมาก มีความสุขจนไม่อยากกลับบ้าน เพราะมีของเล่นให้เล่นเยอะ

“นิยามความเป็นบ้าน บ้านต้องเป็นบ้านที่อยู่แล้วสบาย อยู่แล้วมีความสุข รู้สึกผ่อนคลาย เป็นพื้นที่ความสุขส่วนตัวของเรา ที่เราสร้างสรรค์ในสิ่งที่เราต้องการได้ไม่มีข้อจำกัดในการเลือก เป็นตัวของเรามากที่สุด และมีความสุขอยู่ร่วมกันมากที่สุด”